ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


2331 αναγνώστες
7 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009
10:12

Σύντομα και περιεκτικά:

  • Μηδενικά επιτόκια στις ΗΠΑ και ακολουθεί η Μ. Βρετανία και η Ε.Ε. (γίνεται).
  • Οι ΗΠΑ και η Μ. Βρετανία τυπώνουν χρήμα - Θα δείτε και την Ε.Ε. να πράττει το ίδιο, να είστε σίγουροι.
  • Θα ακολουθήσει Πληθωρισμός και πτώση της αγοραστικής αξίας του χρήματος.
  • Ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων και έμμεση ή άμεση πτώση των μισθών (υπενθυμίζω ότι ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κος Τρισέ προτείνει το πάγωμα - αν όχι τη μείωση - των μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα).
  • Ισοπέδωση των κοινωνικών δομών - εξαθλίωση μεγάλων πληθυσμών.
  • Καταβαράθρωση της κατανάλωσης.
  • Πτωχεύσεις μεγαθηρίων εταιρειών (τα βλέπουμε ήδη).
  • Πτωχεύσεις κρατών.
  • Προστατευτισμός είτε έμμεσος (μέσω μέτρων όπως τα παραπάνω) είτε άμεσος.
  • Κρατισμός.
  • Αυταρχισμός - Αστυνομοκρατία κάτω από το φόβο εκτεταμένων επεισοδίων (η αναβίωση της τρομοκρατίας και η γενικευμένη πολεμική κατά της αστυνομίας από τα εδώ ΜΜΕ θεωρώ ότι δεν είναι άσχετα γεγονότα).
  • Από την άλλη, η Κίνα και (από 31/03/09) η Ρωσία προτείνουν παγκόσμιο νόμισμα (σίγουρα με την τρέχουσα βολική γι αυτούς ισοτιμία).

Συμπεράσματα:

  • Ο πόλεμος (κυριολεκτικά - πλην όμως χωρίς όπλα) ήδη μαίνεται και είναι πολυμέτωπος.
  • Ανατολή εναντίον Δύσης.
  • Κεφάλαιο εναντίον Εργασίας.
  • Αυταρχισμός εναντίον Δημοκρατίας.

Οι πλούσιοι θα καταρρεύσουν κάτω από το βάρος της πτώχευσης της Μεσαίας τάξης και της περαιτέρω εξαθλίωσης της φτωχολογιάς, γεγονότα που προκύπτουν ως αποτέλεσμα της αχαλίνωτης απληστίας τους. Φυσικά το παραπάνω σχήμα επεκτείνεται και σε επίπεδο κρατών.

 

Σίγουρα κανένας από την πλουτοκρατία και τους επαγγελματίες πολιτικούς δε θα μπορέσει να συνδέσει την κατάρρευση με την απληστία τους, κι ούτε θα μπορέσουν να αντιληφθούν ότι αποτέλεσμα των πράξεών τους είναι η καταστροφή των "χαμηλότερων" κοινωνικών στρωμάτων, καταστροφή η οποία οδηγεί και στη δική τους απώλεια.

Εκτός και αν... όλα τα παραπάνω είναι καθοδηγούμενα.

 

Προσδεθείτε και κρατήστε την αναπνοή σας.

 

Προβλέπω ότι θα δούν τα μάτια μας Πράγματα και Θαύματα.

 

Το τι θα αναδυθεί από το επερχόμενο χάος ένας Θεός το ξέρει και μακάρι να βάλει το χέρι Του.

Μακάρι να γράφω μπούρδες.

Το σχόλιό σας
1434 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009
11:35

Διαβάστε το πολύ καλό άρθρο του κυρίου Νεκτάριου Β. Νώτη με τίτλο "Καθαρίστρια με μηνιαίο μισθό €4.000"

http://www.capital.gr/News.asp?id=680923 . Ενδεικτικά παραθέτω την πρώτη παράγραφο η οποία αποτελεί και το ζουμί του άρθρου και κατόπιν σχολιάζω:

"Η πίεση από τις Βρυξέλλες για μείωση των ελλειμμάτων δείχνει ότι οι δαπάνες πρέπει να μειωθούν και μάλιστα άμεσα, για να μη χρειαστούν φορολογικά μέτρα. Αν η «διευθέτηση» του θέματος των χαμένων φορολογικών εσόδων είναι το πρώτο πράγμα που συζητείται στα think tank του οικονομικού επιτελείου, το σπάταλο δημόσιο είναι σίγουρα το αμέσως επόμενο. Στο υπουργείο Οικονομικών εκτιμούν ότι μια μείωση των δαπανών του δημοσίου κατά 10% θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την εξοικονόμηση τουλάχιστον 500 εκατ. ευρώ ετησίως".

Φυσικά θα αστειεύονται τα Think (;) Tanks, ή μας περνάνε για κρετίνους ή αμοιβάδες.

Τα € 500 εκ. μπορούν να εξοικονομηθούν για πλάκα και για πλάκα άλλα τόσα.

Προτεινόμενες ενέργειες:
1. Εξορθολογήστε το σύστημα προμηθειών ολόκληρου του δημοσίου (προβλεπόμενη εξοικονόμηση € 1 δις).
2. Βάλτε τους εθνοπατέρες βουλευτές να θυσιάσουν ένα μέρος από τα εξοργιστικά προνόμιά τους (προβλεπόμενη εξοικονόμηση € 50 εκ.). Μέχρι πέρσι τους αρκούσε 1 ειδικός συνεργάτης. Γιατί από φέτος να έχουν 2 και να τους χρυσοπληρώνουμε;
3. Αναδιανείμετε το υπεράριθμο προσωπικό του δημοσίου τομέα σε αποδοτικές δραστηριότητες (προβλεπόμενη εξοικονόμηση ανυπολόγιστη). Επιτέλους κάντε τους θεσμούς να λειτουργήσουν και να προστατέψουν τον πολίτη (και τη δόλια την τσέπη του).
4. Δείτε τα χάλια της ΛΑΡΚΟ (ζημιές € 200 - 300 εκ. και λίγα λέμε με απίστευτες απώλειες εσόδων) και πάρτε μέτρα σε όλες τις ΔΕΚΟ για τη σωστή λειτουργία τους (προβλεπόμενη εξοικονόμηση ανυπολόγιστη).
5. Ξηλώστε από τη Διεύθυνση όλων των ΔΕΚΟ και λοιπών Οργανισμών τους άχρηστους - γαμψονύχηδες - σπάταλους - άπληστους - κομματικούς προύχοντες και βάλτε επιτέλους άξιους και τίμιους ανθρώπους.
6. Φωτιά και τσεκούρι στους διεφθαρμένους. Απλά εντοπίστε τους (κι όταν λέμε εντοπίστε τους εννοούμε εντοπίστε τους) και εξοντώστε τους χωρίς κανένα έλεος. Οι φιλόξενες φυλακές τους χωράνε όλους.
7. Ανοίξτε κανέναν φάκελλο και στείλτε κανα - δυο (δέκα - είκοσι) υπουργούς στη φυλακή να κάνουν παρέα στα παραπάνω καλόπαιδα. Να δείς πως θα μαζευτούν οι υπόλοιποι και θα κάνουν καλά τη δουλειά τους.
8. Εφαρμόστε απουσιολόγιο στα υπουργεία (για όλη την ιεραρχία μέχρι και τον υπουργό) και δημοσιοποιείστε το μήνα μήνα στον τύπο.
9. Θέλετε και άλλα;

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1090 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009
09:23

Ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια αναφέρει ότι η ηθική αρετή δημιουργείται από το έθος (= συνήθεια - συμπεριφορά που επαναλαμβάνεται πανομοιότυπα) και καλή και πετυχημένη πολιτεία και καλός και πετυχημένος νομοθέτης είναι αυτοί που κάνουν καλούς τους πολίτες τους ασκώντας τους να αποκτούν συγκεκριμένες συνήθειες. Η απόκτηση δε των καλών εκείνων συνηθειών κατά τον Αριστοτέλη είναι το παν και πρέπει να αποκτούνται από τη νεότητά μας.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ (άνω θρώσκω = κοιτάω ψηλά)

Εξ ορισμού, η ανθρώπινη φύση κοιτάει ψηλά. Με βάση δε τη χριστιανική πίστη προορισμός της είναι να ομοιωθεί (κατά χάρην) με τον ίδιο Το Θεό!

Με βάση τα παραπάνω λοιπόν, οι άνθρωποι και οι ανθρώπινες κοινωνίες πρέπει να κοιτάνε ψηλά, να εντοπίζουν στόχους (ηθικούς πρώτα και στη συνέχεια υλικούς) και κατόπιν να στήνουν τις δομές εκείνες που θα οδηγούν στην επίτευξή τους. Με βάση την Αριστοτέλειο λογική θα πρέπει η πολιτεία να μεριμνάει για τη δημιουργία καλών πολιτών, φροντίζοντας πρωτίστως για την ηθική τους ολοκλήρωση από τη νεότητά τους δηλαδή μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία.

Τι κάνει η Ελληνική πολιτεία - κοινωνία;

Εδώ και πολλά χρόνια απολύτως τίποτα.

Σε ό,τι έχει να κάνει με το κεφάλαιο υπ' αριθμόν 1 δηλαδή την Παιδεία, σε αδρές γραμμές τα πράγματα έχουν ως εξής:

Πρωτοβάθμια - Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

- Πολιτικοποίηση από τα σχολεία. Τα παιδιά από μικρά εισάγονται στη λογική της αγέλης...
- Συνεχείς απεργίακες κινητοποιήσεις και αποχές - καταλήψεις. Μπορεί να φταίει κατά 99% η πολιτεία, η οποία δεν αξιολογεί ορθά την αξία των εκπαιδευτικών υπαλλήλων και τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών, πλην όμως και οι εκπαιδευτικοί δε δείχνουν την απαραίτητη σύνεση και το απαραίτητο αίσθημα ευθύνης για το λειτούργημά τους, αλλά και οι καθοδηγούμενοι μαθητές δεν καταλαβαίνουν ότι κάνουν κακό στον εαυτό τους.
- Συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις από την πολιτεία. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα γίνεται όλο και πιό απαιτητικό, με όλο και μεγαλύτερη ύλη για διάβασμα και ένταξη σχεδόν του συνόλου των μαθημάτων στις Πανελλαδικές εξετάσεις. Το τελικό αποτέλεσμα ενός τέτοιου προγράμματος δεν είναι η δημιουργία ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων, αλλά η ημιμάθεια (η οποία ως γνωστόν είναι χειρότερη από την αμάθεια).
- Κανένας έλεγχος για το παραγόμενο έργο από τους εκπαιδευτικούς. Καμία κρίση. Καμία τιμωρία. Αδυναμία απόλυσης. Η καταφυγή των μαθητών στα φροντιστήρια έρχεται νομοτελειακά, πλην όμως επιτείνει την πίεση και το άγχος στις ευαίσθητες μαθητικές ψυχές.
- Η πολιτική καθοδήγηση αφ' ενός, οι αυξανόμενες απαιτήσεις και η πίεση του συστήματος προς τους μαθητές, η απουσία ελέγχου των εκπαιδευτικών και η σταδιακή απαξίωση του προσφερόμενου έργου αφ' ετέρου, οδηγούν μαθητές και γονείς στο σχηματισμό αρνητικής εικόνας για το εκπαιδευτικό σύστημα και τους εκπαιδευτικούς. Η παραπάνω εικόνα οδηγεί σε αρνητικές συμπεριφορές ήτοι, αυθάδεια και ανυπακοή (οι οποίες δε θα έπρεπε να τροφοδοτούνται από την πλευρά των γονέων). Σκεφτείτε μόνο ότι (αρκετά) παλαιότερα ίσχυε το αυστηρό μεν ρητό "Δάσκαλε σου δίνω κρέας δώσε μου πίσω κόκκαλα", το οποίο ωστόσο είναι ενδεικτικό της εμπιστοσύνης του γονιού απέναντι στον εκπαιδευτικό.

Τα "έθη" που δημιουργούνται στα μικρά παιδιά και τα οποία είναι καθοριστικά για την εφ' όρου ζωής άρετή τους έχουν ως εξής:
1. Ένταξη στη λογική της μάζας και της αγέλης.
2. Αίσθηση εγκατάλειψης από την πολιτεία και τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι ξεπέφτουν στα μάτια τους. Ως αποτέλεσμα γεννιέται η Αμφισβήτηση, η Αδιαφορία, η Αγένεια, η Αυθάδεια, η Ασέβεια, η Ανυπακοή και ή Αντίδραση.
3. Αίσθηση πνιγμού (και άγχους - απελπισίας) λόγω του αυξανόμενου όγκου της ύλης και των υπερβολικών απαιτήσεων.

Ανώτερη - ανώτατη εκπαίδευση

Ένα όμορφο τέχνασμα των κυβερνήσεων για την πλασματική μείωση της ανεργίας είναι και η ίδρυση αμέτρητων ΑΕΙ και ΤΕΙ σε όλο το εύρος της Ελλάδας. Οι θέσεις στις σχολές αυτές, καλύπτουν σχεδόν όλους τους αποφοίτους του λυκείου, με αποτέλεσμα κανένας σχεδόν από αυτούς να μην εμφανίζεται ως άνεργος.
Η πολιτική εκμετάλλευση του πλασματικού δείκτη ανεργίας είναι προφανής.
- Πολλά από τα ιδρύματα αυτά έχουν εξωπραγματικά αντικείμενα και το πτυχίο που θα πάρουν τα παιδιά από αυτά τα ιδρύματα δεν κάνει ούτε για ταπετσαρία του τοίχου τους και φυσικά δεν τους εξασφαλίζει καμία απορρόφησή τους στην αγορά εργασίας. Το ίδιο ισχύει και για τους εξαιρετικά υπεράριθμους αποφοίτους των σχολών με "ουσιώδες διδακτικό αντικείμενο". Οι απόφοιτοι γίνονται εύκολα πελάτες των πολιτικών στην αγωνιώδη τους προσπάθεια για εύρεση εργασίας.
- Η στελέγχωση των παραπάνω ιδρυμάτων τόσο σε ανθρώπινο υλικό, όσο και σε υλικές υποδομές είναι πλημμελής και πολλές φορές εξυπηρετεί κομματικά στελέγχη, τα οποία με κάποιον τρόπο πρέπει να τακτοποιηθούν σε κάποιο πόστο.
- Μεγάλο μέρος από τις διάφορες κρατικές επιδοτήσεις προς τις σχολές (και μιλάμε για μεγάλα χρηματικά ποσά) τις καταχρώνται σε μεγάλο βαθμό οι πανεπιστημιακοί διδάσκαλοι και οι συν αυτώ ημέτεροι (βοηθοί - φοιτητές τσιράκια - κομματικοί φίλοι).
- Οι Καθηγητές, δεν ελέγχονται, δεν απολύονται, δεν μετατίθενται, ενίοτε παίρνουν θέσεις σε οργανισμούς όπως ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΧΑΑ, ΤτΕ κλπ, εργάζονται εμφανώς ή αφανώς στις καλύτερες εταιρείες της αγοράς και αναθέτουν στους βοηθούς τους να κάνουν τις παραδόσεις...
- Οι Καθηγητές πολλές φορές εκμεταλλεύονται τη θέση τους και εκμεταλλεύονται ποικιλοτρόπως τους ίδιους τους φοιτητές: Τους αναθέτουν εργασίες τις οποίες τις κάνουν βιβλία με την υπογραφή τους. Παρενοχλούν σεξουαλικά (και ενίοτε πετυχαίνουν συνευρέσεις) χωρίς να τολμάει κανείς μετά να καταγγείλει την παρενόχληση αυτή.

Τα παιδιά που μπαίνουν στα πανεπιστήμια - ΤΕΙ κλπ δεν αργούν να αντιληφθούν τα όσα περιγράφησαν παραπάνω. Πέραν δε των παραπάνω έχουν να αντιμετωπίσουν και τα ακόλουθα:

- Συνέχιση και εντατικοποίηση της πολιτικοποίησης στα Πανεπιστήμια:
Πολιτικοποιείσαι εντατικά προκειμένου, όταν το κόμμα σου έρθει στα πράγματα, να βολευτείς σε μία θέση στο δημόσιο. Η δε θέση αυτή θα είναι τόσο πιο ψηλή όσο πιό ψηλά θα έχεις ανέλθει στην τοπική ιεραρχία της πανεπιστημιακής συνδικαλιστικής κοινότητας. Ως εκ τούτου η προσπάθειά τους περιορίζεται στα κομματικά, αντί στην απόκτηση της γνώσης. Όσοι μάλιστα δεν έχουν εξ αρχής τους στόχους αυτούς, αναγκάζονται να προσαρμοστούν προκειμένου κι αυτοί να μπορέσουν μελλοντικά "να γλύψουν κανένα κόκκαλο".

κλπ κλπ κλπ.

Τα "έθη" που δημιουργούνται στους νέους πλέον έχουν ως εξής:
1. Διαιώνιση των όσων αναφέρθηκαν για την πρωτοβάθμια - δευτεροβάθμια εκπαίδευση και επιπλέον...
2. Στα μάτια και στην ψυχή των νέων σχηματίζεται ένα κοινωνικό μοντέλο στο οποίο επικρατούν α) η έκπτωση των ηθών προς όφελος της επίτευξης προσωπικών στόχων υλικής (κυρίως) ευδαιμονίας β) ο οπορτουνισμός, γ) η εκπόρνευση υπό την έννοια της εκποίησης της ψήφου - της ενεργητικότητας και του χρόνου στις παρατάξεις, με αντάλλαγμα την εξασφάλιση μίας θέσης στο δημόσιο. κλπ

Αν μη τι άλλο έχουμε ένα Μυθριδατισμό των νέων. Ένα πότισμά τους σε άρρωστες συνθήκες και αποδοχή τους ως φυσιολογικές (ίσως μη έχοντας άλλη εικόνα).

Οι νέοι θα γίνουν στη συνέχεια γονείς και θα μεταδόσουν στα παιδιά τους ό,τι έχουν μέσα τους. Αν μέσα τους έχουν σκοτάδι τι φως θα μεταδόσουν;
Με ποιό τρόπο ο άνθρωπος θα στρέψει ψηλά τα μάτια του, όταν είναι μαθημένος από τα νιάτα του να κοιτάει χαμηλά ή ακόμα και να μη βλέπει; Πως θα πατήσει υψηλές κορυφές; Πως θα θεωθεί και θα πραγματοποιήσει τον υψηλό προορισμό του;

Η κοινωνία μας έχει ήδη αποτύχει και η αποτυχία της αυτή χρόνο με το χρόνο θα γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Λύσεις υπάρχουν, πρέπει να βρεθούν και περνάνε πρώτα μέσα από τη διαδικασία της παιδείας, όχι όμως όπως την αντιλαμβάνονται οι υπεύθυνοι σχεδιασμού της.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1085 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009
09:43

Σε μία αναδρομή στο αρχείο μου, έπεσε στην αντίληψή μου μία παλαιά ενημέρωση των πολιτικών συντακτών που έγινε στις 14/12/2006 από τον κο Αντώναρο.

Ο διάλογος που ακολουθεί και που είναι 100% αληθινός, θυμίζει διάλογο μεταξύ έφηβου μαθητή που κάθεται στο τελευταίο θρανίο της τάξης (εν προκειμένω ο δημοσιογράφος) με τον αδιάφορο καθηγητή του, με διάθεση τρελλού χαβαλέ. Απολαύστε...

Χαίρετε.

Ο Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής αναχώρησε σήμερα, επικεφαλής κυβερνητικής αντιπροσωπείας, για τις Βρυξέλλες, όπου θα συμμετάσχει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Παρακαλώ τις ερωτήσεις σας.

ΑΝΤΩΝΑΡΟΣ: Δεν έχετε καμία ερώτηση;

ΒΛΑΧΟΣ: Έχετε καμία απάντηση να μας δώσετε;

ΑΝΤΩΝΑΡΟΣ: Περιμένω τις ερωτήσεις σας, εάν έχετε.

ΒΛΑΧΟΣ: Έχετε κανένα θέμα; Γιατί βλέπω ότι έχετε ένα βιβλιαράκι μπροστά σας. Δεν μας λέτε τις απαντήσεις και μετά να βάλουμε τις ερωτήσεις εμείς;

ΑΝΤΩΝΑΡΟΣ: Καμία άλλη ερώτηση;

ΒΛΑΧΟΣ: Γιατί θέμα, πείτε μας.

Σημείωση: Δεν υπεβλήθη καμία ερώτηση από τους πολιτικούς συντάκτες και τους ανταποκριτές ξένου Τύπου.

Σας ευχαριστώ.


Τα σχόλια είναι δικά σας.

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1213 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009
10:44

Μία πολύ απλή πρακτική που ακολουθούν οι εταιρείες για να πετύχουν βελτίωση του κόστους των προϊόντων που εμπορεύονται είναι η ακόλουθη (με πολύ απλά λόγια):

  1. Ταχύτερη πληρωμή των προμηθευτών τους, η οποία συνεπάγεται -->
  2. Βελτίωση των τιμών αγοράς των προϊόντων.
  3. Η παραπάνω βελτίωση οδηγεί είτε: α) σε βελτίωση της κερδοφορίας της (εάν εξακολουθήσει να πουλάει τα προϊόντα της στην ίδια τιμή) ή β) πώληση σε καλύτερες τιμές και συνεπώς βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της εταιρείας στην αγορά, αύξηση του όγκου των πωλουμένων προϊόντων και ως εκ τούτου αύξηση της κερδοφορίας.

 

ΑΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΡΑΤΟΥΣ

Το κράτος φυσικά δε νοείται σαν κερδοσκοπικός οργανισμός, πλην όμως στη δύσκολη συγκυρία που ζούμε σήμερα, ο σκοπός πρέπει να είναι ένας: Η εξοικονόμηση πόρων.

 

Πως θα αναγάγουμε λοιπόν την παραπάνω λογική σε επίπεδο διαχείρισης του κράτους;

Μα απλά ως εξής: Το κράτος άμεσα, ή έμμεσα καλείται να διαχειριστεί ένα μεγάλο όγκο προμηθειών πάσης φύσεως. Σαν παράδειγμα θα αναφέρω τις προμήθειες των δημοσίων νοσοκομείων.

Τι συμβαίνει λοιπόν με τα νοσοκομεία;

Όπως είναι λογικό έχουν ανάγκες για αναλώσιμα (οροί, καθετήρες, γάζες, αποστειρωτικά, μηχανήματα, ανταλλακτικά, βηματοδότες και ό,τι άλλο βάζει ο νούς μας).

Πέραν των διαδικασιών με τις οποίες κλείνουν οι προμήθειες (οι οποίες δε θα αναλυθούν εδώ, πλην όμως πρέπει να γίνει ένας αυστηρότατος έλεγχος και αναπροσδιορισμός), οι προμηθευτές γνωρίζουν τα ακόλουθα:

  1. Τις απαιτήσεις τους θα τις πληρωθούν το ταχύτερο σε 3 χρόνια (και πιθανόν μέσω 2ετών ή 3ετών ομολόγων). Ως εκ τούτου, στις τιμές που θα ζητήσουν θα συμπεριλάβουν και τους τόκους 3 - 6 ετών για το δάνειο που θα πάρουν από τις τράπεζες προκειμένου να πληρώσουν τους δικούς τους προμηθευτές.
  2. Για να προτιμηθούν (και εδώ δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας), πρέπει να κάνουν και άλλα έξοδα (δεν ονομάζω, αλλά σας παραπέμπω στην έννοια του διεφθαρμένου κράτους - σημειωτέον ότι στον τομέα αυτόν αριστεύουμε - αλλά και στους ισολογισμούς των εταιρειών σε λογαριασμούς όπως Χρεώστες Διάφοροι και Λογαριασμοί διαχειρίσεως προκαταβολών και πιστώσεων), έξοδα τα οποία πρέπει να τα βάλουν μέσα στην προσφερόμενη τιμή.
  3. Οι αυξημένες για τους 2 παραπάνω λόγους τιμές θα δημιουργήσουν υψηλά κέρδη στις εταιρείες, με αποτέλεσμα υψηλή φορολόγηση, η οποία πρέπει και αυτή να προβλεφθεί στην τιμολόγηση.
  4. Αφού μπορούμε μέσω της παραπάνω τακτικής (βλέπε την παρατήρηση Νο 2) να είμαστε εμείς αυτοί που θα πουλήσουμε, γιατί να μην βάλουμε και κάτι παραπάνω στην τσέπη μας;

Αποτέλεσμα των ανωτέρω;

Μα φυσικά τιμές πενταπλάσιες έως και δεκαπλάσιες (και λίγα λέω) από τις τιμές που θα έπρεπε. Δηλαδή τα € 1.000 τα πληρώνει το κράτος € 5.000 και € 10.000.

 

Με μία μαγική συντονισμένη κίνηση λοιπόν, οι κρατούντες μπορούν:

  1. Να αρχίσουν να εξοφλούν τοις μετρητοίς τις οφειλές του δημοσίου αξιώνοντας αληθινές τιμές.
  2. Να ελέγξουν αυστηρά τα οικονομικά των εταιρειών για "περίεργους" λογαριασμούς και αντί να επιβάλλουν πρόστιμα, να δώσουν αμνηστία, υπό την προϋπόθεση ότι θα "καρφώσουν" αυτούς στους οποίους κατευθύνονται τα ποσά των παραπάνω "περίεργων" λογαριασμών.
  3. Να εντοπίσουν (σιγά που δεν ξέρουν) τους παραπάνω αποδέκτες των "περίεργων" λογαριασμών και αντί να τους κρεμάσουν στο Σύνταγμα (που λέει ο λόγος) να τους δώσουν επίσης αμνηστία υπό την προϋπόθεση ότι θα κάνουν ευσυνείδητα τη δουλειά τους.

 

Ξέρετε τι θα γίνει (στην ιδεατή περίπτωση άριστης εφαρμογής του μέτρου);

Μία τρομερή εξοικονόμηση πόρων της τάξεως του 80% (αλλά ας αρκεστούμε σε μία εξοικονόμηση της τάξεως του 50%). Ας το θέσουμε με υποθετικά νούμερα:

  • Για αγορές ιατρικού υλικού αξίας € 1 δις με το παλαιό σύστημα, το κράτος θα κληθεί να καταβάλλει τοις μετρητοίς € 500 εκ.
  • Αν για το παραπάνω ποσό ληφθεί τριετές δάνειο € 500 εκ. με τόκο 5%, ο ετήσιος τόκος θα ανέλθει σε € 25 εκ., η δε τελική πληρωμή θα ανέλθει σε € 575 εκ.
  • Αν το Δημόσιο είχε πρόθεση να πληρώσει τους προμηθευτές του με την παλιά τακτική τιμολόγησης, μετά από 3 χρόνια με τριετές ομόλογο με ετήσια απόδοση 5%, αυτό σημαίνει ότι πέραν των € 1 δις. θα καλείτο να πληρώσει και € 50 εκ. ετησίως, η δε τελική πληρωμή θα ανερχόταν σε € 1,15 εκ.
  • Το εμφανές όφελος είναι € 575 εκ. Σκεφτείτε ότι με € 222 εκ. πληρώνονται μόνο τα (φουσκωμένα για το 2009) έξοδα ολόκληρης της βουλής, με άλλα € 275 εκ. τα έξοδα του Υπουργείου Μεταφορών και επικοινωνιών και με άλλα € 70 εκ. τα έξοδα του Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης (επιβεβαιώστε τα νούμερα στον προϋπολογισμό του 2009)!!!
  • Το αφανές όφελος είναι το γεγονός ότι με την προτεινόμενη τακτική, ρίχνονται σήμερα κι όχι σε 3 με 6 χρόνια χρήματα στο οικονομικό κύκλωμα, γεγονός το οποίο επιδρά άμεσα και θετικά στην πολυπόθητη ανάπτυξη της οικονομίας με τη δημιουργία δευτερογενούς χρήματος, κλπ κλπ (για να μην αναφέρουμε το πρώτο βήμα για την πολυπόθητη πάταξη της διαφθοράς).

 

Βέβαια αγαπητοί φίλοι, αν ήμουν υπουργός και ανακοίνωνα κάτι τέτοιο, την προηγούμενη ημέρα θα έπρεπε να είχα εξομολογηθεί και κοινωνήσει, τόσο εγώ όσο και ολόκληρη η οικογένειά μου (μιας και είμαι της εκκλησίας) κι αν νομίζετε ότι λέω υπερβολές σας παρακαλώ διαψεύστε με.

 

Απλά βήματα, δύσκολη η εκκίνηση.

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<606162636465666768>Τελευταία»

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις