ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


382 αναγνώστες
Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017
14:42

Αποτέλεσμα εικόνας για πάγκαλος

Καλημέρα.

Το ερώτημα που έθεσε ο κύριος Θ. Πάγκαλος όταν δήλωσε ότι "μαζί τα φάγαμε", εξακολουθεί να πλανάται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του διαδυκτίου αλλά και μεταξύ των απλών ανθρώπων στις καθημερινές συζητήσεις τους.

Ξεκινώντας είναι σημαντικό να κάνουμε την εξής διευκρίνηση: Δηλώνοντας ο κος Πάγκαλος ότι "Μαζί τα φάγαμε", δεν αναφέρεται με απλοϊκό τρόπο στο γεγονός ότι όλοι μαζί οφεληθήκαμε - άλλος περισσότερο κι άλλος λιγότερο - από μία γενική κατάσταση ευμάρειας η οποία προήλθε από τους ΧΨ λόγους, αλλά ότι συμμετείχαμε όλοι μαζί εν πλήρη συνειδήσει σε ένα ειδεχθές έγκλημα εις βάρος ημών των ιδίων, αλλά κυρίως εις βάρος των μελλοντικών γενεών.

Το τελικό ερώτημα είναι: Eίμαστε όλοι συνένοχοι στο έγκλημα, ναί ή όχι; Ο κος Πάγκαλος πάντως ομολόγησε την ενοχή του!

Την άποψή μου ότι ΟΧΙ δεν τα φάγαμε μαζί και ΔΕΝ είμαστε συνένοχοι την έχω εκφράσει αρκετές φορές σε αναρτήσεις μου. Με την παρούσα την ξαναεκφράζω όσο πιό συστηματικά μπορώ, δεδομένου ότι βρέθηκα πάλι σε μία συζήτηση στην οποία πολλοί συμμετέχοντες αποδέχονταν και φυσικά επιχειρηματολογούσαν περί της απόλυτης "ενοχής όλων μας".

Πριν από όχι πολλά χρόνια ίσως να συμφωνούσα. Με το ξέσπασμα της κρίσης όμως πολλά πράγματα αλλάξανε μέσα μου. Ίσως ήταν οι αποκαλύψεις και οι απομυθοποιήσεις που προκάλεσε ο σφοδρός άνεμος της κρίσης. Ίσως πάλι απλά γερνάω και αλλάζω...


ΤΟ ΑΠ' ΑΙΩΝΩΝ ΠΑΓΙΩΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Όταν λοιπόν  από καταβολής ελληνικού κράτους διαθέτεις ένα (ομοούσιο, αδιαίρετο και με σχεδόν απαραβίαστα στεγανά) άριστα οργανωμένο πολιτικο-οικονομικό σύστημα ΤΟ ΟΠΟΙΟ. . .

Α. χρησιμοποιεί το ΦΟΒΟ για να φυλάει τα έρμα καθώς. . .

  • Νομοθετεί ό, τι γουστάρει και όπως του γουστάρει μετατρέποντας επί μονίμου βάσεως τη δημοκρατία και τους νόμους σε πατσαβούρια, έχοντας μάλιστα μεριμνήσει να θέσει δια νόμου τον εαυτό του στο ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ.
  • Ελέγχει σε όλες τις βαθμίδες του τον κρατικό μηχανισμό και τον χρησιμοποιεί χωρίς να επιδεικνύει καμία απολύτως αισχύνη προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα και να πετύχει τους ιδιοτελείς στόχους του. 
  • Έχει παγιώσει στη συνείδηση του κόσμου την άποψη ότι κανένας δεν πρέπει να τα βάζει μαζί του γιατί μία οποιουδήποτε είδους αντιπαράθεση θα του βγεί σίγουρα σε κακό. Έτσι, προκειμένου ο πολίτης να "επιβιώσει", ακόμα κι αν θέλει να πάει "με το σταυρό στο χέρι" (όπως θέλουν οι περισσότεροι πολίτες κατά την άποψή μας) θα πρέπει, θέλει δε θέλει, να κάνει εκπτώσεις στα ήθη και τις αξίες του και να προσαρμοστεί εφαρμόζοντας εν τέλει τις ακολουθούμενες πρακτικές (π.χ. λάδωμα).

Προσωπική μας άποψη είναι ότι όλη η δομή και λειτουργία του κράτους που περιγράφουμε συνοπτικά παραπάνω (Δ) δεν είναι άγνωστη στους εκάστοτε ανώτατους άρχοντες, αφού όπως όλοι γνωρίζουμε, όλα τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει αυτόν τον τόπο, δεν έχουν χάσει την ευκαιρία (όντας στη θέση της αντιπολίτευσης φυσικά) να την καταγγείλουν και να τη στηλιτεύσουν, ενώ πάντα παρουσιάζονται στους ψηφοφόρους κραδαίνοντας το λάβαρο της κάθαρσης. Η αλήθεια όμως είναι ότι όλοι όσοι ανέρχονται στην εξουσία βολεύονται με την κατάσταση και αν δεν την αναπαράγουν, σίγουρα δεν την πολεμούν, καθώς αυτή είναι που εξασφαλίζει την πολιτική επιβίωση των κομμάτων τους και κατ' επέκταση τη δική τους.

 

Εφ' όσον λοιπόν εν γνώσει τους δε μεριμνούν για το γκρέμισμα όλου αυτού του σαπρού εγκαθιδρύματος (τη δύναμη για την κατάστροφή του οποίου κατέχουν πέραν πάσης αμφιβολίας - όχι όμως και τη βούληση) φέρουν εις ακέραιον την ευθύνη και την ενοχή για την ύπαρξη και τη διαιώνισή του, όπως επίσης και για την υποβάθμιση της δημοκρατίας μας και τον εκμαυλισμό μεγάλου μέρους του λαού μας !

 

Εδώ δεν έχουμε ένα ερώτημα του τύπου "η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα"! Είναι ξεκάθαρο ότι την αρχή δεν την έχει κάνει ο λαός.

B. εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις ανθρώπινες αδυναμίες ενός λαού με

  • Δωροδοκίες (λέγε με ρουσφέτι - διορισμό - κλπ),
  • Ωμους εκβιασμούς (βλέπε ως χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον τρόμο που μας τάισαν τα ΜΜΕ κατά την περίοδο των διπλών εκλογών του 12),
  • Απειλές - Αποκλεισμούς - Εξευτελισμούς - Διασυρμούς μέσω του τύπου,
  • Παραπλάνηση μέσω παραπληροφόρησης, ή ακόμα χειρότερα με Σύγχυση δημιουργούμενη από υπερβολική και αντιφατική, ή απλά άσχετη πληροφόρηση.
  • Την προώθηση της αδιαφορίας και της αποχής από τα κοινά.
  • Τον έντεχνο περιορισμό των διαθεσίμων για τους ψηφοφόρους επιλογών.

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσο δημοκρατικό είναι εν τέλει το πολίτευμά μας;

Γ. εκτός από την πολιτική δύναμη και τον έλεγχο του κράτους διαθέτει και τη στήρηξη της οικονομικής ελίτ, με την οποία έχει αναπτύχθεί μία στενή σχέση αλληλεξάρτησης, αφού η μία στηρίζει απροκάλυπτα την άλλη και με αυτόν τον τρόπο και οι δύο εξασφαλίζουν τη συνέχεια της ύπαρξής τους εις βάρος των υγιών κυττάρων της κοινωνίας.

Αν δεν είναι καρκίνος αυτό που περιγράφουμε, τότε τι μπορεί να είναι;

Δ. υποβαθμίζει συστηματικά την παιδεία,

Ε. δαιμονοποιεί μεθοδικά τα ιδεώδη, τα ήθη και τα στερεότυπα του έθνους μας ως κάτι γραφικό και παρωχημένο,

ΣΤ. στα πλαίσια της εφαρμογής του (σφόδρα φασιστικού κατά την άποψή μας) πολιτικά ορθού λόγου (politically correct), διαστρέφει, κρύβει, ή συνειδητά εξαφανίζει σημαντικά στοιχεία της ταυτότητας του λαού μας, επιλέγοντας τον σεβασμό της διαφορετικότητας (κάτι για το οποίο δεν φέρουμε καμία αντίρρηση), αδιαφορόντας όμως προκλητικά για το σεβασμό των δικαιωμάτων και την ταυτότητα της πλειοψηφίας, καταλήγει - σκόπιμα κατά την άποψή μας - να δημιουργεί πολίτες ρηχούς, κι ακαλλιέργητους, χωρίς ρίζες, βούληση, κρίση και αγωνιστικό φρόνημα (στοιχεία αντίστασης) και ως εκ τούτου έρμαια των παθών τους, των διαφημίσεων και των διαθέσεων των πάσης φύσεως δημαγωγών.

Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, η ελληνική κοινωνία έχει μπει εδώ και πολλά χρόνια σε ένα καθοδικό σπιράλ υποβάθμισης, με άγνωστο το σημείο ανάσχεσης της καθόδου αυτής. . .

 

Αν λανθασμένα αποδεχτούμε ότι είμαστε συνένοχοι, τι ποσοστό από τα φαγωμένα αναλογεί σε εμάς τα κυνάρια (σκυλάκια) και τι ποσοστό στους μεγαλοκαρχαρίες;

Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ!
 


ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Η λογική - ηθική του ραγιά λαού που πρέπει εν είδει ιεράς εξετάσεως να αποδεχτεί συλλήβδην την ενοχή του και να υπομείνει την "δίκαιη" τιμωρία του για τον εξαγνισμό του από τα δήθεν αμαρτήματά του την οποία πολλοί αρθρογράφοι ακολουθούν και πολλοί συμπολίτες μας ασπάζονται και αναπαράγουν, είναι πέρα για πέρα διεστραμμένη - και σίγουρα όχι ελληνική.

Δεν πρέπει να μας διαφύγει βέβαια το γεγονός ότι οι παραπάνω συμπολίτες μας θέτουν εαυτούς εκτός οποιασδήποτε ευθύνης βαυκαλιζόμενοι ότι ανήκουν σε κάποια αδιάφθορη και με υψηλό πολιτικό κριτήριο ελίτ, η οποία την παρούσα χρονική στιγμη κατακρίνει σφόδρα όσους ψήφισαν την παρούσα κυβέρνηση, όμως η ίδια "ελίτ" στο παρελθόν είτε εξέλεξε πολλάκις τις κυβερνήσεις οι οποίες μας οδήγησαν στην κρίση που ζούμε, είτε απείχε συνειδητά από την εκλογική διαδικασία γυρίζοντας την πλάτη της στη δημοκρατία και τους θεσμούς της. Οποία Υποκρισία!

Η λογική της συλλογικής ευθύνης (όπως και αυτή της ύπαρξης διαφόρων ελίτ) αποτελεί ξεκάθαρα δείγμα αυταρχικών - φασιστικών αντιλήψεων και έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον από τον Αττατούρκ για την εξόντωση των αρμενίων και των ελλήνων της Μικράς Ασίας αλλά και το Χίτλερ για την εξόντωση των εβραίων.  Η λογική αυτή όμως έχει επί της ουσίας εκλείψει από τον καιρό που ολοκληρώθηκε η δίκη της Νυρεμβέργης, η οποία διακήρηξε ότι δεν υπάρχει η έννοια της συλλογικής ευθύνης. Διαφορετικά μετά τη λήξη του Β΄ΠΠ, ο γερμανικός λαός, στο σύνολό του και χωρίς καμία εξαίρεση, αντί να εισπράξει όλη αυτήν την αλληλεγγύη και βοήθεια που καλώς εισέπραξε από τους νικητές του πολέμου, θα έπρεπε να έχει σβηστεί από την ύπαρξη α) δια της οικονομικής εξαθλίωσης στην οποία υπέβαλε πλήθος λαών, β) δια της τοποθετήσεώς του στους φούρνους που ο ίδιος έβαζε τους εβραίους και γ) δια της τοποθετήσεώς του στα εκτελεστικά αποσπάσματα όπως αρέσκονταν να τοποθετών όσους τους αντιστέκονταν.

Μία τέτοια θεώρηση των πραγμάτων μόνο στην ανεπαρκή εκπαίδευση που παρέχεται στους πολίτες μπορεί να οφείλεται και πουθενά αλλού (βλ. σχετική αναφορά μας παραπάνω). Οφείλεται στην εκπαίδευση η οποία δε μαθαίνει στον πολίτη το πλέον ουσιαστικό: Τι είναι δημοκρατία.

Αναφερόμενοι μάλιστα στη δημοκρατία, δεν περιοριζόμαστε σε μία ξερή γνώση για το τι είναι και πως λειτουργεί το δημοκρατικό πολίτευμα, ποιά είναι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του πολίτη μέσα σε αυτό κλπ, αλλά εννοούμε την κατανόηση του τι παραγματικά είναι η δημοκρατία ποιά είναι η ορθή δημοκρατική σκέψη και ο ορθός δημοκρατικός διάλογος και εν γένει να καταστεί η δημοκρατία βίωμα και τρόπος ζωής.


ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΩΝ - ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΟΥΜΕΝΟΣ

Η προσπάθεια δημιουργίας ενοχικών συνδρόμων σε όλοκληρη την κοινωνία έχει προφανή στόχο την αποδοχή των προωθούμενων ολοένα και πιό σκληρών - πιό εκδικητικών, δήθεν εξαγνιστικών μέτρων του κράτους της οικονομίας και της κοινωνίας. Όσο όμως και να βαπτίζουμε το άσπρο μαύρο, είναι ξεκάθαρο ότι η ευθύνη για το "ΕΓΚΛΗΜΑ" βαρύνει σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα τον εξουσιοδοτημένο από το λαό κυβερνήτη γιατί αυτός είχε στα χέρια του την ισχύ και την εξουσία και αντί να τις χρησιμοποιήσει προς όφελος του λαού, τις χρησιμοποίησε και εξακολουθεί να τις χρησιμοποιεί προς ίδιον όφελος.

  • Ο εξουσιοδοτημένος είναι αυτός που λαμβάνει τις αποφάσεις και τη δράση.
  • Ο εξουσιοδοτημένος καταχράται την ισχύ που του δίνει ο θεσμικός του ρόλος.
  • Ο εξουσιοδοτημένος είναι αυτός που παρεκτρέπεται ηθικά.
  • Ο εξουσιοδοτημένος είναι ο δόλιος (ενδεχομένως).

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ

Μικρό ποσοστό της ευθύνης (ΠΡΟΣΟΧΗ: ΟΧΙ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ - πρόκειται για εντελώς διαφορετικά πράγματα) το αποδίδω με βαριά καρδιά σε εκείνο το μέρος του λαού που παρασυρόμενο από τις ανθρώπινες αδυναμίες του (φόβος, ανασφάλεια για το αύριο, αίσθημα επιβίωσης, συμφέρον, πλεονεξία, ματαιοδοξία κλπ) επεσε θύμα των πολιτικών, χειραγωγήθηκε από αυτούς και τέλος εκπορνεύτηκε (πούλησε την ψήφο του με αντάλλαγμα) και τους στήριξε ξανά και ξανά με την ψήφο του. Περαιτέρω, αν θέλουμε να αποδώσουμε ποσοτικά το μέγεθος της ευθύνης (επαναλαμβάνω ΟΧΙ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ) στον κάθε έναν πολίτη ξεχωριστά, αυτή μάλλον θα ήταν ίση με το κλάσμα όπου στον αριθμητή βρίσκεται η ψήφος του (1) και στον παρονομαστή το σύνολο του εκλογικού σώματος!

Εν προκειμένω, πρέπει να τονίσουμε ότι αν και δικαιολογούμε τον άνθρωπο που υπέπεσε στο σφάλμα, σε καμία περίπτωση δεν εγκρίνουμε την πράξη του και φυσικά δεν προτρέπουμε κανέναν να κάνει το ίδιο. ΤΟΥΝΑΝΤΙΟΝ !

Στα πλαίσια ενός δημοκρατικού και χριστιανικού τρόπου σκέψης και αντιμετώπισης των πραγμάτων πιστεύουμε ότι χρέος όλων μας είναι να δικαιολογούμε τον "μικρό", αδύναμο και ενδεχομένως σε ανάγκη συνάνθρωπό μας (αναμφίβολα την πλειοψηφία του πληθυσμού σε παγκόσμια κλίμακα) και να τον κρίνουμε με επιείκεια, χωρίς να έχουμε την αυστηρή απαίτηση να διαθέτει υψηλότατη αντίσταση στη διαφθορά, ανεπτυγμένο συλλογικό φίλτρο οι δε αποφάσεις του να καθορίζονται αυστηρά από αυτό.

Η κριτική μας στους απλούς ανθρώπους πρέπει να περιορίζεται στα επίπεδα του μικροκόσμου του καθενός και όχι διευρύνοντας - γενικεύοντας σε επίπεδο κοινωνίας καταλήγοντας να ομιλούμε περί συλλογικής ευθύνης. Κάτι τέτοιο μάλλον είναι λάθος. Αντιθέτως, οφείλουμε να είμαστε αυστηροί με τον ισχυρό, γιατί μεταξύ άλλων η κατοχή δύναμης πρέπει να συνοδεύεται από αίσθημα ευθύνης και υψηλό ήθος.

 


Θα με ρωτήσετε γιατί ο λαός ψήφισε ξανά και ξανά τους ίδιους;
Σας παραπέμπω στα όσα έγραψα παραπάνω: Απόλυτη Κυριαρχία στους κρατικούς μηχανισμούς ΚΑΙ τον ΤΥΠΟ, έντεχνος περιορισμός των διαθεσίμων επιλογών, χρήση του ΦΟΒΟΥ, εκμετάλλευση των ανθρωπίνων αδυναμιών.

Θα μου πείτε πάλι ότι ο "εξαγνισμός" της κοινωνίας μας είναι κάτι το οποίο πρέπει να γίνει. Θα σας απαντήσω ότι επιβάλλεται, όμως μόνο από πάνω προς τα κάτω μπορεί να έχει κατεύθυνση αυτός ο "εξαγνισμός" και σίγουρα χωρίς βασανιστήρια και ιερές εξετάσεις.


Και πάλι καλημέρα σας.

 


Υ.Γ. 1 

Υπάρχουν και άλλα σχετικά προς το θέμα μας σημεία που χρήζουν αναφοράς και εκτενούς ανάλυσης. Έχουν να κάνουν με το αν και κατά πόσον η Ελλάδα υπήρξε ποτέ ανεξάρτητο κράτος και αν εν τέλει δικαιώθηκαν οι αγώνες των ηρώων του '21. Η αναφορά αυτή θα γίνει μελλοντικά.

Υ.Γ. 2


Τείχη  - Κ.Π. Καβάφης
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

 

Εν προκειμένω, όποιος μελετάει την ελληνική ιστορία, καταλαβαίνει ότι τα δικά μας τείχη κτίστηκαν πριν ακόμα η πατρίδα μας απελευθερωθεί από το ζυγό της οθωμανικής αυτοκρατορίας.


Υ.Γ. 3

Αν υποθέσουμε ότι το παρόν άρθρο εντοπίζει ορθά τα προβλήματα, τότε μπροστά μας έχουμε και την ακολουθία της λύσης.

Το σχόλιό σας
471 αναγνώστες
Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017
14:13

Κατά την περίοδο από την επικράτηση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας σε όλη τη Μεσογειακή λεκάνη (και φυσικά στην Ελλάδα μας και τον υπόλοιπο ελληνικό κόσμο) μέχρι την τελική επικράτηση του Μεγάλου Κωνσταντίνου και την υπογραφή του διατάγματος των Μεδιολάνων, η θρησκεία είχε γίνει κυριολεκτικά ένας συγκριτισμικός δεισιδαιμονικός αχταρμάς.

 

Μέσα σε ένα κόσμο αμορφωσιάς (για τα μεγάλα φτωχά πλήθη που ζούσαν στο μεταίχμιο μεταξύ αναξιοπρεπούς σκλαβιας και εξαθλιωμένης ελευθερίας χωρίς την παραμικρή πρόνοια από το "κράτος"), άγνοιας και σφοδρής δεισιδαιμονίας, όλοι πιστεύανε σε όλα χωρίς καμία υπερβολή.
Πολλοί πιστεύανε ταυτόχρονα στο δωδεκάθεο των ελλήνων και των ρωμαίων, στους θεούς της Αιγύπτου, στο Μύθρα των περσών, στα μάγια και τις θυσίες των χαλδαίων, στα άστρα των βαβυλωνίων, στους Δρουίδες των κελτών στην ονειρομαντεία από τους τελμησείς, στην οιωνοσκοπία των φρυγών και στην πραγματικότητα δεν πίστευαν πουθενά. Σκοτάδι πνευματικό χωρίς καμία υπερβολή.

 

Η νοοτροπία του κόσμου, οι νόμοι της αυτοκρατορίας, ακόμα και οι ίδιοι οι αυτοκράτορες που ανακήρυσσαν τους εαυτούς τους Θεούς (!!!) ήταν κυριολεκτικά για κλάματα.
Ο ηθικός ξεπεσμός γενικευμένος. Η ασιδοσία και η διαφθορά κυριαρχούσαν. Η ιδιοτέλεια, οι μηχανορραφίες και οι σαρκικές ηδονές βρίσκονταν πρώτα και πάνω από όλα στην αξιακή κλίμακα, η δε ανθρώπινη ζωή (ειδικά των φτωχών και πολύ περισσότερο των δούλων) δεν είχε καμία απολύτως αξία. Για τα δικαιώματα των γυναικών καθώς και για την πρόνοια υπέρ φτωχών, αστέγων, ηλικιωμένων και ορφανών σε αυτόν τον καλά καμωμένο κόσμο απλά θα χαμογελάσω σαρκαστικά.

 

Οι αρένες (αμφιθέατρα) πλημμύριζαν από το αίμα των σκλάβων, των φυλακισμένων, των μονομάχων και των ζώων και ο "πολιτισμένος" κόσμος ζητωκραύγαζε στις κερκίδες. Αργότερα στο μενού οι καλοί αυτοκράτορες - "θεοί" προσέθεσαν και αίμα χριστιανών, ο δε "θείος" Νέρωνας προσέθεσε και γυναικόπαιδα. Ο "πολιτισμένος" κόσμος παραληρούσε στις κερκίδες ευελπιστώντας ότι μετά τα θεάματα θα ακολουθούσε και διανομή άρτου.

 

Εμφανίστηκε ο Χριστός και ο χριστιανισμός και ο κόσμος έχοντας γυρίσει από καιρό την πλάτη του στην αρχαία θρησκεία έτρεξε μαζικά στους κόλπους της νέας. Γιατί;

  • επειδή ο χριστιανισμός είναι η θρησκεία που διδάσκει μεταξύ άλλων την αγάπη και την αγνότητα, την καλοσύνη, το ενδιαφέρον για το συνάνθρωπο και την ανεκτικότητα.
  • επειδή , όσα κι αν μας λένε οι απολογητές της αρχαίας θρησκείας, ο χριστιανισμός είναι η θρησκεία που εξυψώνει τον άνθρωπο δίνοντάς του το δικαίωμα να γίνει (κατά χάρην) όμοιος με το Θεό (!),
  • επειδή ο χριστιανισμός δεν κρύβει τίποτα από τους πιστούς του (μυστικισμός) παρά αποκαλύπτει τα πάντα χωρίς καμία απολύτως διάκριση μεταξύ ιερατίου και πιστών.
  • επειδή ο χριστιανισμός είναι η θρησκεία που δίνει συγκεκριμένες απαντήσεις στα μεταφυσικά θέματα που απ' την αρχή του κόσμου βασάνιζαν τους ανθρώπους στα οποία ποτέ δεν απάντησε ούτε η θρησκεία των αρχαίων ελλήνων ούτε κάποια άλλη,
  • επειδή ο χριστιανισμός είναι η θρησκεία που χαρίζει ελπίδα η οποία φωτίζει το αρχαίο Έρεβος και γκρεμιζει ολοκληρωτικά το φόβο,

 

Ο ανηλιαγος και ανέλπιδος Άδης στον οποίο κατέβηκε ο Οδυσσέας και συνάντησε μεταξύ άλλων και τη βασανισμένη ψυχή της μάνας του επικράνθη και κατηργήθη ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.

 

Ακόμα και εν μέσω φοβερών και τρομερών -πνιγμένων σε ποτάμια αίματος- διωγμών (φυσικά οι απολογητές της αρχαίας θρησκείας θα μας πούν ότι πρόκειται για άλλον έναν "εβραϊκό" μύθο παραδίδοντας παραδείγματα από την παραϊστορία τους) μεγάλα πλήθη ομολογούσαν πίστη στον Ιησού Χριστό, γνωρίζοντας ότι τις επόμενες μέρες ή ακόμα και τις επόμενες ώρες θα έχαναν μαρτυρικά τη ζωή τους γι αυτήν τους την ομολογία.

 

Μέχρι την ημέρα που υπεγράφη το διάταγμα των Μεδιολάνων, με μέσο "προσηλυτισμού" αποκλειστικά και μόνον τα λόγια του Ιησού Χριστού που μεταδίδονταν από στόμα σε αυτί στις υπόγειες κατακόμβες και φυσικά το ΔΙΧΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΗΡΩΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ των χριστιανών οι οποίοι μαρτυρούσαν στις "πολιτιστικές εκδηλώσεις" στις αρένες της αυτοκρατορίας μόνο και μόνο γιατί δεν έκαιγαν λιβάνι στον αυτοκράτορα "Θεό" (!!!), τα 2/5 του πληθυσμού της αυτοκρατορίας (κατά άλλους το 1/5 - κατ' άλλους το 1/2) είχαν ήδη πιστέψει ολόψυχα και φυσικά αβίαστα στον Ιησού Χριστό.
Όσοι από τον υπόλοιπο πληθυσμό μέχρι τότε φοβούνταν για τη ζωή τους, το διάταγμα της ανεξηθρησκείας και της παύσης των απ' αιώνων φρικτών διωγμών τους απελευθέρωσε και τους επέτρεψε επιτέλους να γίνουν κι αυτοί χριστιανοί.

 

Το παλιό, το κούφιο το ψεύτικο και το σάπιο πέθαναν οριστικά και αμετάκλητα.

 

Ο Ιουλιανός (4ος μ.Χ. αιώνας) ήταν οι τελευταίοι σπασμοί του πεθαμένου και η μοναδική αντίδραση - αντίσταση στην ήδη πραγματοποιημένη μετάβαση από τον παλαιό κόσμο στον καινούριο. Μετά το θάνατο του Ιουλιανού, η διαδικασία της παρακμής και του μαρασμού της εθνικής θρησκείας και του αρχαίου κόσμου συνεχίστηκε μέχρι κάθε τι που τον θύμιζε έσβησε οριστικά και αμετάκλητα τον 6ο μ.Χ. αιώνα, ακριβώς όπως μία φωτιά που δεν έχει άλλα καύσιμα να κάψει.

 

Από τότε και μέχρι σήμερα (τουλάχιστον εδώ και 15 αιώνες), η "πατρώα" θρησκεία των ελλήνων δεν είναι άλλη από το χριστιανισμό.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
679 αναγνώστες
Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017
16:38

Πατρώα θρησκεία είναι η θρησκεία του πατέρα μου, του παππού και του προπάππου μου. Πρόκειται για κάτι πρόσφατο και ζωντανό και όχι κάτι ξεχασμένο εδώ και 1800 χρόνια.

Ο παππούλης μου που πολέμησε στο Μπέλες πριν φάει και πριν πιεί το κρασάκι του δεν έκανε σπονδές, παρά έκανε το σταυρό του και αυτό μου παρέδωσε κι εμένα. Αυτό πάει να πει πατροπαράδοτο και πατρώο.

Περί το 1204 μ.Χ. (ίσως ήδη από την περίοδο της δυναστείας των Κομνηνών 1057 - 1185 μ.Χ.) οπότε και ξαναγεννήθηκε σύμφωνα με τους ιστορικούς η ελληνική συνείδηση, όλοι οι έλληνες χωρίς εξαίρεση ήταν Χριστιανοί Ορθόδοξοι.
Μάλιστα αυτή τους η πίστη είχε άλλα 900 χρόνια βάθος τουλάχιστον, καθώς οι πρώτοι ευρωπαίοι οι οποίοι διδάχτηκαν τα λόγια του Χριστού ήταν οι πρόγονοί μας.
Αυτή η θρησκεία κράτησε ολοζώντανη την ελληνική συνείδηση μέσα στα χρόνια της τουρκοκρατίας και δεν το αμφισβητεί κανένας απολύτως. Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί; Γιατί ο έλληνας είχε από αιώνες πλέον εκούσια ενταχθεί στους κόλπους της χριστιανικής πίστης και όχι απλά είχε ταυτιστεί μαζί της, αλλά υπήρξε ο πρώτος και καλύτερος Απόστολος και ο πρώτος και καλύτερος Μάρτυράς της.
Ο έλληνας υπήρξε το σίδερο και ο χριστιανισμός ο άνθρακας.

Σίδερο + Άνθρακας = Ατσάλι.

Θα απαριθμίσω μερικά ονόματα ανθρώπων από ατσάλι:
Λάμπρος Κατσώνης.
Νικήτας Σταματελόπουλος.
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
Μάρκος Μπότσαρης.
Ιωάννης Μακρυγιάννης.
Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα.
Κωνσταντίνος Κανάρης.
Μαντώ Μαυρογένους.
Οδυσσέας Ανδρούτσος.
Αθανάσιος Διάκος.
Γεώργιος Καραϊσκάκης.
Γρηγόριος Δικαίος.
Δημήτριος και Αλέξανδρος Υψηλάντης.
Δημήτριος Πλαπούτας.
Κίτσος Τζαβέλλας.

Γιώργης Παξινός.

κλπ

κλπ

Όλοι τους Πιστοί μέχρι θανάτου Χριστιανοί Ορθόδοξοι και έλληνες.

Ξέρετε κάτι;

Στα μάτια μου ο Λεωνίδας και οι 300 του φαντάζουν γατάκια μπροστά σε αυτούς τους ΓΙΓΑΝΤΕΣ, οι οποίοι όταν σπάσανε τα δεσμά του φόβου και τα βάλανε με την Οθωμανική Αυτοκρατορία το κάνανε με την εξής σειρά:

"ΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ".

Όποια απομνημονεύματα κι αν διαβάσετε θα δείτε ότι οι πρόγονοί μας ήταν Χριστιανοί Ορθόδοξοι και πολέμησαν για να μπορούν αυτοί και εμείς να κάνουμε ελεύθερα το σταυρό μας στους αιώνες των αιώνων απαλλαγμένοι από το σκοτάδι του Ισλάμ.

Αυτοί είναι οι πρόγονοί μου. Αυτή είναι η πατρώα θρησκεία εδώ και τουλάχιστον 1800 χρόνια και το να κάνω ένα άλμα προς τα πίσω και να επιστρέψω στον 5ο αιώνα π.Χ. το θεωρώ όχι μόνο μάταιο, αλλά και ανώφελο, ανούσιο και ανόητο.
Ιεροί μου τόποι είναι πλέον η Κωνσταντινούπολη. το Μεσσολόγγι και το Άγιον Όρος και τόποι μνήμης η Αγία Λαύρα, το ύψωμα 731, το Ρούπελ και το Δίστομο. Σε καμία περίπτωση οι Δελφοί, η Ολυμπία, η Δωδώνη, ο Μαραθώνας και η Αλεξάνδρεια. Οι τελευταίoi τόποι είναι μία όμορφη ανάμνηση.

Αγαπώ σφόδρα το Λεωνίδα, τον Περικλή, το Μεγαλέξανδρο, τον Φιλοποίμενα, αλλά ήρωές μου πλέον είναι ο Ιωάννης Βατάτζης, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο Νικηταράς, ο Μπότσαρης, ο Καποδίστριας, ο Δημήτρης Ίτσιος και ο Ευαγόρας Παλλικαρίδης. Η ανδρεία και η αρετή των ανδρών αυτών εσκίασε αυτές των αρχαίων προγόνων τους και έγιναν το νέο ακόμα ανώτερο πρότυπο.

Η άλλη θρησκεία, η παλιά, είναι μία όμορφη ιστορία της οποίας την ανάμνηση φυλάω ως κόρην οφθαλμού για να θυμάμαι με περηφάνεια τους ακόμα παλαιότερους προγόνους μου και την αξεπέραστη προσφορά τους στην ανθρωπότητα.
Τίποτα περισσότερο.

Κάποιοι θέλουν να προσεύχονται στο Δία και τον ποταμό Αχελώο.
Ας το κάνουν και ας το κάνουν όσο κακόγουστα θέλουν. Είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους.
Οφείλουν όμως να μην ξεχνάνε ότι αυτοί που τους εξασφάλισαν αυτό το δικαίωμα ήταν Χ.Ο. και οφείλουν να εγκαταλείψουν όλη αυτή την ανιστόρητη, αχάριστη και καταστροφική για το έθνος πολεμική ενάντια στους ευεργέτες τους οι οποίοι είναι συνάμα και οι ΑΜΕΣΟΙ πρόγονοί τους. Όχι οι απώτατοι.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
5611 αναγνώστες
Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017
16:40

Όχι 2,7% ανάπτυξη θα δούνε τα μάτια μας μέσα στο 2017, αλλά 4% και ίσως 5%.

Εννοείται ότι ειρωνεύομαι και εννοώ ακριβώς το αντίθετο.

  • Με την τιμή της βενζίνης στα € 2 όλες οι τιμές των προϊόντων, θα αυξηθούν σημαντικά μέσω της μετακύλισης του μεταφορικού κόστους σε αυτές. Αποτέλεσμα - τι άλλο; - η καταβαράθρωση της κατανάλωσης.
  • Ο έλληνας παραγωγός οποιουδήποτε προϊόντος δε θα μπορέσει να ανταγωνιστεί τους ξένους παραγωγούς, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να κάνει εξαγωγές, οι οποίες αποτελούσαν, αν μη τι άλλο, μία ακτίνα ελπίδας, ενώ θα αντιμετωπίσει πρόβλημα ανταγωνισμού με τον ξένο παραγωγό και εντός Ελλάδος.
  • Με την κατανάλωση πεσμένη και τις εξαγωγές να ψυχορραγούν, θα έχουμε μικρότερα έσοδα για τις επιχειρήσεις.
  • Με τη βοήθεια των αυξημένων εισφορών και της αυξημένης φορολογίας (έμμεσης, άμεσης, ΕΝΦΙΑ, τα πάντα όλα) ούκ ολίγες επιχειρήσεις θα αναγκαστούν να κλείσουν και άκομα περισσότεροι άνθρωποι θα μείνουν άνεργοι, θα πέσουν σε χειμερία νάρκη καταναλώνοντας τα απολύτως απαραίτητα και φυσικά θα προσπαθήσουν να μπούν στη "μαύρη οικονομία".

Αυτά που περιγράφησαν παραπάνω αποτελούν το κλασσικό καθοδικό σπιράλ που διδάσκεται σε όλα τα πανεπιστήμια και είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Το σίγουρο είναι ότι:

  • η ανεργεία θα αυξηθεί.
  • η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών θα μειωθεί έτι περισσότερο και θα εκτιναχθούν τα χρέη προς το δημόσιο, το οποίο θα επιδοθεί σε μία τρελή κούρσα κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιών.
  • οι καταθέσεις θα μειωθούν.
  • τα φορολογικά έσοδα θα μειωθούν και αναμένεται μπαράζ νέων ακόμα σκληρώτερων μέτρων.
  • η ανάπτυξη θα αποτελέσει ένα άπιαστο όνειρο.
  • Το μόνο σημείο το οποίο θα δώσει μερικούς (αμφίβολους) πόντους στο ΑΕΠ θα είναι η υποχρεωτική χρήση των πιστωτικών καρτών στις συναλλαγες. Μέσα από αυτήν την πρακτική κάποια αφανή εισοδήματα θα αναγκαστούν να γίνουν φανερά και να προστεθούν στο ΑΕΠ.
  • Ευτυχώς που για φέτος το πρωτογενές πλεόνασμα δεν πρέπει να είναι 3,5%.
  • Ευτυχώς που τόσο οι έλληνες όσο και οι ξένοι οικονομικοί νόες ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν για να μας σώσουν!

 

Αυτά τα ολίγα δυσοίωνα για αρχή και καλή χρονιά με υγεία σε όλους.

Ο Θεός να βάλει το χέρι Του.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
465 αναγνώστες
Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016
10:38

Την απάντηση μας τη δίνει η ιστοσελίδα του Συμβουλίου της Ε.Ε. (http://www.consilium.europa.eu/el/council-eu/eurogroup/how-the-eurogroup-works/)


 

Η Ευρωομάδα συνιστά άτυπο όργανο στο πλαίσιο του οποίου, οι υπουργοί των κρατών μελών που ανήκουν στην ευρωζώνη, συζητούν ζητήματα σχετικά με τις κοινές ευθύνες των κρατών τους έναντι του ευρώ.  

Βασική της αποστολή είναι να εξασφαλιστεί ο στενός συντονισμός των οικονομικών πολιτικών μεταξύ των κρατών μελών της ευρωζώνης και να προαχθούν οι προϋποθέσεις για ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη. Ο συντονισμός της πολιτικής μεταξύ των κρατών που ανήκουν στη ζώνη του ευρώ έχει καίρια σημασία για τη διασφάλιση της σταθερότητας της ζώνης του ευρώ στο σύνολό της.  

Ως εκ τούτου, οι συζητήσεις της Ευρωομάδας καλύπτουν ειδικά ζητήματα σχετικά με το ευρώ καθώς και ευρύτερα θέματα που μπορεί να έχουν αντίκτυπο στις δημοσιονομικές, νομισματικές και διαρθρωτικές πολιτικές των κρατών μελών της ευρωζώνης. Ο στόχος είναι να προσδιοριστούν οι κοινές προκλήσεις και να εξευρεθούν κοινές προσεγγίσεις για την αντιμετώπισή τους.   

Είναι επίσης αρμόδια για την προετοιμασία των συνόδων κορυφής της ευρωζώνης και την παρακολούθησή τους.  

Ο ρόλος της Ευρωομάδας καθορίζεται στο Πρωτόκολλο αριθ. 14 το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη της Λισσαβώνας, η οποία άρχισε να ισχύει την 1η Δεκεμβρίου 2009. 

Συζητήσεις

Η Ευρωομάδα συζητεί τακτικά τα ακόλουθα θέματα: 

  • την οικονομική κατάσταση και τις προοπτικές της ευρωζώνης
  • τις δημοσιονομικές πολιτικές των κρατών μελών που ανήκουν στην ευρωζώνη
  • τη μακροοικονομική κατάσταση στην ευρωζώνη
  • τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που ενέχουν δυναμική για την τόνωση της ανάπτυξης
  • ζητήματα σχετικά με τη διατήρηση της δημοσιονομικής σταθερότητας στην ευρωζώνη
  • τις προετοιμασίες για τις διεθνείς συναντήσεις
  • τη διεύρυνση της ευρωζώνης  

Επιπλέον, η Ευρωομάδα μπορεί να πραγματοποιεί προκαταρκτικές συζητήσεις σχετικά με αποφάσεις του Συμβουλίου που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν μόνο στα κράτη μέλη που ανήκουν στη ζώνη του ευρώ. Όταν το Συμβούλιο εκδίδει τέτοιες αποφάσεις, δικαίωμα ψήφου έχουν μόνο οι υπουργοί των κρατών μελών της ευρωζώνης.  

Η Ευρωομάδα συζητεί επίσης τους όρους της χρηματοδοτικής στήριξης των κρατών της ζώνης του ευρώ που αντιμετωπίζουν σοβαρές δημοσιονομικές δυσχέρειες.

Σύνοδοι  

Κατά κανόνα, η Ευρωομάδα συνέρχεται μία φορά το μήνα, ήτοι την προηγουμένη της συνόδου του Συμβουλίου Οικονομικών και Δημοσιονομικών Θεμάτων (Ecofin). Εάν χρειαστεί, μπορεί να συγκληθούν πρόσθετες σύνοδοι ή τηλεδιασκέψεις. Οι σύνοδοι έχουν άτυπο χαρακτήρα, ενώ οι συζητήσεις είναι απόρρητες.  

Στην Ευρωομάδα συμμετέχουν οι εξής:

  • οι υπουργοί των κρατών μελών της ευρωζώνης οι οποίοι είναι αρμόδιοι επί των οικονομικών θεμάτων
  • ο Πρόεδρος της Ευρωομάδας
  • ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής αρμόδιος για τις οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις και το ευρώ
  • ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ)  

Στις συνόδους προσκαλείται επίσης να συμμετάσχει ο διευθύνων σύμβουλος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.Το ΔΝΤ καλείται να συμμετάσχει στις συζητήσεις για τα οικονομικά προγράμματα στα οποία εμπλέκεται.  

Τα αποτελέσματα της συνόδου παρουσιάζονται στο κοινό από τον Πρόεδρο της Ευρωομάδας στο πλαίσιο συνέντευξης τύπου. Η Ευρωομάδα μπορεί, εξάλλου, να εκδώσει γραπτές δημόσιες δηλώσεις. Ο Πρόεδρος ενημερώνει επίσης το Συμβούλιο Ecofin.

Ημερήσιες διατάξεις των συνεδριάσεων και προγράμματα εργασιών

Η Ευρωομάδα εγκρίνει το πρόγραμμα εργασιών της κάθε 6 μήνες. Στο πρόγραμμα καθορίζονται οι κυριότεροι τομείς δράσης και προσδιορίζονται οι προκαταρκτικές ημερήσιες διατάξεις των προσεχών συνόδων της Ευρωομάδας.  

Η ημερήσια διάταξη και οι συζητήσεις κάθε συνόδου της Ευρωομάδας προετοιμάζονται από τον Πρόεδρο της Ευρωομάδας, με τη συνδρομή της ομάδας "Ευρωομάδα", την οποία συγκροτούν τα μέλη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής τα κράτη των οποίων ανήκουν στην ευρωζώνη.

Εκλογή του Προέδρου της Ευρωομάδας 

Τα μέλη της Ευρωομάδας εκλέγουν τον Πρόεδρο της Ευρωομάδας για θητεία 2,5 ετών με απλή πλειοψηφία. 

Εάν ο Πρόεδρος κωλύεται να εκπληρώσει τα καθήκοντά του, αντικαθίσταται από τον υπουργό οικονομικών του κράτους που έχει την Προεδρία του Συμβουλίου. Εάν το προεδρεύον κράτος δεν ανήκει στη ζώνη του ευρώ, τα καθήκοντα της Προεδρίας του Συμβουλίου αναλαμβάνει ο υπουργός οικονομικών του επόμενου στη σειρά κράτους που ανήκει στη ζώνη του ευρώ.

 


Y.Γ.

Μετά την απόφαση του δικαστηρίου για την κα Λαγκάρντ κανείς δεν πρέπει να μιλάει άσχημα για την ελληνική δικαιοσύνη.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<123456789>Τελευταία»

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις