ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


Εν τη νήσω του Αγίου Δομινίκου εβρισκόμενος. Μέρος πρώτο.
2869 αναγνώστες
Σάββατο, 18 Ιουλίου 2009
23:41

Η τελετή του γάμου μας έλαβε χώρα τον Μάιο του 2005.

Ούσα (η σύζυγος) κατά το ήμισι, ήτοι εκ του πατρός της, λατινοαμερικάνα και δη εκ της νήσου του Αγίου Δομινίκου και τη Δομινικανή δημοκρατία, κρίναμε καλό το γαμήλιο ταξίδι να γίνει εκεί.

 

Κλείσαμε λοιπόν μέσω internet και μέσω ενός ισπανικού τουριστικού πρακτορείου ένα πακέτο all inclusive σε πραγματικά εξευτελιστική τιμή (περίπου € 600 το άτομο για 6-7 ημέρες μαζί με τα αεροπορικά εισιτήρια από Μαδρίτη προς και από τον  Άγιο Δομίνικο).

 

Πετάξαμε λοιπόν με την Ολυμπιακή στη Μαδρίτη, όπου διανυκτερεύσαμε και την επόμενη πήραμε το αεροπλάνο για τον τελικό προορισμό μας.

Η πτήση ήταν πολύ καλή και διάρκεσε 7-8 ώρες, αλλά όταν φτάσαμε στον προορισμό μας ο καιρός ήταν άσχημος, οι αναταράξεις πολλές και η βροχή έντονη. Έντονα ήταν και τα χειροκροτήματα προς τον πιλότο που προσγείωσε το αεροπλάνο με ασφάλεια.

Το διεθνές αεροδρόμιο πέραν των χώρων αναμονής που θύμιζαν κάτι από ευρώπη (και τους οποίους γνωρίσαμε μόνο κατά την αναχώρησή μας), απαρτιζόταν από ξύλινα κτίσματα με καλαμένιες - αχυρένιες σκεπές. Η βίζα μας εκδόθηκε κάτω από ένα τέτοιο κτίσμα, οι δε αποσκευές μας έγιναν λούτσα, καθώς ο διάδρομος ήταν κομματάκι εκτεθειμένος στη βροχή, η δε βιντεοκάμερά μου έγινε κομμάτια, αφού τα παιδιά που χειρίστηκαν τις βαλίτσες δεν ήταν ιδιαίτερα τρυφερά μαζί τους.

Με αυτά και μ' αυτά, φτάσαμε σε ένα μεγάλο τουριστικό συγκρότημα (ιδιοκτησίας ισπανικής εταιρείας - συγκρατήστε ότι ΟΛΑ τα ξενοδοχειακά συγκροτήματα ανήκουν σε Ισπανούς, Γερμανούς και Αμερικάνους), λίγο παλιό, αλλά αξιοπρεπές (το διπλανό ανακαλύψαμε αργότερα ότι ήταν απλά τεράστιο και μέσα στη χλιδή) και εγκατασταθήκαμε στο κατάλυμά μας.

Από την επόμενη ημέρα αρχίσαμε τις εκδρομές, καθώς δεν είναι δυνατόν να κάνουμε ένα τόσο μεγάλο ταξίδι και να ξοδέψουμε όλες τις ημέρες μας στην πισίνα του ξενοδοχείου και την καταπληκτική παραλία του, με την άσπρη άμμο, τους ψηλούς φοίνικες και με τη θέα στον απέραντο Ατλαντικό . Ένα ζευγάρι λεσβίες από την Ισπανία που έτυχε να γνωρίσουμε (μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό) έμειναν καρφωμένες στο ξενοδοχείο μέχρι που γυρίσαμε πίσω. Τα όσα προσέφερε μέσα στην τιμή το ξενοδοχείο άλλωστε μπορούσαν να σε κρατήσουν μέσα (Γυμναστική στην πισίνα, μαθήματα χορού Merenge, Salsa, Bachata, εκδηλώσεις σε ένα θεατράκι του ξενοδοχείου το βράδι, απεριόριστο φαΐ και ποτό στα όμορφα θεματικά εστιατόρια κλπ)

Πήγαμε λοιπόν στην πρωτεύουσα και είδαμε το σπίτι του Κολόμβου, την παλιά πόλη, τον πρώτο καθεδρικό ναό της αμερικάνικης ηπείρου, τη βουλή (που είναι αντίγραφο του Λευκού Οίκου), ένα τεράστιο μνημείο λίγο έξω από την πόλη, πήγαμε στο ενυδρείο, σε ένα σπήλαιο, φάγαμε σε ένα ταβερνάκι όπου ένα ζευγάρι μας χόρεψε παραδοσιακούς χορούς, επισκεφτήκαμε ένα Α-ΠΙ-ΣΤΕΥ-ΤΟ νησάκι (Saona) με οργιώδη βλάστηση και παραλία βγαλμένη από κινηματογραφική ταινία, ένα όμορφο θεματικό χωριό, κάναμε ιππασία σε ένα ράντσο, μάθαμε για τη σοκολάτα και τον καφέ σε ένα αγρόκτημα δίπλα σε ένα ποτάμι. κλπ.

Οι άνθρωποι είναι φιλικοί και πραγματικά ήρεμοι, με ρυθμούς που θυμίζουν μάλλον τους ρυθμούς της ελληνικής επαρχίας (και βραδύτερους).

Οι δρόμοι είναι χάλια, οι οδηγοί (ειδικά ο Toni που οδηγούσε το δικό μας λεωφορείο) κομμάντο αυτοκτονίας και ευτυχώς Ο Θεός έβαλε το χέρι του και ζούμε ακόμα...

Η θερμοκρασία καρφωμένη στα ανεκτά επίπεδα των 32 - 35 βαθμών Κελσίου (παρότι το νησί βρίσκεται στη τροπική ζώνη του ισημερινού). Ο καιρός άστατος (βλ. Ατλαντικός - Gulf Stream), καθώς εκεί που βλέπεις ήλιο, εκεί σου έρχεται μία δεκάλεπτη νεροποντή (μιλάμε για νερό) και μετά πάλι ήλιος. Από Αύγουστο και μετά δε, κυκλοφορούν αδέσποτοι κυκλώνες.

Στα ενδιάμεσα των εκδρομών (και κρατήστε το περιστατικό), το λεωφορείο σταματούσε σε κάποια τοπικά μαγαζιά, προκειμένου οι τουρίστες να αγοράσουν πούρα (απίθανα) και διάφορα είδη λαϊκής τέχνης (πήλινα αγαλματάκια, πίνακες κλπ) αφού πρώτα κάνουν τα απαραίτητα παζάρια με τους πωλητές.

Με λίγα λόγια αντίκρισα μία χώρα με καλούς ανθρώπους, απίθανες φυσικές ομορφιές και πολύ φυσικό πλούτο, καθώς στα εύφορα εδάφη του νησιού παράγονται τεράστιες ποσότητες ζαχαροκάλαμου (το ρούμι τους είναι απίθανο ακόμα και για ένα άσχετο στα ποτά όπως είμαι εγώ), καπνού (τα πούρα τους είναι ισάξια χωρίς υπερβολή με τα κουβανέζικα), κακάου, τροπικών φρούτων κλπ, ενώ και το υπέδαφος είναι απ' όσα έμαθα πλούσιο σε μετάλλευμα.

Κι όμως η χώρα είναι τόσο φτωχή (το άλλο κράτος του νησιού η Αϊτή είναι το φτωχότερο κράτος του κόσμου και πρόσφατα του χαρίστηκε χρέος περί τα $ 1,5 δις) .

Κάναμε όμως και 2 εκδρομές που άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο βλέπω τον κόσμο...

 

Συνεχίζεται...

Εν τη νήσω του Αγίου Δομινίκου εβρισκόμενος. Μέρος δεύτερο.

Εν τη νήσω του Αγίου Δομινίκου εβρισκόμενος. Grand φινάλε.

Σχόλια

19/07 11:32  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Ωραίος ο παίκτης!
20/07 07:33  jerri
5* καλημέρα και καλή εβδομάδα
20/07 09:16  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους.
Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις