ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ
1241 αναγνώστες
Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011
16:51

Η περίοδος που ζούμε προσφέρεται για προβληματισμό και στοχασμό (όχι σαν αυτόν του ΓΑΠ)...

Σε συνέχεια της χθεσινής ανάρτησης με τους προβληματισμούς για το αν είναι (ήταν) προτιμότερη η χρεοκοπία της Ελλάδας, έρχεται και η σημερινή, με την οποία προσπαθώ να εντοπίσω τις βαθύτερες αιτίες της κρίσης (τόσο για την πατρίδα μας, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο).

Τοις πταίει λοιπόν;

Αρχίζω και απαριθμώ λοιπόν (ξεκινώντας από την κορωνίδα των αξιών μου η οποία είναι τα παιδιά και η παιδεία που λαμβάνουν) και κρατάω για το τέλος την αιτία που θέλω να εστιάσω την προσοχή μου.

  • Η σταθερή υποβάθμιση της παρεχόμενης παιδείας σε βαθμό που να μπαίνει κανείς σε βάσιμες υποψίες ότι πρόκειται για μεθοδευμένο σχέδιο σε βάθος χρόνου.
  • Η διάβρωση της νοοτροπίας και του φρονήματος της νεολαίας μέσω της λειτουργίας των κομματικών οργανώσεων από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση κιόλας. Η νεολαία μετά από μερικά χρόνια παύει να είναι νεολαία και καθίσταται η ραχοκοκαλιά του κοινωνικού ιστού. Η διαβρωμένη νοοτροπία δυστυχώς όμως δεν πεθαίνει με την ωρίμανση ενός ανθρώπου, αλλά δυστυχώς τον ακολουθεί στις περισσότερες περιπτώσεις εφ' όρου ζωής.
  • Οι αρριβίστες, διεφθαρμένοι και άπληστοι πολιτικοί,
    • οι μη έχοντες συνήθως συναίσθηση των όσων αντιμετωπίζει ένας απλός πολίτης στην καθημερινότητά του
    • οι συνήθως μη έχοντες κολλήσει ένσημα από την εργασία τους, όντας
      • γόνοι γνωστών πολιτικών οι οποίοι κατα κάποιο τρόπο μεταβιβάζουν την κομματική τους πελατεία στα παιδιά τους σα να μεταβιβάζουν ένα κοπάδι πρόβατα. Αξιοσύνη; υπό του μηδενός.
      • γόνοι - γαμπροί - νύφες πλουσίων οικογενειών, οι οποίες χρησιμοποιούν την ισχύ τους προκειμένου να βάλουν τους δικούς τους ανθρώπους στη Βουλή και γιατί όχι στην κυβέρνηση
      • συνδικαλιστές. Όσο μεγαλύτερο το συνδικάτο, τόσο μεγαλύτερη η θέση που θα καταλάβει. Βουλευτής και υπουργός είναι το ανώτατο.
      • πολιτευτές - μέλη νεολαιών - κομματικών οργανώσεων και λοιποί μανδαρίνοι ειδικευμένοι στην αφισσοκόλληση τις φασαρίες (βλ. τραμπουκισμούς) και τη στείρα ρητορική. Μέχρι και αρχηγοί κομμάτων μπορούν να προκύψουν μέσα από τις σχολικές κομματικές οργανώσεις.
      • προσωπικοί φίλοι - γνωστοί των αρχηγών των κομμάτων από γυμναστήρια ή λοιπές κουμπαριές.
    • οι οποίοι όντας εθισμένοι σαν ναρκομανείς
      • στην εξουσία και την αίσθηση ανωτερότητας την οποία γεννάει η εξάρτηση του απλού πολίτη από την ισχύ που τους έχει παραχωρήσει το σύστημα,
      • στα αισχρά προνόμια και τη χλιδή μέσα στην οποία ζούν,
      • την ατιμωρησία η οποία εξελίχθηκε σε ασυδοσία,
      • την ματαιοδοξία που γεννάει η προβολή από τα ΜΜΕ,
      • τη συναναστροφή με την αριστοκρατία του πλούτου με ό,τι αυτό συνεπάγεται
    • οι μη έχοντες πλέον πραγματική ιδεολογία να υπηρετήσουν
      • και για το λόγο αυτό παρατηρούμε την μεταπήδηση διαφόρων από τη μία παράταξη στην άλλη (βλ. Δαμανάκη, Ανδρουλάκης, Μπίστης, Βούγιας, Τατούλης, Ανδριανόπουλος, Μάνος, Κωντογιαννόπουλος)
    • οι όντας στις πλείστες περιπτώσεις ιδιαίτερα ρηχοί, γεγονός το οποίο αδυνατίζει έτι περισσότερο τις αντιστάσεις τους έμπροσθεν του πειρασμού, δε διστάζουν προκειμένου να εξυπηρετήσουν το δικό τους συμφέρον, αφενός να νομοθετήσουν υπέρ των συμφερόντων τους (βλ. Νόμος περί ευθύνης υπουργών, επιδόματα, προνόμια, ειδικοί σύμβουλοι, χρηματοδότηση των κομμάτων, συντάξεις κλπ κλπ), αφ'ετέρου δε,  να εξυπηρετήσουν συμφέροντα αλλότρια από αυτά του λαού τον οποίο τυπικά υπηρετούν, ή να επιδοθούν σε πολιτικές μακροπρόθεσμα καταστροφικές για το λαό και το κράτος.
  • Η σάπια λειτουργία των κομμάτων στο εσωτερικό τους.
    • Με τις φατρίες και τους Δελφίνους, 
    • Την φασιστική νοοτροπία της "κομματικής πειθαρχίας",
    • Την επί της ουσίας φίμωση ή και ακόμα τον εξοστρακισμό του όποιου αντιλόγου.
  • Η άνευ όρων υποταγή του μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας μας στη σάπια ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΗ νοοτροπία των κομμάτων και η ΕΚΠΟΡΝΕΥΣΗ πολιτών και πολιτικών, αφού 
    • ο μεν πολίτης αγοράζει ένα ρουσφέτι (συνήθως μία θεσούλα στο δημόσιο) με αμοιβή τις οικογενειακές ψήφους,
    • ο δε πολιτικός εξαγοράζει την πολιτική του επιβίωση μεταμορφώνοντας τους ψηφοφόρους σε Κοπρίτες - Χαραμοφάηδες Δ.Υ. οι οποίοι αμοίβονται χωρίς να δουλεύουν.
    • Κανένας από τους δύο εκπορνευόμενους δεν συναισθάνεται το κακό που συντελείται μακροπρόθεσμα σε βάρος της πατρίδας και των μελλοντικών γενεών.
  • Η επί της ουσίας προβληματική λειτουργία της Δημοκρατίας μας, την οποία υποβοηθούν εκτώς από τη στρεβλή λειτουργία των κομμάτων και τη σάπια νοοτροπία πολιτών και πολιτικών, η ανασφάλεια την οποία αισθάνεται ο πολίτης, η απουσία εμπιστοσύνης σε πολιτεία, δικαιοσύνη και τους λοιπούς θεσμούς του κράτους, η νέκρωση των κοινωνιών της υπαίθρου μέσω της διαστροφικής επιβαλλόμενης αστυφιλίας κλπ.
  • Η αποχή των πολιτών από τα κοινά. Υπενθυμίζω ότι το ΣΥΝΤΑΓΜΑ δεν έχει αλλάξει ποτέ στο άρθρο του που αναφέρει ότι η ψήφος ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ.
    • Η συμμετοχή 50% του εκλογικού σώματος που είδαν τα μάτια μας μόνο ΤΡΑΓΙΚΗ μπορεί να χαρακτηριστεί και κατάντια της ελληνικής Δημοκρατίας.
    • Αποτέλεσμα της τραγικά μικρής συμμετοχής, είναι ένα ποσοστό της τάξεως του 18% του συνόλου του εκλογικού σώματος να εκλέγει κυβέρνηση και να διατυμπανίζει προς τους ιθαγενείς ότι έχει επιτύχει ποσοστό 36% να σχηματίζει ισχυρή αυτοδύναμη κυβέρνηση και να ερμηνεύει την αποχή (μέσω των φερεφώνων - συνεργατών της - βλ. ΜΜΕ, Λαζόπουλο κλπ) ως πολιτική πράξη.
    • Αντίστοιχα οι συγκεντρώσαντες το 18% του εκλογικού σώματος βαυκαλίζονται (και προσπαθούν να μας πείσουν κι εμάς) ότι έλαβαν ποσοστό της τάξεως του 32%.
    • Αν η παραπάνω προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας και την κατά το δοκούν ερμηνείας των συνθηκών δεν αποτελεί κοροϊδία (στην καλύτερη των περιπτώσεων) και χρήση Γκαιμπελικών μεθόδων προπαγάνδας και αποπροσανατολισμού εγώ είμαι ο Χότζας.
  • Η επάνδρωση της κυβέρνησης και των υψηλών θέσεων του κρατικού μηχανισμού με αποκλειστικά κομματικά κριτήρια. Ως Υπουργοί και Γενικοί Γραμματείς των Υπουργείων, των  ΔΕΚΟ, των διαφόρων Υπηρεσιών του δημοσίου δεν τοποθετούνται οι άριστοι και οι έχοντες υψηλό αίσθημα ευθύνης απέναντι στο λαό, αλλά άτομα που πολλές φορές δεν έχουν εργαστεί στη ζωή τους, χωρίς σπουδές και μόρφωση, με μοναδικά κριτήρια την αναγνωρισιμότητα και τη συνεισφορά τους στο κόμμα και την πίστη τους σε αυτό.
    • Αποτέλεσμα των παραπάνω βλέπουμε στις μέρες της κρίσης που διανύουμε, καθώς ΟΛΟΙ οι υπουργοί αποδεικνύονται ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ των περιστάσεων, αφού δεν μπόρεσαν ούτε στο ελάχιστο να κάνουν μία διαπραγμάτευση της προκοπής υπέρ της πατρίδας μας, παρά (εκ του αποτελέσματος κρίνοντας) έσκυψαν δουλικά το κεφάλι τους (σαν το Χατζηαβάτη) και απάντησαν "Όπως επιθυμείτε Εφέντη μου".
  • Η διεστραμμένη λειτουργία του (κομματικά ελεγχόμενου) συνδικαλιστικού κινήματος.
    • Ο εργοδότης είναι εχθρός.
    • Το κεφάλαιο είναι εχθρός.
    • Ο εχθρός πρέπει να πολεμηθεί με κάθε τρόπο.
    • Αποτέλεσμα αυτής της τρελλής νοοτροπίας είναι οι ίδιοι οι υπερασπιστές των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης να δημιουργούν ανέργους.
  • Η επι της ουσίας ύπαρξη ΣΥΝΤΕΧΝΙΩΝ, οι οποίες με νύχια και με δόντια, με θεμιτές και αθέμιτες μεθόδους προσπαθούν να κρατήσουν τα κεκτημένα τους και η παντελής (ή μάλλον καλύτερα ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ) απραξία του κράτους όταν τα μέσα τα οποία χρησιμοποιούν οι συντεχνίες αυτές για τον "αγώνα" τους ζημιώνουν με τον οποιονδήποτε τρόπο άλλους συμπολίτες τους.
  • Ο εναγκαλισμός του κράτους με το συνδικαλιστικό κίνημα και τις συντεχνίες και η δημιουργία εμποδίων στην υγιή επιχειρηματικότητα (Ναι υπάρχει και αυτή). Βλέπετε, οι ψήφοι που αντιπροσωπεύουν τα συνδικάτα και οι συντεχνίες είναι πολλές και οι πολιτικοί δε μπορούν παρά να αλληθωρίζουν προς το μέρος τους, κάνοντας πλήθος (νομοθετικών) εκπτώσεων υπέρ τους.
  • Οι Κοτσαμπάσηδες στην Ελλάδα (στο εξωτερικό γνωστοί ως φεουδάρχες).
    • Στους παραπάνω κατατάσσονται τα μεγάλα "τζάκια", ήτοι οι οικογένειες εκείνες που αποτελούν ρυθμιστές της οικονομικής αλλά και της πολιτικής ζωής του τόπου.
    • Λόγω της ισχύος τους και τον εναγκαλισμό τους με τους πολιτικούς πετυχαίνουν
      • Να βρίσκονται στο απυρόβλητο σε ό,τι έχει να κάνει με τη λειτουργία των επιχειρήσεών τους (π.χ. παρά τις πολεοδομικές παραβάσεις, ή τις αμέτρητες ώρες απλήρωτων υπερωριών των υπαλλήλων τους δεν υπόκειται σε σοβαρό έλεγχο από την Πολεοδομία ή την Επιθεώρηση Εργασίας αντίστοιχα κλπ).
      • Να εξοντώνουν τους τίμιους, εργατικούς, μερακλήδες, υγιώς σκεπτώμενους επιχειρηματίες, οι οποίοι χωρίς τις πλάτες των πολιτικών έχουν ιδιαίτερα μεγαλύτερο κόστος λειτουργίας και αναγκαστικά οι τιμές τους δε μπορούν να είναι ανταγωνιστικές.
      • Να τους ανατίθενται έργα, τα οποία με βάση την παρεχόμενη ποιότητα, ταχύτητα και κυρίως τιμή δε θα έπρεπε να τους ανατεθούν.
      • Να περνάνε στα χέρια τους δημόσια περιουσιακά στοιχεία "φιλέτα" χωρίς να καταβάλλουν το πρέπον αντίτιμο.
  • Τα ΜΜΕ που ανήκουν στα παραπάνω μεγάλα τζάκια και οι υποταγμένοι - δουλοπρεπείς - υπηρέτες - τσιράκια μεγαλοδημοσιογράφοι, οι οποίοι προτιμούν να χάσουν την αξιοπρέπειά τους από το να χάσουν τα προνόμιά τους. Μεταξύ άλλων τα ΜΜΕ προσφέρουν αφειδώς στον πολίτη:
    • Απροκάλυπτη προσπάθεια χειραγώγησης της Σκέψης του κόσμου (όχι απλά της κοινής γνώμης),
    • Διχόνοια,
    • Σύγχυση,
    • Φόβο, τρόμο, ανασφάλεια, άγχος, αγωνία, με την προβολή πλήθους δυσάρεστων ειδήσεων και την "απόκρυψη" επί της ουσίας κάθε αισιόδοξης νότας.
    • Προώθηση μίας διεστραμένης (Δυτικής Προελεύσεως) δυιστικής θεώρησης των πραγμάτων, στην οποία υπάρχει μόνο άσπρο και μαύρο, εχθροί και φίλοι, νικητές και νικημένοι.
    • Φίμωση - γελοιοποίηση - εξουδετέρωση των φωνών εκείνων που δεν εξυπηρετούν τα σωστά συμφέροντα και προώθηση εκείνων που πάνε με τα νερά που πρέπει.
    • Πόλεμο με απροκάλυπτη χρήση Γκεμπελικών μεθόδων ενάντια σε κάθε τι παραδοσιακό (πλήν της κουζίνας), εθνικό, ορθόδοξο, συντηρητικό,
      • Βέβαια η δράση φέρνει αντίδραση και η αλήθεια είναι ότι ελληνική blogοσφαιρα κυριαρχείται πλέον από εκφραστές (σε όλο το εύρος του φάσματος - από ήπιους μέχρι φανατικούς) της παράδοσης, της φιλοπατρίας, της ορθόδοξης πίστης.
      • Δεν είναι τυχαίο λοιπόν το γεγονός ότι προωθείται αυτή τη στιγμή που διαβάζετε την παρούσα ανάρτηση, μία ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ νομοθετική ρύθμιση για την άρση της Ανωνυμίας των Bloggers (αντίστοιχο εγχείρημα απέτυχε στην ΚΙΝΑ), στην οποία συμμετέχει άκουσον άκουσον ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ του ΣΚΑΙ (Πάσχος Μανδραβέλης)!!! Από πότε οι δημοσιογράφοι (αυτοί ντε που προστατεύουν τον πολίτη μέσω του ελέγχου που ασκούν στην εξουσία) συμμετέχουν σε νομοπαρασκευαστικές ομάδες; Ζήσαμε για να το δούμε και αυτό.
    • Προώθηση ενός τρόπου ζωής στον οποίο κυριαρχεί το εφήμερο, το ρηχό, το ευκαιριακό, ο  υλισμός και η κατανάλωση ακόμα και του ίδιου του εαυτού μας,
    • Έκπτωση ηθών δια της ύπουλης μεθόδου του ΜΙΘΡΙΔΑΤΙΣΜΟΥ,
    • Συστηματικό εξορισμό της "υψηλής τέχνης" και των αντιπροσώπων της οι οποίοι θα μπορούσαν να έχουν άποψη και να επηρεάσουν τις μάζες εν καιρώ κρίσης από τη ζωή των πολιτών.

Η πολυπολιτισμική σούπα των απροσώπων και χωρίς ρίζες (και άρα χωρίς συνοχή - δηλαδή χωρίς δύναμη για αντίσταση - απέναντι σε έναν κοινό αντίπαλο) πολιτών έχει μπεί στη φωτιά και σιγοκαίει λοιπόν εδώ και καιρό. Αίσθησή μου είναι ότι στις μέρες μας η σούπα αυτή παίρνει την πρώτη βράση....

Όλα όσα περιγράφονται παραπάνω, ισχύουν στην υπερβολή τους στην πατρίδα μας, αλλά κατά το μάλλον ή ήττον ισχύει εμφανώς ή αφανώς σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη του πλανήτη μας και απλά δεν αποκαλύπτεται σε εμάς εδώ στην Ελλάδα για πολλούς και διάφορους λόγους. Σίγουρα άλλα κράτη λειτουργούν περισσότερο εύρυθμα και προς όφελος του πολίτη, όμως δεν είναι όλα τέλεια και ρόδινα. Πιστέψτε με.


Προσέξτε όμως τι άφησα για το τέλος:

Το μεγαλύτερο λάθος της ανθρωπότητας ξέρετε ποιό είναι;

Το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις επέτρεψαν σε αυτό που τόσο αόριστα και απρόσωπα αποκαλούμε "ΑΓΟΡΕΣ" να αποκτήσει μεγαλύτερη δύναμη από τα ίδια τα κράτη, έτσι ώστε να μπορεί πλέον να επεμβαίνει στη λειτουργία τους και να επιβάλλει όρους. Οι όροι βέβαια δεν είναι τίποτε άλλο από έναν μηχανισμό αυτοσυντήρησης των "ΑΓΟΡΩΝ", προκειμένου να διαιωνιστεί η λειτουργία τους και να πολλαπλασιαστεί με κάθε δυνατό τρόπο η ισχύς τους και οι παχυλές αμοιβές των υπαλλήλων - διαχειριστών τους, των οποίων η φιλοδοξία και η απληστία (άρα και η απανθρωπιά) δεν έχουν μέτρο. Επαναλαμβάνω: "Με κάθε δυνατό τρόπο".

Η απώλεια μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας, σε γενικές γραμμές, εντάσσεται στα παραπάνω πλαίσια.

Δε λέω, οι διάφοροι οίκοι (επενδυτικοί - αξιολόγησης - υπερτράπεζες - χρηματιστηριακές - funds και δεν ξέρω τι άλλου είδους οίκοι υπάρχουν) και οι αναλυτές τους κάνουν τη δουλειά τους (και έχουν κάθε δικαίωμα) και προσπαθούν να την κάνουν καλά, υπερασπιζόμενοι τα λεφτά που διαχειρίζονται - και φυσικά τις παχυλές αμοιβές τους. Είναι άλλωστε βασικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης (πέραν της απληστίας και της πλεονεξίας που είναι η κινητήρια δύναμη όλου αυτού του οικοδομήματος των "αγορών) να αναζητεί ματαίως βεβαιότητες, ασφάλεια και σιγουριά. Πέραν όμως των όσων αντικειμενικών στοιχείων μπορούν οι απανταχού της οικουμένης αναλυταράδες να χρησιμοποιήσουν για τις αναλύσεις τους, πιστεύω ότι φτάνουν πλέον σε υψηλά επίπεδα διαστροφής, αφ' ενός μεν υπεραναλύοντας, αφ' ετέρου δε χρησιμοποιώντας και τραβηγμένες - αυθαίρετες παραδοχές για να στηρίξουν τα συμπεράσματά τους (εδώ κατά την άποψή μου υπάρχει εμφανής ΔΟΛΟΣ, με την έννοια ότι προσπαθούν να εκβιάσουν καταστάσεις προκειμένου να αποκομίσουν κέρδη πάνω από κάθε λογική έννοια) με αποκλειστικό σκοπό να κερδοσκοπήσουν. Πείτε μου αν είναι δυνατόν να γίνει πρόβλεψη για το 2050!!! Το είδαμε όμως και αυτό και όχι από καμία τυχαία τράπεζα, αλλά από τη Citibank.

Ρωτάω όμως:

  • Επιτρέπεται οι "αγορές" και το απρόσωπο κεφάλαιο να έχουν μεγαλύτερη ισχύ από ολόκληρα κράτη;
  • Είναι ή δεν είναι η οικονομική επιστήμη Κοινωνική Επιστήμη, άρα σκοπός της είναι η εξυπηρέτηση των αναγκών των ανθρωπίνων κοινωνιών με στόχο την ευημερία τους, να πάρει η ευχή να πάρει;
  • Είναι ή δεν είναι η Πολιτική Επιστήμη Κοινωνική Επιστήμη; άρα σκοπός της είναι η εξυπηρέτηση των ανθρωπίνων κοινωνιών με στόχο την ευημερία τους;
  • Επιτρέπεται οι πολιτικοί (βλέπε και ΝΟΜΟΘΕΤΕΣ) να μην έχουν προβλέψει την προστασία των λαών τους (γιατί τι άλλο είναι οι πολιτικοί παρά υπηρέτες του συμφέροντος του λαού) ενάντια σε αυτό το συνεχώς γιγαντούμενο και αχόρταγο κερδοσκοπικό ΚΤΗΝΟΣ; Δε νομίζω ότι πρόκειται για κάτι ακατόρθωτο.
    • Επιτρέπεται φερειπείν να αφήνουν ανεξέλεγκτο τον κο Σόρος να κερδοσκοπεί σε βάρος ολόκληρων κρατών - βλ. Μ.Βρετανία και Ουγγαρία - σε σημείο που να τις σπρώχνει χωρίς υπερβολή στο χείλος της χρεοκοπίας;
    • Επιτρέπεται οι πολιτικοί, να συντηρούν και να ενισχύουν το δαιδαλώδες - υπερπολύπλοκο χρηματοοικονομικό σύστημα, αντί να του βάζουν αυστηρούς όρους λειτουργίας και εμπόδια σε κάθε προσπάθεια κερδοσκοπίας; Ως χαρακτηριστικότερα παραδείγματα σας φέρνω το περίφημο Τ+10 στην αγορά των ομολόγων και φυσικά το short shelling.
    • Επιτρέπεται οι πολιτικοί να ευνοούν τις πολυεθνικές εταιρείες σε βαθμό που σχεδόν να μη φορολογούνται και να καλούνται οι απλοί πολίτες σε καιρό κρίσης (και όχι μόνο) να βγάζουν τα κάστανα από τη φωτιά συνεισφέροντας από το υστέρημά τους και την προσωπική τους περιουσία;
  • Επιτρέπεται (όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων) οι πολιτικοί να δίνουν προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των "αγορών" και όχι των πολιτών;
    • Αν η προτεραιότητά τους είναι να εξασφαλίσουν έναν παχυλό μισθό συνοδευόμενο από έναν πομπώδη τίτλο μετά την αποχώρησή τους από την πολιτική, τότε η απάντηση είναι αναμφίβολα ΝΑΙ.
  • Το καταλαβαίνουν οι "Αγορές" και οι "Οίκοι", ότι στο παγκοσμιοποιημένο πλέον χωριό μας, όλοι εξαρτώμαστε από όλους και ότι η καρκινική, αδηφάγος και σε εωσφορικά επίπεδα εγωιστική συμπεριφορά τους αργά ή γρήγορα θα καταφάει και τους ίδιους;

 

Η κρίση θα φέρει τη λύση.

Σχόλια

09/08 20:08  Frixos
ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΣΜΟΙ
( Ολύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του ούτε τη γνώση άλλαξε ούτε την κεφαλή του)

Το 1874 δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Καιροί» άρθρο του Χαρίλαου Τρικούπη με τίτλο «Τις πταίει». Σε αυτό ο Τρικούπης καταδεικνύει ως υπεύθυνο για την πολιτική κρίση που διέρχεται ο τόπος τον βασιλιά Γεώργιο Α΄.Ως τότε ίσχυε η λεγόμενη «θεωρία του κηπουρού»: ο Βασιλιάς μπορούσε να διορίσει πρωθυπουργό όποιον ήθελε, ακόμα και τον κηπουρό του.Η αρχή της δεδηλωμένης είναι όρος του Συνταγματικού Δικαίου και ορίζει ότι η κυβέρνηση οφείλει να έχει τη «δεδηλωμένη» εμπιστοσύνη της Βουλής. Σύμφωνα με την αρχή αυτή η κυβέρνηση οφείλει να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, ενώ η τελευταία διατηρεί το δικαίωμά της να άρει την εμπιστοσύνη της υπό προϋποθέσεις με ψήφο δυσπιστίας ύστερα από πρόταση μομφής. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται η δημοκρατική νομιμοποίηση της κυβέρνησης, η οποία συνήθως, σε αντίθεση με το Κοινοβούλιο, δεν εκλέγεται απευθείας από τον λαό, αλλά διορίζεται από τον ανώτατο άρχοντα της χώρας.
..Ενώ η πολιτική ζωή της χώρας βρισκόταν σε έκρυθμη κατάσταση, ένας πρωτοεμφανιζόμενος τότε πολιτικός άνθρωπος, ο Χαρίλαος Τρικούπης, με την αποφασιστική του στάση στάθηκε αφορμή για την αλλαγή των πολιτικών πραγμάτων. Στα πρώτα βήματα της πολιτικής του καριέρας συνειδητοποίησε πως ο τρόπος διακυβέρνησης της χώρας δεν ήταν ευεργετικός για την πρόοδο της, ούτε σύμφωνος με τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Ο Τρικούπης πίστευε πώς η λύση στην πολιτική αστάθεια που χαρακτήριζε τη χώρα ήταν η εγκαθίδρυση του κοινοβουλευτισμού με την ανάθεση σχηματισμού κυβέρνησης στα κόμματα πλειοψηφίας και την αντίστοιχη απαγόρευση αυτού του δικαιώματος σε κομματικές μειοψηφίες, ώστε να δημιουργηθούν σταθερές κυβερνήσεις πλειοψηφίας
Με το άρθρο του «Τίς πταίει»*, που δημοσιεύτηκε ανυπόγραφο στις 29 Ιουνίου 1874 στην εφημερίδα «Καιροί», ο Τρικούπης με επικριτικό ύφος αντιτίθεται στην πολιτική του βασιλιά Γεωργίου Α΄, τον οποίο κατηγορούσε για την αυθαίρετη αντικατάσταση κυβερνήσεων. Ο Τρ
09/08 20:10  Frixos
Ο Τρικούπης κατέκρινε τις κυβερνήσεις μειοψηφίας, που έλαβαν την εξουσία από το 1868 και έπειτα, θεωρώντας τες προσωπικές κυβερνήσεις που δεν συγκέντρωναν την αποδοχή του λαού ούτε την εμπιστοσύνη της Βουλής, τύγχαναν όμως της βασιλικής εύνοιας. Το άρθρο αποτελεί επίσης καταγγελία των παράνομων μεθόδων που μεταχειρίζονταν οι υποψήφιοι προκειμένου να κερδίσουν τις εκλογές. Οι εκβιασμοί εις βάρος των πολιτών και οι νοθείες κατά την διεξαγωγή των εκλογών είναι μερικά από τα φαινόμενα που υπονόμευαν την εγκυρότητα και τη διαφάνεια των εκλογών. Ο Τρικούπης λοιπόν διερωτάται ποιος μπορεί να ευθύνεται για την ανώμαλη πολιτική ζωή της χώρας αν όχι η διαβλητή πολιτική του βασιλιά και καλεί το λαό σε επανάσταση έναντι στην ανελευθερία και την υποταγή στην βασιλική εξουσία.
Το άρθρο του Τρικούπη, το οποίο χαρακτήριζε τις εκλογές νόθες, αν και δεν αποτελούσε το μοναδικό δημοσιευμένο άρθρο που στιγμάτιζε την πολιτική του βασιλιά, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις καθώς, δημοσιεύτηκε μόλις τρεις μέρες μετά την λήξη των εκλογών. Εξάλλου η επαναστατική κινητοποίηση εναντίον του βασιλιά που υποδαύλιζε το άρθρο, παραβίαζε τον ποινικό νόμο. Ο Τρικούπης ανέλαβε αμέσως την ευθύνη της συγγραφής του άρθρου γεγονός που οδήγησε στην ποινική του δίωξη και την προφυλάκιση. Αποφυλακίστηκε, ωστόσο, τέσσερις μέρες αργότερα έχοντας ήδη γράψει μέσα στη φυλακή ένα δεύτερο άρθρο με το οποίο υπενθύμιζε σε λαό και πολιτικούς πως παλαιότερα ο Όθωνας ακολουθώντας τακτικές αντίθετες προς το Σύνταγμα προκάλεσε τις αντιδράσεις του λαού με αποτέλεσμα την έξωση του από την χώρα.
09/08 20:10  Frixos
Μετά την αρθρογραφία του Τρικούπη, η κρίση συνεχίστηκε για αρκετούς μήνες. Τον Απρίλιο του 1875 ο βασιλιάς θέλησε να αναθέσει την πρωθυπουργία στον Ανδρέα Κουντουριώτη, πρεσβευτή της Ελλάδας στο Παρίσι. Ο Κουντουριώτης όμως αντιλήφθηκε πως δεν μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση και πρότεινε στο Γεώργιο να αναθέσει την πρωθυπουργία στον Τρικούπη, αν και δεν ήταν καν υπουργός. Η ενέργεια αυτή του βασιλιά δεν ήταν σύμφωνη με τις διακηρύξεις του Τρικούπη, όμως αυτός δέχτηκε την πρωθυπουργία που θα του έδινε τη δυνατότητα να διεξάγει αδιάβλητες εκλογές και να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Εξάλλου η δεδηλωμένη δεν είχε θεσπιστεί ακόμη συνταγματικά, επομένως η στάση του Τρικούπη δεν παραβίαζε το γράμμα του νόμου. Ο Τρικούπης τελικά οδήγησε τη χώρα σε εκλογές που διεξήγησαν στις 18-21 Ιουλίου.Ο δικομματισμός, η απαραίτητη αυτή προϋπόθεση της ομαλής λειτουργίας του βρετανικού κοινοβουλευτισμού, που τόσο θαύμαζε ο Τρικούπης, αρχίζει σταδιακά να εδραιώνεται και στην Ελλάδα. Κύριος αντίπαλός του τώρα ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος, ο πρώτος πολιτικός της παλιάς γενιάς με κοινοβουλευτική συνείδηση.
09/08 20:11  soulmannOR
Καλησπερα αγαπητε θερμοπυλεσ.σεναν κοσμο που εχει εστιασει ολη την υπαρξη του στον αρτο,το κειμενο σου
ειναι καλο.αλλα ο αρτος ειναι για την επιβιωση του σαρκιου που φερουμε.η ψυχη ειναι ομως διψα και χρειαζεται υδωρ αλλομενον εις ζωην αιωνιον.και δυστυχως κανεις δεν εστιαζει οτι εκει ειναι το προβλημα.η κριση ειναι των αθεων.κυριο χαρακτηριστικο των αθεων ειναι η ασπλαχνια,η ασεβεια και η υβρισ.απαυτα τα τρια δεν πηγαζει λυση.το βασικοτερο προβλημα ειναι μιας και αναφερεσαι παγκοσμιως ειναι η μη συμφιλιωση με τον θεο(θελει συζητηση).
09/08 20:11  Frixos
Ο Τρικούπης και τα σκάνδαλα
Η οικονομική πολιτική του Τρικούπη ταυτίστηκε γρήγορα με τη διαφθορά. Οι απόψεις του υπέρ της παρέμβασης του ιδιωτικού κεφαλαίου και ο σημαντικός ρόλος των ομογενών στα οικονομικά του κράτους δημιούργησαν την έντονη δυσαρέσκεια της αντιπολίτευσης του Θ. Δηλιγιάννη, που μετά τον θάνατο του Κουμουνδούρου αναδείχτηκε μοναδικός του αντίπαλος. Τα όρια ωστόσο μεταξύ κερδοσκοπίας και διαφθοράς, αυτή την περίοδο του εκσυγχρονισμού της ελληνικής οικονομίας, ήταν συχνά δυσδιάκριτα (Μ.Χ. Χατζηιωάννου «όψεις της κερδοσκοπίας και της διαφθοράς στην επιχειρηματική ζωή του ελληνικού κράτους»).
Οι θέσεις του Τρικούπη για τη μείωση της κρατικής παρέμβασης και την ενίσχυση του ρόλου των κεφαλαιούχων ιδιωτών στην οικονομία προκάλεσαν την αντίδραση της κοινής γνώμης και έδωσαν αφορμή στις εφημερίδες, ακόμη και στον «Ασμοδαίο», να του ασκήσουν δριμεία κριτική. Οι εκπρόσωποι του ομογενειακού κεφαλαίου ¬ κυρίως οι τραπεζίτες Α. Συγγρός, Στ. Σκουλούδης, Κ. Καραπάνος ¬ αποτελούσαν μόνιμο στόχο του σατιρικού Τύπου και όχι μόνο. Πόσο μάλλον που μερικοί από αυτούς ήταν ταυτοχρόνως και βουλευτές του τρικουπικού κόμματος. Παράλληλα η ανάθεση σε ξένη εταιρεία του μεγάλου έργου της αποξήρανσης της Κωπαΐδας και η συμμετοχή ελλήνων ομογενών σε αυτή την επιχείρηση ενίσχυσαν τη λαϊκή δυσαρέσκεια.
09/08 20:11  Frixos
Το κλονισμένο ήδη κύρος της κυβέρνησης Κουμουνδούρου το 1881, λόγω της ελλιπούς συμφωνίας προσάρτησης της Θεσσαλίας, υφίστατο και νέο πλήγμα. Αποκαλύφθηκε η κατάχρηση από τον ταμία Θηβών Θ. Βελέντζα του υπέρογκου, για την εποχή, ποσού των 800.000 δρχ. Ο Βελέντζας κατήγγειλε, συν τοις άλλοις, ότι δωροδόκησε τον υπουργό των Οικονομικών του Κουμουνδούρου Σωτηρόπουλο, για να αποσιωπήσει το έλλειμμα. Η όλη υπόθεση έθεσε βέβαια θέμα ευθύνης για τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος ζήτησε τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τη διαλεύκανση της υπόθεσης. Η τρικουπική αντιπολίτευση εκμεταλλεύτηκε όσο περισσότερο μπορούσε αυτό το σκάνδαλο, μια και η προσάρτηση των νέων επαρχιών επέβαλλε την προκήρυξη γενικών εκλογών. Ο αντιπολιτευόμενος Τύπος κατηγορούσε τον Κουμουνδούρο ότι εξαργύρωσε τους μισθούς που έπαιρνε από τον Βελέντζα σε κτήματα στην Εύβοια, αμφισβητώντας παράλληλα και την υπόλοιπη ακίνητη περιουσία του.Η εφημερίδα «Ασμοδαίος» έχει λάβει σαφή θέση στο παιχνίδι της δικομματικής αντιπαράθεσης. Συνδυάζοντας το σκάνδαλο Βελέντζα με το θεσσαλικό, θα αποκαλέσει τον Κουμουνδούρο «βδελυρόν πύθωνα της διαφθοράς γεννηθέντα εκ της τερατώδους μοιχείας της προδοσίας και της διαρπαγής».
09/08 20:12  Frixos
Ιδού πως περιγράφει τα τότε γεγονότα με τους ανεπανάληπτους σατιρικούς του στίχους ο "σύγχρονος Αριστοφάνης" Γεώργιος Σουρής:
"Και ήτο για το Σύνταγμα παντού συνομιλία,
και ο Τρικούπης έγραψε πως πταί η βασιλεία,
Και είδε ο Γεώργιος πως του ΄γιναν κουνούπι
και δυό βεντούζες έβαλε στο Σύνταγμα κοφτές,
κι εκάθησε στο θρόνο του και είπε στον Τρικούπη
«έλα λοιπόν να κυβερνάς εσύ οπού δεν φταίς!»
...
Κι εβγήκε ο Χαρίλαος από τη φυλακή
κι εφύτρωσε Πρωθυπουργός με κόκκινο βρακί,
...
Και πάταγος ηκούετο και οχλοβοή μεγάλη,
και ο Τρικούπης έπεσε βαρύς στα χαμηλά,
και ήλθαν τρίτοι, δεύτεροι, και τέταρτοι και άλλοι,
και κάθε τόσο κόμματα εγένοντο πολλά.
Ο δε Μεγαλειότατος δεν έλεγε μια λέξη
και μόνος του εψιθύριζε «ας βρέξει ότι τρέξει»

Ευχαριστώ για τον χώρο και την ανοχή
Υγιαίνετε
10/08 09:02  Frixos
Το τις πταίει έχει αρκούντως αναλυθεί, πληθώρα απόψεων και αναλύσεων, (Βάσιμων τε και αβάσιμων)

Η ταπεινότητά μου θα καταθέσει μερικά σημαίνοντα εις την κρίσιν των φίλων

Πρόσωπο (όχι άτομο)
Οικογένεια
Αγωγή-Παιδεία
Κοινωνιοκεντρική αντίληψη

Αν τα παραπάνω γίνουν τρόπος ζωής τότε δεν θα χρειασθεί να ξαναρωτήσουμε "Τις πταίει"
10/08 09:23  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Frixo με βρίσκεις σύμφωνο.
Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις