ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ.
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


Ο μύθος του σπηλαίου και οι ευχές μου για το 2010
1780 αναγνώστες
Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009
10:03

Πλάτωνος Πολιτεία 7ο κεφάλαιο.

  • Πες, λέει ο Σωκράτης στο συνομιλητή του, πως η ανθρώπινη ψυχή μοιάζει με ανθρώπους που κατοικούνε μέσα σε μια σπηλιά, που έχει ολάνοικτη είσοδο προς το φως.

 

  • Φαντάσου τους ανθρώπους αυτούς αλυσοδεμένους εκεί μέσα από την παιδική ηλικία στα πόδια και στο κεφάλι. Δε μπορούν να σηκωθούν, αλλά ούτε και το κεφάλι τους να στρέψουν δεξιά κι αριστερά. Κάθονται έτσι, ώστε να έχουν την είσοδο της σπηλιάς πίσω τους και είναι αναγκασμένοι να βλέπουν πάντα μπροστά χωρίς να μπορούν ποτέ να δουν ούτε δεξιά ούτε αριστερά, ούτε προς το φως, αφού δε μπορούν να κουνήσουν το κεφάλι τους.

 

  • Υπόθεσε τώρα, πως πίσω τους καίει μια μεγάλη φωτιά και πως μπροστά απ' τη φωτιά περνάει ένας δρόμος, που ένας τοίχος τον χωρίζει από τους αλυσοδεμένους. Η λάμψη της φωτιάς πέφτει στο βάθος της σπηλιάς και φωτίζει καλά το εσωτερικό της. Βάλε με το νου σου, πως την ώρα αυτήν, περνάνε από το δρόμο άνθρωποι κρατώντας λογής-λογής σκεύη, αδριάντες και άλλα πολλά πράγματα της ανθρώπινης εργασίας, μετάλλινα, μαρμάρινα, ξύλινα. Οι άνθρωποι αυτοί, καθώς διαβαίνουν, κρατάνε τα αντικείμενα τόσο ψηλά, ώστε υψώνονται αυτά πάνω από τον τοίχο που χωρίζει τους αλυσοδεμένους από το δρόμο. Οι σκιές τότε των αντικειμένων, θα πέφτουν μέσα στο εσωτερικό της σπηλιάς.

 

  • Οι αλυσοδεμένοι θα βλέπουν τις σκιές των αγαλμάτων αυτών, όμως τις σκιές των ανθρώπων που τα κρατούν δε θα τις βλέπουν, γιατί αυτές θα πέφτουν επάνω στον τοίχο που χωρίζει τους αλυσοδεμένους από τη φωτιά. Aν μάλιστα τύχει και έλθει κάποιος απόηχος από τις φωνές εκείνων που περνούν πίσω από τους αλυσοδεμένους, τότε αυτοί θα νομίσουν πως ο απόηχος αυτός έρχεται από τις ίδιες τις σκιές. Θα πιστέψουν, πως οι σκιές μιλάνε, αφού ποτέ δεν είδαν πραγματικούς ανθρώπους, ούτε κι άκουσαν λαλιά ανθρώπου.

 

  • Αν τώρα κάποιος λυθεί καμιά φορά από τα δεσμά του και σηκωθεί και μπορέσει να γυρίσει το κεφάλι του προς τα πίσω και δει τη φωτιά, τότε θα θαμπωθούν τα μάτια του από τη φωτοβολία της και θα πονέσουν και δε θ' αντέξουν για να δουν τα αγάλματα, που αυτών πριν έβλεπαν τις σκιές. Aν μάλιστα βρεθεί εκεί κοντά του κάποιος, που έχει ζήσει μέσα στο φως και μέσα στον πραγματικό κόσμο και του πεί, πως όσα έβλεπε πριν, όταν ήταν αλυσοδεμένος, ήτανε σκιές και φάσματα, και πως αυτά που βλέπει τώρα, είναι τα πραγματικά, τα αληθινά, τότε θα παραξενευτεί, θα δυσπιστήσει σ' αυτά που του λέει ο άλλος και θα εξακολουθεί να πιστεύει, πως οι σκιές ήτανε πιο αληθινές από τα πραγματικά αγάλματα.

 

  • Υπόθεσε τώρα, πως ο άνθρωπος, που έχει ζήσει μέσα στο φως και στέκει εκεί κοντά σ' αυτόν που λύθηκε από τα δεσμά του και σηκώθηκε, αναγκάζει τον άλλοτε δεσμώτη να ρίξει τα μάτια του προς το φως. Τότε αυτός που λίγο πριν ήταν ακόμα δεσμώτης, θα αποστρέψει το βλέμμα του από το φως και θα ξαναγυρίσει με τη ματιά του σ' εκείνα που έβλεπε πριν, δηλαδή στις σκιές, και θα πιστεύει, πως αυτές είναι πιο καθαρές από τα αγάλματα τα ίδια, που του δείχνει τώρα αυτός που έζησε μέσα στο φως.

 

  • Και τι θα γίνει, αν θελήσει κανείς να εξαναγκάσει τον πριν δεσμώτη να βγει έξω από τη σπηλιά και να ατενίσει το φως της ημέρας; Τότε είναι δα που δε θα μπορέσει να ρίξει το βλέμμα του σε κανένα επάνω αντικείμενο, που το καταυγάζει το ηλιακό φως. Αυτός θα πρέπει πρώτα σιγά-σιγά να συνηθίσει το ηλιακό φως. Και πριν απ' όλα θα πρέπει να δει τις σκιές, που σχηματίζονται από τ' αντικείμενα με το ηλιακό φως. Έπειτα πάλι θα δει και θα γνωρίσει τις σκιές των ανθρώπων, των ζώων και των πραγμάτων, καθώς σχηματίζονται μέσα στα ήρεμα ύδατα. Και ύστερα πια θα δει τους ίδιους τους ανθρώπους, τα ίδια τα ζώα και τα ίδια τα πράγματα. Αργότερα ακόμα θα δει τον ουρανό - και τη νύχτα θα τον δει πιο εύκολα, γιατί το φως των άστρων και της σελήνης είναι απαλό. Και τελευταία πια θα στρέψει το βλέμμα του και προς τον ήλιο τον ίδιο.

 

  • Και τότε θα καταλάβει, πως ο ήλιος είναι ο δημιουργός των χρόνων και των ορατών αντικειμένων, των πραγματικών και των εικονικών. Τη στιγμή πια αυτή θα θυμηθεί τη ζωή της σπηλιάς, θα αναλογισθεί τους άλλοτε συνδεσμώτες του, θα λογαριάσει τον εαυτό του ευτυχισμένο για την απολύτρωση από εκεί μέσα και θα αισθάνεται βαθύ οίκτο για κείνους που μένουν ακόμα δεμένοι εκεί μέσα στη σπηλιά. Και αν υπήρχαν εκεί κάτω μεταξύ τους τίποτα αμοιβές και έπαινοι και τιμητικές διακρίσεις για εκείνον που έβλεπε οξύτατα τις σκιές όταν περνούσαν, και θυμότανε ακριβώς ποιες περνούν πρώτες, ποιες μετά ή μαζί, και επομένως θα ήταν σε καλύτερη θέση από κάθε άλλον να πει από πριν ποια σκιά έμελλε να παρουσιαστεί σε ορισμένη στιγμή, τι λες, θα είχε μεγάλη επιθυμία γι' αυτά ακόμη, και θα ζηλεύει εκείνους που είχαν τέτοιες τιμές εκεί κάτω και υπερείχαν μ' αυτόν τον τρόπο απ' όλους τους άλλους ή θα πάθει αυτό που λέει ο Όμηρος για τον Αχιλλέα, και θα προτιμάει χίλιες φορές να ζει στον επάνω κόσμο και να είναι δούλος ενός φτωχού ανθρώπου και να υποφέρει οτιδήποτε άλλο παρά να εξακολουθεί να ζει όπως τότε εκεί κάτω, και να πιστεύει τα ίδια πράγματα;

 

  • Και πρόσεξε ακόμη κι αυτό. Εάν αυτός ο άνθρωπος πήγαινε πίσω και έπαιρνε την παλιά του θέση, δε θα γινόταν πάλι σαν τυφλός από την ξαφνική αλλαγή από τον ήλιο στο σκοτάδι; Και εάν, ενώ ακόμη δε διέκρινε τίποτα, και πριν ακόμη αποκατασταθεί η όραση του, πράγμα για το οποίο θα χρειαζότανε όχι και λίγος χρόνος, εάν λοιπόν γινότανε ανάγκη να διαγωνιστεί με τους άλλους τους παντοτινούς δεσμώτες και να πει τη γνώμη του για τις σκιές που περνούν, δε θα τους προξενούσε πολύ γέλιο και δε θα έλεγαν γι' αυτόν ότι επέστρεψε από εκεί που ανέβηκε με χαλασμένα τα μάτια, και ότι δεν αξίζει τον κόπο να έχει κανείς την επιθυμία να ανεβεί στον πάνω κόσμο; Και αν κανείς επιχειρούσε να τους λύσει τα δεσμά και να τους ανεβάσει επάνω, δε θα ήταν ικανοί να τον σκοτώσουν, αν μπορούσαν να τον πιάσουν στα χέρια τους;

Μέσα σε ένα αντίστοιχο σπήλαιο βρισκόμαστε όλοι δεμένοι αγαπητοί φίλοι και οι δεσμοφύλακές μας φροντίζουν να μας έχουν στο σκοτάδι, ενώ αυτοί πίσω από τον τοίχο κινούν νήματα και τροχούς καθορίζοντας τις ζωές μας.

 

Το σκοτάδι είναι η άγνοια και οι σκιές στον τοίχο του σπηλαίου το καλούπωμα και η πραγματοποιούμενη χειραγώγηση της σκέψης μας, ο αποπροσανατολισμός μας από την πραγματικότητα.  Τα προβλήματα και οι κρίσεις που βιώνουμε είναι σκιές κούφιων ειδώλων που οι πονηροί δεσμοφύλακές μας κινούν μπροστά από μία φωτιά. 

Ο ήλιος είναι η αλήθεια που παρέχει η γνήσια παιδεία και όχι αυτή η κάλπικη που το σύστημα μας παρέχει. Η λύση στα όσα ζούμε είναι η αλήθεια μέσω της γνήσιας παιδείας. 

 

 

 

 

 


 

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟ 2010

  • Ας εξαφανιστούν από προσώπου γης οι "καραγκιοζοπαίκτες", αυτοί δηλαδή που κινούν τα είδωλα μπροστά από το φως για να μας παρουσιάζουν μία εικονική πραγματικότητα, μία αλλωτριωμένη από την αλήθεια ζωή.
  • Ας καταστραφούν τα είδωλα που ρίχνουν τις σκιές τους στον τοίχο του σπηλαίου.
  • Ας σπάσουν τα δεσμά που μας κρατάνε δεμένους στα καθίσματά μας και τα μάτια μας καρφωμένα σε ένα σημείο.
  • Ας σηκώσουμε τα μάτια μας κι ας κοιτάξουμε ψηλά (κατά κάποιους η λέξη άνθρωπος προέρχεται από το άνω θρώσκω που σημαίνει κοιτάω ψηλά) κι ας αναζητήσουμε το φως ακόμα κι αν πονέσουμε για λίγο.
  • Ας γκρεμιστούν οι τοίχοι του σπηλαίου που μας κρύβουν το φως και ας λάμψει το 2010 ο ήλιος της αλήθειας για όλους μας.
  • Και η αλήθεια έχει ένα όνομα: ΑΓΑΠΗ. Όλα τα άλλα είναι παροδικά κι εφήμερα και ως εκ τούτου ανούσια και άχρηστα.

Ας έρθει η αγάπη κι ας φωλιάσει στις καρδιές μας. Αμήν!

 

 

Σχόλια

31/12 12:31  Frixos
Ο Θεός αγάπη εστί. ΔΕν είναι ή αγάπη μία ιδιότητα του Θεού.

Το παρακάτω κείμενο το καταχωρώ όπως το βρήκα

""Μια παραλλαγή του 13ου κεφαλαίου της επιστολής προς Kορινθίους""

""Το 13ο κεφάλαιο της Α' επιστολής προς Κορινθίους είναι γνωστό ως "Ο ύμνος της αγάπης". Ο απ. Παύλος, δια Πνεύματος Αγίου, μιλάει για το μεγαλείο και την καταλυτική δύναμη της αγάπης, που ξεπερνά κάθε άλλη αρετή. Με γλαφυρό τρόπο δείχνει πως ο άνθρωπος μπορεί να έχει όλα τα χαρίσματα και να κάνει τα μεγαλύτερα κατορθώματα, ακόμη και να δώσει τη ζωή του θυσία για την υπόθεση του ευαγγελίου, αλλά αν δεν έχει αγάπη, τότε αυτά όλα δεν είναι παρά "χαλκός που βγάζει σκέτους ήχους ή τύμπανο που δημιουργεί μόνο ντόρο. Είναι ένα τίποτε". (Α' Κορινθίους 13:1-3).""

""Με βάση το κεφάλαιο αυτό κάνουμε μια παραλλαγή για τη γιορτή των Χριστουγέννων. Διασκευάσαμε το κείμενο και ελπίζουμε να προβληματίσει όλους μας.

[*] Aν διακοσμήσω το σπίτι μου με φανταχτερά στολίδια, πολύχρωμα κεριά και λαμπιόνια, αλλά δε δείχνω αγάπη στο/στη σύζυγο και στα παιδιά μου, τότε δε διαφέρω σε τίποτε από ένα άψυχο στολίδι.

[*] Αν είμαι σκλάβα της κουζίνας, των φαγητών, των κουραμπιέδων, των μελομακάρονων και των άλλων γλυκισμάτων, αν έχω τη χάρη να προετοιμάζω νόστιμα φαγητά και να τα σερβίρω με γούστο έμπειρου σεφ, αλλά δε δείχνω αγάπη στην οικογένειά μου, δε διαφέρω από ένα έδεσμα.

[*] Αν δουλεύω σκληρά, για να κάνω όλες τις δουλειές του σπιτιού με σχολαστικότητα, αν φροντίζω και περιποιούμαι τα μέλη της οικογένειάς μου, για να είναι καθαρά ντυμένα και εμφανίσιμα, αν κάνω δωρεές για φιλανθρωπικούς σκοπούς ή σε φτωχούς, αλλά δε δείχνω έμπρακτη αγάπη για την οικογένειά μου, τότε δεν ωφελώ σε τίποτε.

[*] Αν στολίσω το χριστουγεννιάτικο δέντρο με τα καλύτερα, πιο λαμπερά και ακριβότερα φωτάκια, αγγελάκια, φάτνες, βοσκούς, μάγους και άλλα χριστουγεννιάτικα στολίδια, αν είμαι μέλος της χορωδίας και ψάλλω τους χριστουγεννιάτικους ύμνους, αν κάνω επισκέψεις σε ανήμπορους, αν παίρνω μέρος σ' ένα σωρό εκδηλώσεις κ
31/12 12:33  Frixos
και άλλες γιορταστικές δραστηριότητες, αλλά δεν έχω επικεντρώσει την προσοχή και τη λατρεία μου στον ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ, τότε έχασα το νόημα των Χριστουγέννων.

[*] Η αγάπη σταματά το μαγείρεμα και αγκαλιάζει το παιδί.

[*] Η αγάπη δεν ξεφωνίζει τα πιτσιρίκια, όταν κάνουν φασαρία και σπάζουν τα παιχνίδια τους ή ενοχλούν την ώρα της δουλειάς ή της ξεκούρασης. Αντίθετα, εκφράζει ευγνωμοσύνη , γιατί τα παιδιά βρίσκονται στο σπίτι και το γεμίζουν με τις φωνές τους.

[*] Η αγάπη αφήνει τη διακόσμηση του σπιτιού και τις υπόλοιπες δουλειές και σπεύδει να αγκαλιάσει το/τη σύζυγο.

[*] Η αγάπη είναι ευγενική, ακόμη κι όταν είναι άκεφη ή έχει βιαστική δουλειά ή είναι κουρασμένη.

[*] Η αγάπη δε ζηλεύει το σπίτι του άλλου, που είναι καλύτερα στολισμένο και επιπλωμένο.

[*] Η αγάπη δε δίνει μόνο σ' εκείνους που μπορούν ν' ανταποδώσουν, αλλά χαίρεται να δίνει σ' εκείνους που δεν έχουν και δεν περιμένει κανένα αντάλλαγμα.

[*] Η αγάπη ανέχεται, πιστεύει, ελπίζει και υπομένει τα πάντα.

[*] Η αγάπη ποτέ δεν αποτυγχάνει και δεν απογοητεύεται.

Τα σπίτια θα παλιώσουν, τα κοσμήματα θα χάσουν την αξία τους, τα έπιπλα θα φθαρούν, οι ηλεκτρικές συσκευές θα σκουριάσουν. Όλα μια μέρα θα μείνουν εδώ στη γη, κι εμείς θα πετάξουμε για την αιωνιότητα. Το μόνο που μπορούμε να πάρουμε μαζί μας ή ν' αφήσουμε πίσω μας είναι το άρωμα και η ευωδιά της αγάπης, που έβαλε μέσα στην καρδιά μας η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Αυτή η αγάπη είναι σπουδαιότερη ακόμη και από την πίστη και την ελπίδα (Α' επιστολή προς Κορινθίους 13:13).

Τα φετινά Χριστούγεννα αντί για οποιοδήποτε άλλο δώρο πρόσφερε στους οικείους, στους φίλους, στους γείτονες, σ' όλους την ΑΓΑΠΗ. Είναι ένα δώρο που μένει για πάντα. Ας σηκώσουμε τη δάδα της ΑΓΑΠΗΣ και ας την προσφέρουμε σε ΚΑΘΕ συνάνθρωπό μας.

Δια χειρός Γεωρίου Σ. Κανταρτζή
31/12 12:35  χορδιστής συναισθημάτων
"Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω." Ν. Καζαντζάκη, Ασκητική
31/12 12:46  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Και συμπληρώνω πάλι από τον Απόστολο Παύλο:
"μη σκοπουντων ημων τα βλεπομενα αλλα τα μη βλεπομενα· τα γαρ βλεπομενα προσκαιρα, τα δε μη βλεπομενα αιωνια" (Β' προς Κορινθίους επιστολή, Κεφάλαιο 4ο στίχος 18).
31/12 12:46  zeuspower
Σωστος ... χρονια πολλα ,καλη χρονια !
31/12 12:52  zeuspower
31/12 21:13  jerri
Καλή χρονιά φίλε
31/12 21:27  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Αγάπη - υγεία - ειρήνη - ελευθερία - σοφία - πίστη - αγάπη - ελπίδα - μετάνοια jerry.
02/01 08:57  Frixos
Συγκρίσεις λόγων και έργων


Ας διαβάσουμε το παρακάτω δημοσίευμα

"""Η Αϊσέ, η μπούργκα και η Εκκλησία

Tου Σταυρου Tζιμα

Ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Ελλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ, πάντες γαρ υμείς εις έστε εν Χριστώ Ιησού». Απόστολος Παύλος, προς Γαλάτες επιστολή.

Το ρεπορτάζ στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, παραμονές Χριστουγέννων αφορούσε την οδύσσεια μιας μπούργκας. Ηταν για μένα και φαντάζομαι και για άλλους χριστιανούς που το διάβασαν γροθιά στο στομάχι: Νεαρή γυναίκα από το Πακιστάν, παντρεμένη με δύο παιδιά και έγκυος στο τρίτο, έφτασε με χίλιους μύριους κινδύνους διασχίζοντας ερήμους και βουνά στη Θεσσαλονίκη, προσδοκώντας, όπως χιλιάδες άλλοι λαθρομετανάστες, καλύτερη μοίρα. Η Αϊσέ, εκτός από παράνομη ήταν καλυμμένη με μπούργκα και αυτό την έκανε διαφορετική, σχεδόν απωθητική. Ο σύζυγός της, παράνομος και αυτός, δεν έβρισκε δουλειά, τα παιδιά πεινούσαν και στην απόγνωσή της, όπως επωνύμως δηλώνει στο ρεπορτάζ η υπεύθυνη Κοινωνικής Υπηρεσίας Πολυϊατρείου Θεσσαλονίκης των «Γιατρών του Κόσμου», κ. Σοφία Γκαρανέ, η οποία την περιέθαλψε και μίλησε μαζί της, πήγε σε μια εκκλησία όπου μοιραζόταν φαγητό σε φτωχούς και άστεγους. «Εκεί, όπως μου είπε, την έδιωξαν επειδή φορούσε μπούργκα και κατάλαβαν ότι δεν είναι χριστιανή». Η συνέχεια του ρεπορτάζ διέψευσε τη σκέψη ότι ήταν μεμονωμένο περιστατικό. Οι «Γιατροί του Κόσμου», πιστεύοντας και εκείνοι ότι επρόκειτο για παρεξήγηση, επικοινώνησαν οι ίδιοι με κάποιες εκκλησίες που οργανώνουν συσσίτια αλλά και εκεί βρήκαν «κλειστές πόρτες»! «Αναρωτηθήκαμε ποιανού πίστη κλονίστηκε εκείνη την ημέρα, της Αϊσέ ή η δική μας. Μια μπούργκα έκανε τη διαφορά και τα παιδάκια δεν είχαν γάλα να πιουν;» σημειώνει η κοινωνική λειτουργός. Τη χαμένη, εν προκειμένω, τιμή της Εκκλησίας έσωσε ένας ιερέας-εθελοντής που έσπευσε να βοηθήσει προσφέροντας φαγητό και είδη πρώτης ανάγκης στην οικογένεια των Πακιστανών. Η Εκκλησία μας ασφαλώς έχει να επιδείξει αξιόλογο φιλανθρωπικό έργο και αγκαλιάζει στο μέτρο των δυνατοτήτων τους
02/01 09:13  ΣΟΛΩΝ (όχι ο σοφός)
Καλημέρα Α.Π και καλή Χρονιά
5* αναδρομικά για το κείμενό σου που δεν το είχα πάρει χαμπάρι.
5* και για τον mylobos, για την τελευταία αναφορά του.
Το μεγάλο πρόβλημα του Χριστιανισμού είναι αυτοί που παριστάνουν τους ταγούς του...
02/01 09:18  Frixos
Το παραπάνω δημοσίευμα είναι δείγμα "ανθρωπίνων" συμπεριφορών και σε άλλες εκφάνσεις της ζωής.

Διαβάζοντα το θυμήθηκα το παρακάτω απόσπασμα από "Τα εις εαυτόν" του Μάρκου Αυρηλίου.

"...εάν δια του ρω στοιχείου μέρος είναι εαυτόν λέγης, ούπω από καρδίας φιλείς τους ανθρώπους, ούπω σε καταληκτικώς ευραίνει το ευεργετείν,έτι ως πρέπον αυτό ψιλόν ποιείς, ούπω ως εαυτόν εύ ποιών"

Αναφέρεται στην αλλαγή της λέξεως μέλος σε μέρος δια της αντικαταστάσεως του γράμματος ρ,(μέ(λ)ος-μέ(ρ)ος.

Απόδοση κειμένου:

"Αν όμως βάζοντας το γράμμα ρω, χαρακτηρίζεις τον εαυτό σου μέρος,τότε δεν αγαπάς πια τους ανθρώπους, με την καρδιά σου, δεν σε ευφραίνει πια αυτόνομα το να ευεργετείς, επιπλέον το κάνεις (?) απλά ως καθήκον και όχι πια σα να κάνεις καλό στον εαυτό σου"
02/01 17:08  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
mylobos - Νίκο καλή χρονιά. Το θέμα είναι υπερβολικά βαθύ.
03/01 15:02  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Α, ήτο πολύ ωραίο αυτό το κειμενάκι. Να είστε καλά, σας ευχαριστώ δια τας ευχάς σας και σας εύχομαι ολοψύχως τα καλλιτερα δια το 2010 και προκοπή εις τα τέκνα σας!
Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
19/7Πατρώα θρησκεία