ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


1188 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009
10:44

Μία πολύ απλή πρακτική που ακολουθούν οι εταιρείες για να πετύχουν βελτίωση του κόστους των προϊόντων που εμπορεύονται είναι η ακόλουθη (με πολύ απλά λόγια):

  1. Ταχύτερη πληρωμή των προμηθευτών τους, η οποία συνεπάγεται -->
  2. Βελτίωση των τιμών αγοράς των προϊόντων.
  3. Η παραπάνω βελτίωση οδηγεί είτε: α) σε βελτίωση της κερδοφορίας της (εάν εξακολουθήσει να πουλάει τα προϊόντα της στην ίδια τιμή) ή β) πώληση σε καλύτερες τιμές και συνεπώς βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της εταιρείας στην αγορά, αύξηση του όγκου των πωλουμένων προϊόντων και ως εκ τούτου αύξηση της κερδοφορίας.

 

ΑΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΡΑΤΟΥΣ

Το κράτος φυσικά δε νοείται σαν κερδοσκοπικός οργανισμός, πλην όμως στη δύσκολη συγκυρία που ζούμε σήμερα, ο σκοπός πρέπει να είναι ένας: Η εξοικονόμηση πόρων.

 

Πως θα αναγάγουμε λοιπόν την παραπάνω λογική σε επίπεδο διαχείρισης του κράτους;

Μα απλά ως εξής: Το κράτος άμεσα, ή έμμεσα καλείται να διαχειριστεί ένα μεγάλο όγκο προμηθειών πάσης φύσεως. Σαν παράδειγμα θα αναφέρω τις προμήθειες των δημοσίων νοσοκομείων.

Τι συμβαίνει λοιπόν με τα νοσοκομεία;

Όπως είναι λογικό έχουν ανάγκες για αναλώσιμα (οροί, καθετήρες, γάζες, αποστειρωτικά, μηχανήματα, ανταλλακτικά, βηματοδότες και ό,τι άλλο βάζει ο νούς μας).

Πέραν των διαδικασιών με τις οποίες κλείνουν οι προμήθειες (οι οποίες δε θα αναλυθούν εδώ, πλην όμως πρέπει να γίνει ένας αυστηρότατος έλεγχος και αναπροσδιορισμός), οι προμηθευτές γνωρίζουν τα ακόλουθα:

  1. Τις απαιτήσεις τους θα τις πληρωθούν το ταχύτερο σε 3 χρόνια (και πιθανόν μέσω 2ετών ή 3ετών ομολόγων). Ως εκ τούτου, στις τιμές που θα ζητήσουν θα συμπεριλάβουν και τους τόκους 3 - 6 ετών για το δάνειο που θα πάρουν από τις τράπεζες προκειμένου να πληρώσουν τους δικούς τους προμηθευτές.
  2. Για να προτιμηθούν (και εδώ δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας), πρέπει να κάνουν και άλλα έξοδα (δεν ονομάζω, αλλά σας παραπέμπω στην έννοια του διεφθαρμένου κράτους - σημειωτέον ότι στον τομέα αυτόν αριστεύουμε - αλλά και στους ισολογισμούς των εταιρειών σε λογαριασμούς όπως Χρεώστες Διάφοροι και Λογαριασμοί διαχειρίσεως προκαταβολών και πιστώσεων), έξοδα τα οποία πρέπει να τα βάλουν μέσα στην προσφερόμενη τιμή.
  3. Οι αυξημένες για τους 2 παραπάνω λόγους τιμές θα δημιουργήσουν υψηλά κέρδη στις εταιρείες, με αποτέλεσμα υψηλή φορολόγηση, η οποία πρέπει και αυτή να προβλεφθεί στην τιμολόγηση.
  4. Αφού μπορούμε μέσω της παραπάνω τακτικής (βλέπε την παρατήρηση Νο 2) να είμαστε εμείς αυτοί που θα πουλήσουμε, γιατί να μην βάλουμε και κάτι παραπάνω στην τσέπη μας;

Αποτέλεσμα των ανωτέρω;

Μα φυσικά τιμές πενταπλάσιες έως και δεκαπλάσιες (και λίγα λέω) από τις τιμές που θα έπρεπε. Δηλαδή τα € 1.000 τα πληρώνει το κράτος € 5.000 και € 10.000.

 

Με μία μαγική συντονισμένη κίνηση λοιπόν, οι κρατούντες μπορούν:

  1. Να αρχίσουν να εξοφλούν τοις μετρητοίς τις οφειλές του δημοσίου αξιώνοντας αληθινές τιμές.
  2. Να ελέγξουν αυστηρά τα οικονομικά των εταιρειών για "περίεργους" λογαριασμούς και αντί να επιβάλλουν πρόστιμα, να δώσουν αμνηστία, υπό την προϋπόθεση ότι θα "καρφώσουν" αυτούς στους οποίους κατευθύνονται τα ποσά των παραπάνω "περίεργων" λογαριασμών.
  3. Να εντοπίσουν (σιγά που δεν ξέρουν) τους παραπάνω αποδέκτες των "περίεργων" λογαριασμών και αντί να τους κρεμάσουν στο Σύνταγμα (που λέει ο λόγος) να τους δώσουν επίσης αμνηστία υπό την προϋπόθεση ότι θα κάνουν ευσυνείδητα τη δουλειά τους.

 

Ξέρετε τι θα γίνει (στην ιδεατή περίπτωση άριστης εφαρμογής του μέτρου);

Μία τρομερή εξοικονόμηση πόρων της τάξεως του 80% (αλλά ας αρκεστούμε σε μία εξοικονόμηση της τάξεως του 50%). Ας το θέσουμε με υποθετικά νούμερα:

  • Για αγορές ιατρικού υλικού αξίας € 1 δις με το παλαιό σύστημα, το κράτος θα κληθεί να καταβάλλει τοις μετρητοίς € 500 εκ.
  • Αν για το παραπάνω ποσό ληφθεί τριετές δάνειο € 500 εκ. με τόκο 5%, ο ετήσιος τόκος θα ανέλθει σε € 25 εκ., η δε τελική πληρωμή θα ανέλθει σε € 575 εκ.
  • Αν το Δημόσιο είχε πρόθεση να πληρώσει τους προμηθευτές του με την παλιά τακτική τιμολόγησης, μετά από 3 χρόνια με τριετές ομόλογο με ετήσια απόδοση 5%, αυτό σημαίνει ότι πέραν των € 1 δις. θα καλείτο να πληρώσει και € 50 εκ. ετησίως, η δε τελική πληρωμή θα ανερχόταν σε € 1,15 εκ.
  • Το εμφανές όφελος είναι € 575 εκ. Σκεφτείτε ότι με € 222 εκ. πληρώνονται μόνο τα (φουσκωμένα για το 2009) έξοδα ολόκληρης της βουλής, με άλλα € 275 εκ. τα έξοδα του Υπουργείου Μεταφορών και επικοινωνιών και με άλλα € 70 εκ. τα έξοδα του Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης (επιβεβαιώστε τα νούμερα στον προϋπολογισμό του 2009)!!!
  • Το αφανές όφελος είναι το γεγονός ότι με την προτεινόμενη τακτική, ρίχνονται σήμερα κι όχι σε 3 με 6 χρόνια χρήματα στο οικονομικό κύκλωμα, γεγονός το οποίο επιδρά άμεσα και θετικά στην πολυπόθητη ανάπτυξη της οικονομίας με τη δημιουργία δευτερογενούς χρήματος, κλπ κλπ (για να μην αναφέρουμε το πρώτο βήμα για την πολυπόθητη πάταξη της διαφθοράς).

 

Βέβαια αγαπητοί φίλοι, αν ήμουν υπουργός και ανακοίνωνα κάτι τέτοιο, την προηγούμενη ημέρα θα έπρεπε να είχα εξομολογηθεί και κοινωνήσει, τόσο εγώ όσο και ολόκληρη η οικογένειά μου (μιας και είμαι της εκκλησίας) κι αν νομίζετε ότι λέω υπερβολές σας παρακαλώ διαψεύστε με.

 

Απλά βήματα, δύσκολη η εκκίνηση.

 

Το σχόλιό σας
1878 αναγνώστες
Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009
10:56

Μέσα σε καιρό σοβαρής οικονομικής κρίσης, κατά τον οποίο όλοι σφίγγουν το ζωνάρι τους, ας ρίξουμε μία ματιά στον προϋπολογισμό του 2009 και στο τι θα μας κοστίζουν οι 324 βουλευτές μας (300 της ελληνικής βουλής και 24 ευρωβουλευτές οι οποίοι πληρώνονται από την ελληνική βουλή).

http://www.mof-glk.gr/proypologismos/2009/books/proyp/PDFProyp/2.5.3.2.pdf

Όταν με το καλό ανοίξετε και ενδεχομένως τυπώσετε το συγκεκριμένο τρισέλιδο, παρατηρείστε τους εξής λογαριασμούς (Κωδικός αριθμός στην πρώτη στήλη) τους οποίους έχω επιλέξει. Κάτω από κάθε πινακάκι παραθέτω μερικές αφελείς (;) προτάσεις εξοικονόμισης.

0121 Αποζημίωση βουλευτών: € 27,7 εκ.
  Αύξηση € 1,2 εκ. ήτοι +4,5%
  και σε σχέση με το 2007 +13,5%.

  • Αν οι βουλευτές αποποιηθούν την αύξηση εξοικονομούνται € 1,2 εκ.

0122 Αποζημίωση βουλευτών για τη συμμετοχή τους στα τμήματα

διακοπών της Βουλής και τις επιτροπές αυτής:

€ 5,8 εκ.
  Αύξηση € 317 χιλ. ήτοι +5,8%
  και σε σχέση με το 2007 +51%.

  • Αν οι βουλευτές αποδεχτούν η εν λόγω αποζημίωση να πάρει την τιμή του 2007 εξοικονομούνται € 2 εκ.

 

0123 Επίδομα οργάνωσης γραφείου βουλευτών: € 9,2 εκ.
  Αύξηση € 314 χιλ. ήτοι +3,5%
  και σε σχέση με το 2007 +11%.

  • Το επίδομα αυτό κατά την άποψή μου θα έπρεπε να καταργηθεί. Αν όμως οι βουλευτές δέχονταν μία περικοπή της τάξεως των 30% θα εξοικονομούνταν € 2,8 εκ.

0374 Αντιμισθία συνεργατών βουλευτών: € 13,6 εκ.
  Αύξηση € 4,8 εκ. ήτοι +54%
  και σε σχέση με το 2007 +80%.

  • Αίσχος και ντροπή! Από έναν συνεργάτη που είχαν οι βουλευτές το 2009, από το 2009 θα έχουν 2! Αν επιστρέφαμε στον ένα συνεργάτη θα εξοικονομούνταν € 4,8 εκ.

 

0511 Αποζημίωση για υπερωριακή εργασία: € 15,6 εκ.
  Αύξηση € 667 χιλ. ήτοι +4,4%
  και σε σχέση με το 2007 +30,8%.

  • Ποιός ιδιωτικός υπάλληλος πληρώνεται υπερωρίες; Ποιός ωρομίσθιος καθηγητής παίρνει τα ψίχουλα που δικαιούται από τη μία ώρα την εβδομάδα που διδάσκει γρηγορότερα από 6 μήνες; Αν οι συγκεκριμένες υπερωρίες περιορίζονταν στα επίπεδα του 2007 θα εξοικονομούνταν € 3,6 εκ.

0561 Αποζημίωση για απασχόληση πέραν του κανονικού

ωραρίου υπαλλήλων που έχουν διατεθεί στα γραφεία βουλευτών:

€ 6,7 εκ.
  Αύξηση € 2,1 εκ. ήτοι +46,1%
  και σε σχέση με το 2007 +109%.

  • Τα σχόλια τα αφήνω στον αναγνώστη. Αν απλά οι συγκεκριμένες υπερωρίες περιορίζονταν στα επίπεδα του 2007 θα εξοικονομούνταν € 3,5 εκ.

0816 Δαπάνες χρηματοδοτικής μίσθωσης: € 5,4 εκ. πρόκειται για την αγορά βουλευτικών αυτοκινήτων μέσω leasing και δεν παρουσιάζει αύξηση σε σχέση με 2008 και 2007.

  • Τα Lexus κοστίζουν γιατί δεν τα πουλάμε και να μετακινούνται οι βουλευτές με λεωφορεία της Βουλής; Ας αφήσουμε όμως, καταχρηστικά, το εν λόγω έξοδο ως έχει.

 

0824 Υποχρεώσεις από παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (τέλη, μισθώματα και δαπάνες εγκαταστάσεων):
€ 7,4 εκ.
Μείωση € 954 χιλ. ήτοι -11,4%.
 


  • Αν αποδεχτούν οι βουλευτές περιορισμό των παραπάνω εξόδων κατά 30% εξοικονομούνται € 2,2 εκ.

1000 Προμήθειες αγαθών και κεφαλαιακού εξοπλισμού:
 
€ 9,4 εκ.
Μείωση € 1,5 εκ. ήτοι -14%
και σε σχέση με το 2007 +40%.
 
 

  • Γιατί να μη μείνει το συγκεκριμένο έξοδο στα επίπεδα του 2007 και να εξοικονομήσουμε € 1,2 εκ.;

2529 Επιχορήγηση σε λοιπά πολιτιστικά ιδρύματα:
 
€ 2,7 εκ.
Αύξηση € 20 χιλ. ήτοι 0%
και σε σχέση με το 2007 +78%.
 


  • Επιχορηγήσεις σε πολιτιστικά ιδρύματα σε καιρό ισχνών αγελάδων (άσε που κάτι τέτοια μυρίζουν άσχημα); Ας μείνουμε στα επίπεδα του 2007 για να εξοικονομηθούν € 1,2 εκ.

 

2599 Λοιπές επιχορηγήσεις φυσικών ή νομικών προσώπων και οργανισμών:
 
€ 2,8 εκ.
Μείωση € 700 χιλ. ήτοι -20%
και σε σχέση με το 2007 +180%.
 

  • Κατά την άποψή μου "κάτι δεν πάει καλά" στο συγκεκριμένο κονδύλι. "Ας γλύψουν όμως οι ενδιαφερόμενοι και ένα κόκκαλο" μεγάλο όσο ήταν το 2007 για να εξοικονομίσουμε και άλλα € 1,8 εκ.

2611 Σε πολιτικούς και οικονομικούς οργανισμούς: € 1,2 εκ.
  Αύξηση € 52 χιλ. ήτοι -4,5%
  και σε σχέση με το 2007 +104%.

  • Για τι οργανισμούς μιλάμε; Ας τους δώσουμε όσα και το 2007 για να εξοικονομηθούν και € 600 χιλ.

Εν κατακλείδι:

Με μικρούς συμβιβασμούς οι πατέρες του έθνους και χωρίς να ενοχλήσουν ιδιαίτερα την "πελατεία" τους μπορούν να εξοικονομήσουν χαλαρά € 25 εκ. Αν το θέλετε σε δραχμές είναι 8,5 δις. Ψίχουλα θα μου πείτε σε σχέση με την οικονομική κρίση και τις ανάγκες της οικονομίας. Το νοικοκύρεμα όμως από κάπου πρέπει να αρχίσει και εν προκειμένω ο καλός ο στρατηγός (και εννοώ τους 300 οι οποίοι είναι οι εκλεγμένοι από εμάς για να μας διοικούν) πρέπει να μας δείξει ότι είναι πρώτα από όλα καλός στρατιώτης. Εδώ θα φανεί το φιλότιμο, η αίσθηση ευθύνης και ο καλώς εννοούμενος πατριωτισμός τους, τα δε σάπια ότι κοστίζουν στον κάθε φορολογούμενο € 3,96 ετησίως (Δήλωση του βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας της ΝΔ κ. Απ. Κωστόπουλου το 2006) τα ακούω βερεσέ και ως προφάσεις εν αμαρτίαις.

 

 

Διαβάστε και ένα κατατοπιστικότατο άρθρο από το Πρώτο Θέμα στην παρακάτω διεύθυνση: http://www.protothema.gr/content.php?id=474, καθώς επίσης και ένα παλαιότερο από το ΒΗΜΑ http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artid=177022

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1351 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2009
15:32

Διαβάζω μία δημοσίευση στην Ημερησία (04/02/09), όπου αναγράφονται τα εξής:

Τα χρέη των κακοπληρωτών προς τα ασφαλιστικά ταμεία ανέρχονται σε € 7,5 δις.
Οι κακοπληρωτές σε ΙΚΑ, ΟΑΕΕ και υπόλοιπα ταμεία ανέρχονται σε 210 - 240 χιλιάδες, ενώ 250 χιλιάδες μικροοφειλέτες οφείλουν στον ΟΓΑ € 110 - 125 εκ.

Κάνω την ακόλουθη αναγωγή - γενίκευση:

Για να καλυφθούν αυτά τα ποσά, το δημόσιο θα πρέπει να δανειστεί.
Έστω ότι ο δανεισμός θα γίνει μέσω των "λαϊκών ομολόγων" με διάρκεια 5 έτη και επιτόκιο 5,5% αφορολόγητο.
Πρέπει λοιπόν το δημόσιο (άρα ο τίμιος φορολογούμενος πολίτης) να καλύψει ετήσια Χρεολύσια της τάξεως των € 1,5 δις πλέον ετήσιους τόκους € 412 εκ., δηλαδή € 1,912 δις ετησίως.

Αν οι φορολογούμενοι πολίτες είναι περίπου 5,5 εκ., αντιστοιχεί σε μία ετήσια επιβάρυνση της τάξεως των € 350, άσε που από τους 5,5 εκατομμύρια φορολογούμενους οι 2 εκ. δεν πληρώνουν φόρο λόγω χαμηλού εισοδήματος, οπότε μιλάμε για ετήσια επιβάρυνση € 546 για τους φορολογούμενους που πληρώνουν.

Από την άλλη μεριά, σκεφτείτε ότι τα λεφτά αυτά τα κρατάνε καταχρηστικά κάποιοι και (αν τα έχουν διαθέσιμα) μπορούν να τα δανείσουν οι ίδιοι στο δημόσιο και να εισπράττουν αυτοί τους ετήσιους τόκους των € 412 εκ. των "λαϊκών ομολόγων".

Τέλος, να είστε σίγουροι, ότι όταν θα έρθει η ώρα κατά την οποία οι παραπάνω οφειλέτες θα κληθούν να πληρώσουν τα χρωστούμενα, υπό το κράτος της ανάγκης είσπραξης μετρητών, θα γίνει ρύθμιση, η οποία θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων σημαντική έκπτωση.

Συμπεραίνω τα εξής:

  • Το κράτος βοηθάει τους επιχειρηματίες. Αλλά βοηθάει εκείνους τους επιχειρηματίες οι οποίοι κάνουν κακό στο κοινωνικό σύνολο. Βοηθάει εκείνους που αναμφίβολα δεν είναι σωστοί επιχειρηματίες, με υγιή επιχειρηματική νοοτροπία και ως εκ τούτου θνησιγενείς.
  • Εκδικείται τον συνεπή και υγιή επιχειρηματία, ο οποίος πληρώνει τις εισφορές του και δεν τις κατευθύνει είτε στην τσέπη του, είτε σε επιχειρηματικές δραστηριότητες οι οποίες, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι οι παλαιότερες δραστηριότητες δεν ήταν πετυχημένες αφού δεν μπόρεσε να καλύψει ούτε τις εργοδοτικές εισφορές, μάλλον είναι, ή θα είναι, αμφιβόλου ποιότητας - επιτυχίας.
  • Δεν ενδιαφέρεται για τον τίμιο φορολογούμενο πολίτη, ο οποίος επωμίζεται δυσβάσταχτα χρέη από την κακοδιαχείριση που κάνουν εκείνοι τους οποίους ο ίδιος πληρώνει για να διαχειρίζεται τον κόπο του και την (επι της ουσίας) περιουσία του.
  • Δεν ενδιαφέρεται για τον εργαζόμενο μισθωτό, ο οποίος αφενός δεν μπορεί να εισ-φοροδιαφύγει, αλλά επιπλέον βλέπει τρομοκρατημένος, τους ασφαλιστικούς οργανισμούς στους οποίους υπάγεται να καταρρέουν και α) το ηλικιακό όριο συνταξιοδότησής του να επεκτείνεται όλο και περισσότερο και να τίθεται εν αμφιβόλω το αν θα βγεί σε σύνταξη, β) το ύψος της σύνταξης του νύν συνταξιούχου, άρα και του εκείνου που θα βγεί στο εγγύς ή μακρινό μέλλον, να ψαλιδίζεται όλο και περισσότερο.

 

Εν κατακλείδι μιλάμε για μία τρελλή στρέβλωση της αγοράς και της κοινωνίας.

Σκεφτείτε ακόμα ότι αν οι θεσμοί είχαν λειτουργήσει σωστά κατά το παρελθόν, στη σημερινή δύσκολη συγκυρία τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά. Δύσκολα σίγουρα, αλλά πιστέψτε με κατά ένα - δύο λιθαράκια πιο ελαφριά.

 

Η λαϊκή σοφία λέει "Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν". Η κοινωνία μας φρόντισε και εξακολουθεί να φροντίζει για το αντίθετο.

 

Δε συμφωνείτε κι εσείς;

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1098 αναγνώστες
3 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009
15:48

Απλοϊκές σκέψεις για την οικονομία και την κρίση.

Ανάπτυξη 2,7% εκτιμάει το Υπουργείο οικονομικών ότι θα έχουμε το 2009, ενώ κατ' άλλους πιό συντηρητικούς αναλυτές, η ανάπτυξη θα περιοριστεί σε 1,8%.


Ας ξεκινήσουμε τη κουβέντα μας με το τι είναι το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ).

  • Το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) ορίζεται ως η αξία των αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται αφού αφαιρεθεί η αξία των αγαθών και υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή. Το ΑΕΠ υπολογίζεται από στοιχεία των Εθνικών Λογαριασμών κάθε χώρας.

 

Επί της ουσίας η έννοια Ανάπτυξη αφορά τον ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ.

 

Ποιές είναι οι τομείς δημιουργίας του ΑΕΠ;

  1. Πρωτογενής.
  2. Δευτερογενής (βιομηχανία - μεταποίηση).
  3. Τριτογενής (εμπόριο - υπηρεσίες - τουρισμός - ναυτιλία).

Με πολύ λίγα λόγια θα σας αποδείξω ότι τόσο το υπουργείο, όσο και οι αναλυτές υπερβάλλουν:

 

  • Ο πρωτογενής τομέας αντιμετωπίζει τρελλά προβλήματα, καθώς οι τιμές των πρώτων υλών και των αγροτικών προϊόντων έχουν καταποντιστεί. Η συνεισφορά λοιπόν του πρωτογενούς τομέα σε πιθανή αύξηση του ΑΕΠ αποκλείεται. Πιθανότερο είναι ο εν λόγω τομέας να λειτουργήσει ως βαρίδι
  • Ο δευτερογενής τομέας είναι ο αδύναμος κρίκος. Η συνεισφορά της βιομηχανικής παραγωγής της Ελλάδας είναι αμελητέα. Η οικοδομική δραστηριότητα (η άλλοτε ατμομηχανή της ανάπτυξης) ως γνωστόν γκρεμίζεται μέσα στη δύνη των εξελίξεων, τα δε έργα υποδομής αν το κράτος αντιμετωπίζει θέματα στενότητας πόρων μάλλον θα παγώσουν.
  • Στον τριτογενή τομέα, τα πράγματα είναι ακόμα πιο απογοητευτικά: Το εμπόριο πάει ήδη κατά διαόλου καθώς ο κόσμος βλέποντας την κρίση μαζεύεται και δεν καταναλώνει. Το τουριστικό προϊόν αναμένεται να συρρικνωθεί πολύ λόγω της διεθνούς κρίσης. Οι ναύλοι επίσης έχουν καταποντιστεί και η ναυτιλία σίγουρα θα έχει μειωμένη συνεισφορά στο ΑΕΠ. Οι τράπεζες βρίσκονται και αυτές στο μάτι του κυκλώνα και από την έκθεσή τους στις ανατολικές χώρες μάλλον θα τις ζημιώσει, παρά θα τις ανεβάσει.

 

Τι απομένει; Κατά την άποψή μου ό,τι δεν ανέφερα, λόγω απλούστευσης, ή άγνοιας δεν είναι άξιο λόγου. Δε μπορώ λοιπόν να καταλάβω που στηρίζουν τις προβλέψεις τους οι διάφοροι αναλυτές.

 

Πέραν των παραπάνω, με κάνουν να ανησυχώ:

  • οι αυξημένες δανειακές υποχρεώσεις της χώρας,
  • τα προβλήματα των ταμείων,
  • το συνεχώς επιβαρυνόμενο ισοζύγιο συναλλαγών (εισάγουμε περισσότερα από όσα εξάγουμε),
  • η αυξανόμενη ανεργία,
  • το (κερδοσκοπικό) στοίχημα των οίκων του εξωτερικού για τη χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας και η συμβολή προς την επίτευξη αυτού του στόχου των (δήθεν αντικειμενικών και αξιόπιστων) διεθνών αξιολογητικών οίκων (Moody's, Fitch κλπ),
  • η αναβίωση (;) της εγχώριας τρομοκρατίας,
  • οι κοινωνικές αναταραχές και πάει λέγοντας.

 

Διαβάζω τα όσα λένε οι κ.κ. Γ. Παπανδρέου και Κ. Καραμανλής.

 

Ο μέν πρώτος με τον αέρα των υπέρ του δημοσκοπήσεων ζητάει εκλογές, ο δε δεύτερος ζητάει σύνεση και ομοψυχία.

 

Αν και δεν είμαι με το μέρος κανενός, πιστεύω ότι η περίοδος που ζούμε είναι περίοδος ευθύνης. Οι εκλογές θα είναι ταφόπλακα για την οικονομία, δεδομένου ότι μία εκλογική αναμέτρηση κοστίζει στον προϋπολογισμό περί το € 1 δις και α) αν γίνουν τώρα εκλογές με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο Σημίτη, θα εκλεγεί μία ανίσχυρη κυβέρνηση, η οποία θα πρέπει να συρθεί ξανά σε εκλογές το 2010, δεδομένου ότι κατά τη χρονιά εκείνη θα έχουμε το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και β) τον Ιούνιο έρχονται Ευρωεκλογές οι οποίες επίσης θα επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό με πάνω κάτω € 1 δις.

 

Θα φτάσουμε λοιπόν να έχουμε κάνει 3 εκλογές μέσα σε 2 χρονιές και να πετάξουμε στα σκουπίδια 3 πολύτιμα δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ τη στιγμή που ολόκληρος ο κόσμος στροβιλίζεται μέσα στον κυκλώνα της κρίσης και εμείς έχουμε ένα πλήθος ανοικτών μετώπων με προβλήματα. Ή μήπως νομίζετε ότι από το δεύτερο εξάμηνο του 2009 τα πράγματα θα στρώσουν; Πλανάστε πλάνην οικτράν!

 

Άποψή μου είναι ότι πρέπει όλοι να σκύψουμε το κεφάλι κάτω και να δουλέψουμε.

 

Τα κόμματα να σταματήσουν να υποκινούν κοινωνικές εξεγέρσεις και εγείροντας προς τα στελέχη τους θέμα κομματικής πειθαρχίας σε βουλή και συνδικαλιστικό κίνημα, να δουλέψουν μονοιασμένα προκειμένου να εξυγιανθεί το κράτος.

  • Να κυνηγήσουν τη νοοτροπία του βολέματος, του προσωπικού ωφελιμισμού και της πλεονεξίας, τη διαφθορά, τις πελατειακές σχέσεις μεταξύ πολιτών και πολιτικών, την οικογενειοκρατία, να απορρίψουν ως ξένο σώμα από την πολιτική ζωή τους πολιτικούς φελλούς - Μαυρογιαλούρους (που είναι πλήθος),
  • να επανιδρύσουν κυριολεκτικά το κράτος στη βάση της αξιοκρατίας, της ορθής λειτουργίας των θεσμών και της τήρησης των νόμων, να τοποθετήσουν επιτέλους τα κατάλληλα άτομα στις κατάλληλες θέσεις,
  • να καλλιεργήσουν την εθνική ομόνοια και ομοψυχία που τόσα χρόνια με πάθος πολεμάνε, το (καλώς εννοούμενο) πατριωτικό ήθος, το αίσθημα ευθύνης έναντι των συμπολιτών και των ερχόμενων γενιών,
  • να ανοίξουν τα μάτια στους πολίτες μέσω της παιδείας και να τους κάνουν να έχουν ορθό πολιτικό κριτήριο και συνείδηση

 

Κύριοι αρχηγοί. Αποκτήστε ως κοινό στόχο όχι την κατάληψη της εξουσίας, αλλά της εξυπηρέτηση των συμφερόντων της πατρίδας. Στην παρούσα συγκυρία δεν έχει σημασία ποιός άρχει και ποιός αντιπολιτεύεται. Χαράξτε εθνικές στρατηγικές.

Γράψτε τα ονόματά σας στην ιστορία. Γράψτε τα επειδή επιδείξατε αίσθημα ευθύνης και καταφέρατε να ενώσετε τους Έλληνες.

Επειδή όλοι μαζί σύρατε το άροτρο και οργώσατε το χώμα και σπείρατε τον καλό σπόρο για να τον θερίσουν οι ερχόμενες γενιές των Ελλήνων.

 

Η Ελλάδα σας χρειάζεται. Έλθετε είς εαυτόν ή αποχωρήστε.

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1047 αναγνώστες
Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2009
09:59

Στο blog αυτό δε θα γράφω μόνο βαθυστόχαστους (λέμε τώρα) προβληματισμούς για την κατάσταση της κοινωνίας μας. Δε θα στηλιτεύω μόνο τα στραβά και τα ανάποδα, αλλά όντας πατέρας (όπως άλλωστε είναι και το όνομα του Προφίλ που χρησιμοποιώ στο blogger) θα γράφω και για τα παιδιά μου.

Ο γιόκας μου ο Δημήτρης λοιπόν, τον οποίο όλοι έχετε δει στις 2 φωτογραφίες που έχω αναρτήσει, είναι σήμερα 2 ετών και 10 μηνών. Τον τελευταίο μήνα έχει αρχίσει να "λύνεται η γλώσσα" του και να πετάει διάφορες ομορφιές.

Το μεγαλύτερο διαμάντι από όλα, μου το πέταξε ένα πρωί, όταν είχε ξυπνήσει νωρίς και με έβλεπε να ντύνομαι. Όταν με είδε να ανοίγω την πόρτα για να φύγω άρχισε:
Δημήτρης: "Όχι, όχι"
Εγώ: "Δε θέλεις να φύγω Δημήτρη;"
Δ: "Όχι".
Ε: "Ναι αλλά πρέπει να πάω στη δουλειά μου. Αν δεν πάω δε θα έχω λεφτά για να σου πάρω παιχνίδια και άλλα πράγματα".
Δ: "Έχω! Όχι άλλα".

Πιστεύω για τον εαυτό μου ότι είμαι καλός πατέρας.
Δίνω σημασία στα παιδιά μου, παίζω μαζί τους, προσπαθώ να μην τα κακομαθαίνω χωρίς όμως να τα πιέζω ιδιαίτερα, προσπαθώ να είμαι υπομονετικός μαζί τους, να μην τους φωνάζω (κατά το μέτρο του δυνατού, γιατί και αυτά είναι παιδιά και εγώ είμαι άνθρωπος), αφιερώνω ώρες μαζί τους, τα κάνω μπάνιο, τους αλλάζω τις πάνες τους, βλέπω επιλέγω τα κινούμενα σχέδια και τα έργα που θα δούν, κοιμίζω το μεγάλο διαβάζοντάς παραμύθια και κάποιες φορές κοιμάμαι και μαζί του, πάω βόλτες μαζί του, προσπαθώ χωρίς πίεση να του φυτέψω όμορφες εικόνες και βιώματα γύρω από την εκκλησία και την πίστη, προσπαθώ να του διδάξω την αρετή της ελεημοσύνης, την προσευχή, να αγαπάει να νοιάζεται και να συγχωρεί τους άλλους ανθρώπους.

Από το διάλογο με το γιόκα μου όμως κατάλαβα ότι, αν μη τι άλλο, όση σημασία κι αν του δίνω, όση παρέα κι αν κάνουμε, έχει ανάγκη από τη συνεχή παρουσία μου. Θέλει να νιώθει την ασφάλεια που δίνει η πατρική παρουσία. Θέλει να ξεπατικώνει τις κινήσεις μου, τις γκριμάτσες μου, τις αντιδράσεις μου. Θέλει το πείραγμά μου και τη νουθεσία μου.

Δεν πρέπει το παραπάνω συμπέρασμα να με κάνει να θέλω να γίνω καλύτερος για να έχουν ένα καλύτερο πρότυπο ;
Δεν πρέπει να γίνω μαχητικότερος και να προσπαθήσω στα μέτρα των δικών μου δυνατοτήτων να τους παραδώσω έναν καλύτερο κόσμο; Δεν πρέπει να εντοπίζω το στραβό και να το φωνάζω παντού μήπως και διορθωθεί για να μην το βρουν στο δρόμο τους τα παιδιά μου;

***
 

Πιστεύω ότι η κοινωνία μας έχει πάρει τον στραβό το δρόμο για έναν (μεταξύ άλλων) βασικό λόγο: Πολύς κόσμος νομίζει ότι αγαπάει τα παιδιά του. Κι αν πράγματι τα αγαπάει, δεν ξέρει ποιο είναι πραγματικά το καλό τους.
Μήπως είναι τα καλά ρούχα, το καλό φαγητό, η πληθώρα των παιχνιδιών, το playstation, το καλό σπίτι, το αυτοκίνητο, το "τίποτα να μην του λείπει" και η φροντίδα να εξασφαλίσει μία δουλειά όταν έρθει η ώρα;

ΛΑΘΟΣ (κατ' εμέ). Όλα αυτά είναι προσκόλληση στην ύλη και ως εκ τούτου ειδολολατρεία.
Έχουμε, εδώ και 2 τουλάχιστον γενιές, επιδοθεί σε ένα απελπισμένο κυνήγι υλικής ευδαιμονίας και έχουμε παραλείψει τα ουσιώδη τα οποία είναι τα αόρατα. Το ήθος και την πνευματικότητα. Έχουμε γίνει φιλόδοξοι χωρίς "να ονομάζουμε Θεό". Υπενθυμίζω εδώ τα λόγια του Αποστόλου Παύλου (Β΄Κορινθ. κεφ. 4, στοίχος 18): "μη σκοπούντων ημών τα βλεπόμενα, αλλά τα μη βλεπόμενα· τα γάρ βλεπόμενα πρόσκαιρα, τα δε μη βλεπόμενα αιώνια" δηλαδή "μη ψάχνετε τα ορατά, αλλά τα αόρατα. γιατί τα ορατά είναι πρόσκαιρα, τα δε αόρατα αιώνια".
Δίχως άλλο η αποτυχία της κοινωνίας μας οφείλεται σε αυτή τη λανθασμένη νοοτροπία. Έχουμε επιδοθεί σε μία εκπόρνευση (ναι εκπόρνευση) των ζωών μας. Πουλάμε την ψήφο μας σε ανθρώπους οι οποίοι, εκ του αποτελέσματος, έχουν αποδειχθεί άχρηστοι να διαχειριστούν την πατρίδα μας, σε αντάλλαγμα μίας θεσούλας, ή ενός ρουσφετιού για εμάς ή τα παιδιά μας.
Οι άνθρωποι αυτοί όμως έχουν αποδειχθεί ότι

  • ξεπουλάνε χωρίς αιδώ την πατρίδα μας στα κάθε λογής συμφέροντα επιδιώκοντας τον προσωπικό τους πλουτισμό - ανάδειξη,
  • την καταχρεώνουν, υποθηκεύοντας το μέλλον των παιδιών μας,
  • υποβαθμίζουν την πνευματική ανατροφή όλων μας καθιστώντας μας βολικούς απαθείς παρατηρητές & άβουλους ψηφοφόρους, θιασώτες της λογικής "το μή χείρον βέλτιστο",
  • δε μας προστατεύουν από κανένα πονηρό, ανήθικο, βίαιο και εν γένει ποταπό ερέθισμα των ΜΜΕ (ξενόφερτο ή ελληνικό)
  • και εν ολίγοις δεν εξυπηρετούν κανένα συμφέρον του λαού (στην Ελλάδα και το εξωτερικό) τον οποίο υποτίθεται εκπροσωπούν και για τον οποίο υποτίθεται δουλεύουν.

Με όλα αυτά που γράφω παραπάνω φωτογραφίζω μία κοινωνία που χωρίς να το γνωρίζει δεν αγαπάει τα παιδιά της. Μια κοινωνία μαλθακή, χωρίς κανένα ανακλαστικό, άξια της μοίρας της. Νομίζουμε ότι Ο Θεός είναι έλληνας και ότι δεν θα μας εγκαταλείψει. Πλην όμως έχουμε πάψει να πιστεύουμε σε Αυτόν και επιπλέον δεν κουνάμε τα χέρια μας και σε λίγο θα είμαστε πνιγμένοι.

Εγώ αγαπάω τα παιδιά μου και έχω χρέος απέναντί τους.
Εγώ έχω χρέος απέναντι στους προγόνους μου που πολεμήσαν σε Θερμοπύλες και Πλαταιές, στην Κρήτη και το Ρούπελ για την ελευθερία του πνεύματος και της πατρίδας.

Αδέλφια έχουμε ανηφόρα μπροστά μας και πυκνό σκοτάδι.
Καλόν αγώνα.
Για τα παιδιά μας και τους νεκρούς μας.

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<606162636465666768>Τελευταία»

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
12/9ΠΑΙΔΕΙΑ.