ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


Συνέντευξη της κας Θάλειας Δραγώνα στην Αυγή
711 αναγνώστες
Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010
10:03

Σχολιάζοντας προκαταβολικά, έχω να πω ότι πρόκειται για άλλη μία στημένη συνέντευξη σε εφημερίδα με όμορφες πάσες για να δωθούν οι όμορφες απαντήσεις (καμία αντίρρηση μέχρι εδώ). Η κα Δραγώνα όμως χρησιμοποιεί τη στρογγυλευμένη γλώσσα των πολιτικών, χαϊδεύοντας τα "αυτιά" των αναγνωστών της συγκεκριμένης συνέντευξης. Δε χρησιμοποιεί ευθέως εκφράσεις που έχει χρησιμοποιήσει στο περίφημο "αποδομητικό" βιβλίο της με τίτλο "Τι είναι η πατρίδα μας;", εκφράσεις με τις οποίες θα διαφωνούσε και η "προοδευτική" δημοσιογράφος που της πήρε τη συνέντευξη. Διαβάστε μερικές από αυτές:

  1. Ο εθνοκεντρισμός (το να επιμένουμε δηλαδή πως είμαστε Έλληνες και να υπερηφανευόμαστε γι΄ αυτό) ισοδυναμεί με Ρατσισμό! Αναρωτιέμαι εγώ ο ανόητος και μέτριος: Είναι τόσο κακό να αγαπάω την πατρίδα και το έθνος μου, δηλαδή αυτό που είμαι εγώ ο ίδιος; Είναι κακό να είμαι περήφανος για τους αγώνες που έδωσαν και τα επιτεύγματα που κατάφεραν οι μακρυνοί και κοντυνοί πρόγονοί μου; Στις ΗΠΑ καλλιεργείται εθνική υπερηφάνεια σε ένα έθνος που επί της ουσίας δεν είναι έθνος και ο πατριωτισμός. Εδώ εμείς γιατί να μην αγαπάμε τα δικά μας; Γιατί να τα βεβηλώνουμε; Είμαστε όλοι όσοι αγαπάμε την πατρίδα, το έθνος, τη θρησκεία, τις παραδόσεις Βασιλοχουντικοί, Καρατζαφερικοί, δεξιοί, ρατσιστές; Είναι η τοποθέτηση ταμπελών σε ανθρώπους και ιδεολογίες προοδευτικό (όπως θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται οι άνθρωποι του συναφιού της κας Δραγώνα) δημοκρατικό, φιλελεύθερο, και στα πλαίσια μίας κοινωνίας χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις, η οποία μάλιστα υποστηρίζει τον αυτοπροσδιορισμό; Ο ίδιος ο πατέρας του Διαφωτισμού Ζ.Ζ. Ρουσσώ έλεγε: "Δε συμφωνώ σε τίποτα από όσα λές, αλλά θα υπερασπιστώ το δικαίωμά σου να το τα λές". Σήμερα αρεσκώμαστε να βάζουμε ταμπέλες ένθεν κακείθεν. Εν προκειμένω λοιπόν αναρωτιέμαι ποιός είναι ο Ρατσιστής.
  2. Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Με λίγα λόγια, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων. Ο Ρήγας Φεραίος (1757 -1798) τι ήταν δηλαδή; Κάποιος πράκτορας των μεγάλων δυνάμεων που ήθελαν να κατατεμαχίσουν την Οθωμανική αυτοκρατορία δημιουργώντας εθνικισμούς εκ του μη όντος; Το ίδιο και ο Άγιος Κωσμάς ο Αιτωλός (1714 - 1779); Μην τρελλαθούμε!
  3. Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16). Εγώ δεν το καταλαβαίνω αυτόκαι να με συμπαθάτε. Δηλαδή ένας πολιτισμός (εν προκειμένω ο αρχαίος ελληνικός) που έδωσε στην ανθρωπότητα το θέατρο, τη φιλοσοφία, τον επιστημονικά τεκμηριωμένο λόγο, την ιστορία, τη δημοκρατία, την πολεμική τέχνη (ή μήπως υπάρχει αντίρρηση και για όλα αυτά) δε μπορεί να χαρακτηριστεί ανώτερος από αυτόν των Ζουλού ή των Αβοργίνων; Και που είναι το κακό και ο Ρατσισμός εδώ και οι μαθητές αξιολογούνται από το δάσκαλο και μεταξύ τους. Είναι κι αυτό ραστσιστικό δείγμα;; Δεν καταλαβαίνω κα Δραγώνα!
  4. Ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81), κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!... (σελ. 82). Δεν το σχολιάζω. Απαξιώ!
  5. Κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα, εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86), ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95).
  6. Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96).
  7. Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9). Το ίδιο συμβαίνει κατά την κ. Δραγώνα, αν τολμήσουμε να πούμε πως με την είσοδο των Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται η εγκληματικότητα και η ανεργία των Ελλήνων! (σελ. 100).

 

Διαβάστε τώρα τη συνέντευξη.



Το ιερατείο της εθνικοφροσύνης απεφάνθη: Έξω η Θάλεια Δραγώνα από το υπουργείο Παιδείας. Οι... σωτήρες του έθνους, μετά την επιτυχία που είχαν με την απόσυρση του βιβλίου Ιστορίας της Μ. Ρεπούση, επανακάμπτουν, με στόχο αυτή τη φορά να καθιερωθούν ως οι φορείς αποβολής από την εκπαίδευση κάθε... ιού που μπορεί να προκαλέσει έστω και... φτέρνισμα στο σχολείο του "απομονωτισμού" και του "δογματισμού". Η Θάλεια Δραγώνα μιλάει για την επίθεση που δέχτηκε και φυσικά συνεχίζει να στοχάζεται τόσο για το "τι είν' η πατρίδα μας" (το ποιητικό ερώτημα Πολέμη που έδωσε και τον τίτλο... του ακατάλληλου για τη δεξιά βιβλίου της), όσο και για το τι σχολείο χρειαζόμαστε...

* Στοχοποιηθήκατε από τη δεξιά και ακροδεξιούς κύκλους ως... “μίασμα” για τις επιστημονικές σας απόψεις περί εθνοκεντρισμού στην εκπαίδευση. Τι είναι αυτό που ενοχλεί και ζητούν την απομάκρυνσή σας για να μη... μολύνετε τους ελληνόπαιδες όπου γης;

Η συκοφαντική αυτή εκστρατεία δεν αφορά το πρόσωπό μου. Φαίνεται ότι το ΛΑΟΣ εκτιμά ότι έτσι θα κερδίσει πόντους της άκρας δεξιάς σε στιγμές δύσκολες. Πάντως, με δεδομένη την κρίση των ιδεολογιών της εποχής μας ενδέχεται να επηρεάσει αθώους πολίτες που πιστεύουν ό,τι ακούν ή διαβάζουν, ώστε να προκαλέσει το φόβο και να καλλιεργήσει την ξενοφοβία και τον αντιευρωπαϊσμό.

* Πώς “εκφράζεται” το εθνοκεντρικό σχολείο;

Είναι σχολείο του απομονωτισμού, εμποδίζει τη συνύπαρξη των διαφορών κάθε είδους, και όχι μόνο τη συνύπαρξη με μαθητές αλλόγλωσσους ή/και αλλόθρησκους και με καταγωγή από άλλες χώρες, αλλά όλες τις ετερότητες από το φύλο έως την αναπηρία. Είναι σχολείο σε όλα δογματικό. Δηλαδή, μεταδίδει μια στατική και για πάντα δεδομένη «αλήθεια» και εξετάζει στη συνέχεια τους μαθητές αν την έμαθαν, πράγμα τελείως αντίθετο με την εξοικείωση του τι είναι επιστημονική γνώση, που βρίσκεται σε συνεχή κίνηση και αλλαγή. Δεν προτρέπει στην έρευνα με βάση δεδομένα και -κάτι πολύ σημαντικό για την εποχή της «μαζικής πληροφόρησης»- δεν αναπτύσσει στα παιδιά την ικανότητα να επιλέγουν ανάμεσα στις πληροφορίες με τις οποίες βομβαρδίζονται και να κρίνουν την καταλληλότητά τους. Αξιολογεί τους λαούς και πολιτισμούς με βάση το αυθαίρετο στερεότυπο του ρατσισμού, το οποίο άλλωστε έχει προέλευση την ιδεολογία της αποικιοκρατίας και υποτιμάει τη λεγόμενη «ανατολή» και το λεγόμενο «νότο», δηλαδή υποτιμάει και μέρος της ελληνικής κοινωνίας, κουλτούρας και ταυτότητας.
* Στο βιβλίο σας “Τι είν' η πατρίδα μας”, διατυπώνετε την άποψη ότι ο εθνοκεντρισμός δεν βοηθά στη συγκρότηση μιας ανθεκτικής εθνικής ταυτότητας. Μπορείτε να μας το εξηγήσετε;

Κατʼ αρχάς να σημειώσω ότι το βιβλίο «Τι είνʼ η πατρίδα μας: Εθνοκεντρισμός στην εκπαίδευση» είναι συλλογικό έργο, βασίζεται σε δύο έρευνες και κυκλοφόρησε πριν 12 χρόνια. Ο εθνοκεντρισμός είναι, σε όλες τις χώρες, αξιολόγηση με βάση μύθους που άρα εμποδίζουν την εθνική αυτογνωσία. Η αξιολόγηση των «άλλων» που περιέχει η εθνοκεντρική ιδεολογία είναι εξίσου κατασκευασμένη. Καλλιεργεί έτσι μια εθνική ταυτότητα ανασφαλή, άρα αμυντική και στη συνέχεια αναπόφευκτα ξενοφοβική και ανίκανη να αντιμετωπίσει τόσο τα προβλήματα με γειτονικές χώρες και τα ευρωπαϊκά δεδομένα όσο και την παρουσία μεταναστών.

* Από συναδέλφους σας διατυπώνεται η άποψη, με αφορμή το βιβλίο της κ. Ρεπούση, ότι είναι άλλο θέμα να... “σκουπίσουμε” το αίμα από τις σελίδες της Ιστορίας και άλλο να “εξαφανίσουμε” τις συγκρούσεις. Πώς απαντάτε σ' αυτή την άποψη;

Δεν θέλω να σχολιάσω γενικόλογους αφορισμούς και ειδικότερα για ένα επιστημονικό αντικείμενο που δεν είναι το δικό μου. Ας δούμε όμως πώς αντιμετώπισαν το ερώτημα άλλες χώρες. Από το 1947 Γάλλοι και Γερμανοί συνεργάστηκαν και βασανίστηκαν για να καταλήξουν μετά από μισό αιώνα σε μια κοινή αφήγηση της ιστορίας του Βʼ Παγκόσμιου Πολέμου. Δεν το έλυσαν με την πολιτική ορθότητα της απάλειψης των συγκρούσεων αλλά με την προσπάθεια ιστορικοποίησης, δηλαδή ορθολογικής κατανόησης των τραγικών γεγονότων στον εκατέρωθεν ιστορικό τους χρόνο και χώρο.

Ισονομία και αρμονική ένταξη

* Πώς μεταφράζεται πρακτικά η επαναδιαπραγμάτευση του ερωτήματος “Τι είν' η πατρίδα μας”;

Κανένας στον κόσμο δεν ζει χωρίς την αίσθηση του ανήκειν, πόσο μάλλον κάποιος που έχει πίσω του τόσο βαριά ιστορία. Στη σημερινή εποχή, όμως, οι μεγαλοστομίες δεν οδηγούν πουθενά. Χρειαζόμαστε ένα σχολείο που να καλλιεργεί την εθνική αυτογνωσία, ώστε να διαμορφώνει στις νέες γενιές μια εθνική ταυτότητα επαρκώς ισχυρή ώστε να μην αισθάνονται οι φορείς της απειλή, επαρκώς θετική ώστε να καλλιεργεί την πρόθεση συμμετοχής στα κοινά για την πρόοδο της χώρας και τη βελτίωση των αρνητικών κοινωνικών δεδομένων, τέλος επαρκώς ασφαλή και ανεκτική ώστε να μπορούν οι φορείς της να συμβάλλουν στην αρμονική ενσωμάτωση των μεταναστών και στην ευρωπαϊκή συνεργασία για την Ευρώπη των λαών.

* Το ιερατείο του δόγματος “πατρίς-θρησκεία-οικογένεια” στοχοποιεί αυτές τις ημέρες και τους μετανάστες με αφορμή το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια. Ποια μέτρα θα λάβετε στα σχολεία για να υπάρξει στην πράξη ισονομία, να μετέχουν όλοι οι μαθητές των κοινών δημοκρατικών αξιών της κοινωνίας μας και η πολιτεία να σέβεται την πολιτισμική τους ιδιαιτερότητα;

Η υπουργός Παιδείας ετοιμάζει ευρύτερο σχέδιο για την εκπαίδευση μέσα στο οποίο βεβαίως περιέχονται -όπως και στις προγραμματικές δηλώσεις- η ουσιαστική ισότητα, η πλήρης ισονομία, ο σεβασμός σε όλες τις διαφορές και ετερότητες, η αρμονική ένταξη στο εκπαιδευτικό σύστημα όλων ανεξαιρέτως και η ανάληψη της ευθύνης για την απόκτηση των ικανοτήτων που οδηγούν στην καλή επίδοση. Δεν μπορώ όμως να προτρέξω και να ανακοινώσω συγκεκριμένα τα σχέδια του υπουργείου.

* Βρίσκεστε υπεύθυνη μιας Ειδικής Γραμματείας με αρμοδιότητα, μεταξύ άλλων, την εκπαίδευση των παιδιών της μειονότητας στη Θράκη. Εσείς έχετε παρελθόν σε αυτό το αντικείμενο;

Ομολογώ ότι είναι συγκινητικό για μένα που θα ασχοληθώ, ανάμεσα στʼ άλλα, με το ίδιο αντικείμενο για το οποίο έχω αναλώσει μεγάλο μέρος της ζωής μου, μέχρι την εκλογή μου στο κοινοβούλιο. Ενδεχομένως γιʼ αυτό και ο πρωθυπουργός μου ανέθεσε αυτή τη θέση. Η ενασχόλησή μου με την εκπαίδευση της μειονότητας στη Θράκη είναι έργο ζωής. Έχουν εμπλακεί από το 1997 δεκάδες ειδικοί από σχεδόν όλα τα πανεπιστήμια της χώρας και εκατοντάδες συνεργάτες τόσο της πλειονότητας όσο και της μειονότητας. Έχουν παραχθεί σημαντικά αποτελέσματα για την ένταξη της μειονότητας στην ελληνική κοινωνία μέσα από το δρόμο της εκπαίδευσης. Η σχολική διαρροή των παιδιών της μειονότητας από την υποχρεωτική εκπαίδευση, αν και ακόμη υψηλή σε σχέση με τον εθνικό μέσο όρο, έπεσε από το 2000 έως το 2006 στο μισό (από το 65% μειώθηκε σε 30%) και η πρόσβαση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μέσα σε 10 χρόνια τετραπλασιάστηκε. Όσοι ξέρουν από εκπαίδευση γνωρίζουν ότι τα εκπαιδευτικά δεδομένα αλλάζουν πολύ αργά και ότι αυτοί οι ρυθμοί είναι εντυπωσιακοί...

Συνέντευξη στην ΠΙΚΙΑ ΣΤΕΦΑΝΑΚΟΥ

Σχόλια

13/01 15:14  cornelsen
Καλό μεσημέρι.
"Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού"
Μελετώντας κανείς προσεκτικά την Ιστορία (την ελληνική και την παγκόσμια) θα διαπιστώσει ότι αυτό το απόσπασμα που αναφέρεις δικαιώνεται απόλυτα. Αλλά, εκτός αυτού, οι αρχαίοι Έλληνες που τόσο θαυμάζουμε παρήγαγαν έναν πολιτισμό που θαυμάζεται ακόμη και στις μέρες μας. Εμείς τι κάνουμε σήμερα;
13/01 19:34  Frixos
Για να δούμε τι λέει μία άλλη κυρία καθηγήτρια σε πανεπιστήμιο της Κύπρου

Αρθρο της καθημερινής πρωινής εφημερίδας της Κρήτης «ΠΑΤΡΙΣ» 29/5/2006

Αφιέρωμα - Μύθοι και πραγματικότητα για την άλωση της Πόλης
Οι Κρητικοί και ο ρόλος τους στα γεγονότα


Του Κώστα Μπογδανίδη

...
«H πλευρά των Τούρκων
Υπάρχει βέβαια και η πλευρά των Τούρκων. H κυρίαρχη αντίληψη για την'Αλωση στα τουρκικά βιβλία Ιστορίας (και στα σχολικά εγχειρίδια) σχετίζεται με την ανάδειξη του στρατού και του εθνικού του ρόλου.

«Aναδεικνύεται η σημασία της Αλωσης ως φορέας πολιτισμού, με την έννοια ότι η Eυρώπη μετά την Αλωση γνώρισε μια στρατιωτική τεχνολογία πολύ ανεπτυγμένη. Aυτό εντάσσεται στη λογική ότι ο στρατός στην Tουρκία υπήρξε πάντα φορέας πολιτισμού για την ανθρωπότητα»!

υποστηρίζει η Σία Aναγνωστοπούλου, επίκουρος καθηγήτρια Iστορίας στο Tμήμα Tουρκικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Kύπρου. !


13/01 22:29  cornelsen
Φυσικά. Όλα τα έθνη έχουν τον δικό τους μύθο. Κατασκευασμένο και προσαρμοσμένο στις ανάγκες τού κοινωνικού σχηματισμού που καλείται να υπηρετήσει. Βέβαια, τις ακρότητες και την φαιδρότητα των εθνικών μύθων τις βλέπουμε συνήθως στις Ιστορίες των άλλων εθνών και όχι τού δικού μας.
Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις