ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


Τελικά είμαστε όλοι συνένοχοι;
1433 αναγνώστες
Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014
10:26

Καλημέρα.

Το φιλοσοφικό ερώτημα που έθεσε ο κύριος Πάγκαλος όταν δήλωσε ότι "μαζί τα φάγαμε", εξακολουθεί να πλανάται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του διαδυκτίου.

Ξεκινώντας είναι σημαντικό να κάνουμε την εξής διευκρίνηση: Δηλώνοντας ο κος Πάγκαλος ότι "Μαζί τα φάγαμε", δεν αναφέρεται απλά στο γεγονός ότι όλοι μαζί οφεληθήκαμε - άλλος περισσότερο κι άλλος λιγότερο - από μία γενική κατάσταση η οποία προήλθε από τους ΧΨ λόγους, αλλά ότι συμμετείχαμε όλοι μαζί και φυσικά εν πλήρη γνώσει μας σε ένα ειδεχθές έγκλημα εις βάρος ημών των ιδίων, αλλά κυρίως εις βάρος των μελλοντικών γενεών.

Το τελικό ερώτημα είναι: Eίμαστε όλοι συνένοχοι στο έγκλημα, ναί ή όχι;

Την άποψή μου ότι ΟΧΙ δεν τα φάγαμε μαζί και ΔΕΝ είμαστε συνένοχοι την έχω εκφράσει αρκετές φορές σε αναρτήσεις μου. Με την παρούσα την ξαναεκφράζω όσο πιό συστηματικά μπορώ, δεδομένου ότι έπεσε πάλι στην αντίληψή μου αντίστοιχο άρθρο το οποίο επιχειρηματολογεί περί της απόλυτης "ενοχής μας".

Πριν από όχι πολλά χρόνια ίσως να συμφωνούσα. Με το ξέσπασμα της κρίσης όμως πολλά πράγματα αλλάξανε μέσα μου. Ίσως ήταν οι απογυμνώσεις, οι αποκαλύψεις και οι απομυθοποιήσεις που ο σφοδρός άνεμος της κρίσης προκάλεσε. Ίσως πάλι απλά γερνάω και αλλάζω...


ΤΟ ΑΠ' ΑΙΩΝΩΝ ΠΑΓΙΩΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Όταν λοιπόν έχεις ένα (ομοούσιο, αδιαίρετο και με απαραβίαστα στεγανά) άριστα οργανωμένο από καταβολής ελληνικού κράτους πολιτικο-οικονομικό σύστημα (ΜΑΦΙΑ) χωρίς επί της ουσίας εθνική συνείδηση. . .

Το οποίο υποβαθμίζει συστηματικά την παιδεία και

  • δημιουργεί πολίτες ρηχούς, κι ακαλλιέργητους, χωρίς βούληση και κρίση και ως εκ τούτου έρμαια των παθών τους, των διαφημίσεων και των διαθέσεων των πάσης φύσεως καθοδηγούμενων αρθρογράφων.

Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, η κοινωνία έχει μπει εδώ και πολλά χρόνια σε ένα καθοδικό σπιράλ υποβάθμισης, με άγνωστο το σημείο ανάσχεσης της καθόδου αυτής. . .

Το οποίο χρησιμοποιεί το ΦΟΒΟ για να φυλάει τα έρμα καθώς. . .

  • Νομοθετεί ό, τι γουστάρει και όπως του γουστάρει μετατρέποντας επί μονίμου βάσεως τη δημοκρατία και τους νόμους σε πατσαβούρια, έχοντας μάλιστα μεριμνήσει να θέσει δια νόμου τον εαυτό του στο ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ.
  • Ελέγχει και χρησιμοποιεί τον κρατικό μηχανισμό όπως γουστάρει χωρίς καμία απολύτως αισχύνη προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα και να πετύχει τους στόχους του,
  • Έχει παγιώσει στη συνείδηση του κόσμου την άποψη ότι κανένας πολίτης δεν πρέπει να τα βάλει μαζί του γιατί μία οποιουδήποτε είδους αντιπαράθεση θα του βγεί σίγουρα σε κακό.

Αν τα παραπάνω δεν αποτελούν τον ορισμό του φασισμού, τότε πως αλλιώς αυτός μπορεί να ορίζεται;

Το οποίο εκτός από την πολιτική δύναμη και τον έλεγχο του κράτους διαθέτει και τη στήρηξη της οικονομικής ελίτ, με την οποία έχει αναπτύχθεί μία στενή σχέση αλληλεξάρτησης, αφού η μία στηρίζει απροκάλυπτα την άλλη και με αυτόν τον τρόπο και οι δύο εξασφαλίζουν τη συνέχεια της ύπαρξής τους εις βάρος των υγιών κυττάρων της κοινωνίας.

Αν δεν είναι καρκίνος αυτό που περιγράφουμε, τότε τι μπορεί να είναι;

Το οποίο εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις ανθρώπινες αδυναμίες ενός λαού με

  • Δωροδοκίες (λέγε με ρουσφέτι - διορισμό - κλπ),
  • Ωμους εκβιασμούς (βλέπε ως χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον τρόμο που μας τάισαν τα πλήρως ελεγχόμενα από την πολιτικοοικονομική Μαφία ΜΜΕ κατά την περίοδο των διπλών εκλογών του 12),
  • Απειλές - Αποκλεισμούς - Εξευτελισμούς - Διασυρμούς μέσω του ελεγχόμενου τύπου (πάλι στο σινάφι των ΜΜΕ αναφέρομαι),
  • Παραπλάνηση μέσω παραπληροφόρησης, ή ακόμα χειρότερα με Σύγχυση δημιουργούμενη από υπερβολική και αντιφατική πληροφόρηση.
  • Την προώθηση της αδιαφορίας και της αποχής από τα κοινά (Πάλι μέσω του τύπου - κοίτα σύμπτωση).

. . . πόσο μεγάλη να είναι η συνενοχή μας; Επιπλέον... πόσο δημοκρατικό είναι εν τέλει το πολίτευμά μας;

Αν πάλι λανθασμένα αποδεχτούμε ότι είμαστε συνένοχοι, τι ποσοστό από τα φαγωμένα αναλογεί σε εμάς τα κυνάρια (σκυλάκια) και τι ποσοστό στους μεγαλοκαρχαρίες;

Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ!
 


ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Η λογική - ηθική του ραγιά λαού που πρέπει εν είδει ιεράς εξετάσεως να υπομείνει την "δίκαιη" τιμωρία του για τον εξαγνισμό του από τα δήθεν αμαρτήματά του την οποία πολλοί αρθρογράφοι ακολουθούν και πολλοί συμπολίτες μας ασπάζοναται και αναπαράγουν, είναι πέρα για πέρα διεστραμμένη - και σίγουρα όχι ελληνική. Η λογική αυτή αποτελεί δείγμα φασιστικών αντιλήψεων (στις οποίες υποθέτω ότι πρέπει να είναι εμποτισμένος ο κύριος Πάγκαλος όντας απόγονος δικτάτορα (06/1925 - 08/1926)) και έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον από τον Αττατούρκ για την εξόντωση των αρμενίων και των ελλήνων της Μικράς Ασίας αλλά και το Χίτλερ για την εξόντωση των εβραίων.  Η λογική αυτή όμως έχει επί της ουσίας εκλείψει από τον καιρό που ολοκληρώθηκε η δίκη της Νυρεμβέργης, η οποία διακήρηξε ότι δεν υπάρχει η έννοια της συλλογικής ευθύνης. Διαφορετικά μετά τη λήξη του Β΄ΠΠ, όλος ο γερμανικός λαός αντί να εισπράξει όλη αυτήν την αλληλεγγύη και βοήθεια που καλώς εισέπραξε από τους νικητές του πολέμου, θα έπρεπε να έχει σβηστεί από την ύπαρξη δια της εισόδου του στους φούρνους που ο ίδιος έβαζε τους εβραίους.

Μία τέτοια φασιστική θεώρηση των πραγμάτων μόνο στην ανεπαρκή εκπαίδευση που παρέχει το σύστημα στους πολίτες μπορεί να οφείλεται και πουθενά αλλού. Στην εκπαίδευση η οποία δε μαθαίνει στον πολίτη το πλέον ουσιαστικό: Τι είναι δημοκρατία.

Αναφερόμενοι μάλιστα στη δημοκρατία, δεν περιοριζόμαστε σε μία ξερή γνώση για το τι είναι και πως λειτουργεί το δημοκρατικό πολίτευμα καθώς επίσης και για το ποιά είναι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του πολίτη μέσα σε αυτό, αλλά εννοούμε τη δημοκρατία ως βίωμα και ως τρόπο ζωής.

ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΩΝ - ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΟΥΜΕΝΟΣ

Η προσπάθεια δημιουργίας ενοχικών συνδρόμων σε όλοκληρη την κοινωνία έχει προφανή στόχο την αποδοχή των προωθούμενων ολοένα και πιό σκληρών - πιό εκδικητικών, δήθεν εξαγνιστικών μέτρων του κράτους της οικονομίας και της κοινωνίας. Όσο όμως και να βαπτίζουμε το άσπρο μαύρο, είναι ξεκάθαρο ότι η ευθύνη για το "ΕΓΚΛΗΜΑ" βαρύνει αν όχι κατ' αποκλειστικότητα τον εξουσιοδοτημένο από το λαό κυβερνήτη, τουλάχιστον κατά ποσοστό 80%, γιατί αυτός έχει στα χέρια του την ισχύ και την εξουσία και αντί να τα χρησιμοποιήσει προς όφελος του λαού, τα χρησιμοποιεί προς ίδιον όφελος.

  • Ο εξουσιοδοτημένος είναι αυτός που παρεκτρέπεται ηθικά.
  • Ο εξουσιοδοτημένος καταχράται την ισχύ που του δίνει ο θεσμικός του ρόλος.
  • Ο εξουσιοδοτημένος είναι ο δόλιος (ενδεχομένως).

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ

Το υπόλοιπο 20% της ευθύνης το αποδίδω με βαριά καρδιά σε εκείνο το μέρος του λαού που παρασυρόμενο από τις ανθρώπινες αδυναμίες του (φόβος, ανασφάλεια για το αύριο, αίσθημα επιβίωσης, συμφέρον, πλεονεξία, ματαιοδοξία κλπ) επεσε θύμα των πολιτικών, χειραγωγήθηκε από αυτούς και τέλος εκπορνεύτηκε (πούλησε την ψήφο του με αντάλλαγμα) και τους στήριξε ξανά και ξανά με την ψήφο του. Αν μάλιστα θέλουμε να αποδώσουμε ποσοτικά το μέγεθος της ευθύνης (και ΟΧΙ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ) στον κάθε έναν πολίτη ξεχωριστά, αυτή μάλλον θα ήταν ίση με το κλάσμα όπου στον αριθμητή βρίσκεται η ψήφος του (1) και στον παρονομαστή το σύνολο του εκλογικού σώματος!

Χρέος όλων μας πιστεύω είναι να δικαιολογούμε τον αδύναμο και να τον κρίνουμε με επιείκεια, περιορίζοντας την κριτική μας στα επίπεδα του μικροκόσμου του και όχι διευρύνοντας - γενικεύοντας σε επίπεδο κοινωνίας και κάνοντας λόγο περί συλλογικής ευθύνης. Κάτι τέτοιο μάλλον λάθος είναι, καθώς δεν μπορούμε να απαιτούμε από τον κάθε έναν μικρό κι αδύναμο και ενδεχομένως σε ανάγκη άνθρωπο (που αποτελούν αναμφίβολα την πλειοψηφία του πληθυσμού σε παγκόσμια κλίμακα) να έχει ανεπτυγμένο το συλλογικό φίλτρο και οι αποφάσεις του να καθορίζονται αυστηρά από αυτό. Αντιθέτως, οφείλουμε να είμαστε αυστηροί με τον ισχυρό, γιατί μεταξύ άλλων η κατοχή δύναμης πρέπει να συνοδεύεται από αίσθημα ευθύνης και ήθος.

Λέει μάλιστα ο Χριστός : "Όποιος όμως σκανδαλίσει έναν από τους μικρούς αυτούς που πιστεύουν σ’ εμένα, τον συμφέρει να κρεμαστεί μυλόπετρα γύρω από τον τράχηλό του και να καταποντιστεί στο πέλαγος της θάλασσας.  Αλίμονο στον κόσμο από τα σκάνδαλα. Γιατί είναι ανάγκη να έρθουν τα σκάνδαλα, όμως αλίμονο στον άνθρωπο μέσω του οποίου έρχεται το σκάνδαλο".(Μτθ. 18, 6-7). Δηλαδή, ο κάθε ένας θα κριθεί ατομικά για τις πτώσεις του, αυτός όμως που φέρνει τα σκάνδαλα δε σώζεται με τίποτα.  Το σκάνδαλο στην περίπτωση που εξετάζουμε δεν το φέρνει ο λαουτζίκος, αλλά αποκλειστικά ο πολιτικός.

Θα με ρωτήσετε γιατί ο λαός ψήφισε ξανά και ξανά τους ίδιους;
Σας παραπέμπω στα όσα έγραψα παραπάνω: Απόλυτη Κυριαρχία στους κρατικούς μηχανισμούς ΚΑΙ τον ΤΥΠΟ (παγιωμένη χωρίς υπερβολή από συστάσεως του "ελληνικού" κράτους), ΦΟΒΟΣ, εκμετάλλευση των ανθρωπίνων αδυναμιών.

Θα μου πείτε πάλι ότι ο "εξαγνισμός" της κοινωνίας μας είναι κάτι το οποίο πρέπει να γίνει. Θα σας πω ότι επιβάλλεται, όμως μόνο από πάνω προς τα κάτω μπορεί να έχει κατεύθυνση αυτός ο "εξαγνισμός" και σίγουρα χωρίς βασανιστήρια και ιερές εξετάσεις.


Και πάλι καλημέρα σας.

Σχόλια

02/12 14:04  anastasia40
Ούτε μέσα το μυαλό μου να ήσουνα. Αυτές οι απόψεις που συμμερίζομαι.
Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις