ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


ΕΚΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΞΟΤΗΤΑ
443 αναγνώστες
Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016
10:16

Κυρίες και κύριοι...

Τα πράγματα είναι απλά.

Ο Αριστοτέλης τα έχει πεί όλα εδώ και 2.500 χρόνια...

Χωρίζοντας τα πολιτεύματα σε 3 κατηγορίες, ο σοφός συγγενής μας, δεν τα διαχώρισε σε "καλά" ή "κακά"...

Εφόσον εξυπηρετούνται τα συμφέροντα του λαού στο σύνολό του, τόσο η Πολιτεία (η ιδανική μορφή της Δημοκρατίας), η Μοναρχία, όσο και η Αριστοκρατία μπορούν να είναι καλά πολιτεύματα...

Τα προβλήματα ξεκινάνε όταν τα πράγματα εκτρέπονται...

  • Όταν ο Μονάρχης γίνει τύρρανος και εξυπηρετεί τα δικά του μόνο συμφέροντα.
  • Όταν η αριστοκρατία γίνει ολιγαρχία και εξυπηρετεί τα συμφέροντα μίας τάξης.

Στην περίπτωση που μας ενδιαφέρει, το πολίτευμα στο οποίο ασκεί την εξουσία ο λαός μέσω εκλογών κλπ ονομάζεται ΠΟΛΙΤΕΙΑ.

Στο πολίτευμα αυτό κυβερνούν, οι πολίτες της ΜΕΣΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΑΞΗΣ, οι οποίοι υπακούουν εύκολα στη λογική, γι’ αυτό δεν είναι ούτε δεσποτικοί ούτε ιδιοτελείς στην άσκηση της εξουσίας.

Η παρεκτροπή της Πολιτείας ονομάζεται ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ στην οποία, την εξουσία ασκεί με ιδιοτέλεια το πλήθος των απόρων, επιδιώκοντας να εξυπηρετεί το συμφέρον των πολλών αδιαφορώντας όμως για το κοινό καλό, το συμφέρον όλων ανεξαιρέτως των πολιτών...


Το πολίτευμα που έχουμε σήμερα πόρρω απέχει από την "Πολιτεία" του Αριστοτέλη, αλλά και από αυτό που έχουμε διδαχθεί να νομίζουμε ότι είναι η Δημοκρατία (ο λαός στην εξουσία κλπ).
Τα περι αντιπροσωπευτικότητας της υφιστάμενης δημοκρατίας είναι πλέον γραφικοί ρομαντισμοί, καθώς ο θεσμός των ΚΟΜΜΑΤΩΝ με τη δομή και τους άγραφους κανόνες (π.χ. κομματική πειθαρχία) που παραπέμπουν σε μαφιόζικη οργάνωση διαλύει κάθε έννοια δημοκρατίας, αλλά αυτό είνα θέμα άλλης ανάρτησης.

Ας υποθέσουμε όμως ότι είχαμε κάποτε Πολιτεία.
Είναι πασιφανές ότι κάτι έχει αλλάξει προς το χειρότερο. Προς την εκτροπή (κατά Αριστοτέλη κι όχι μόνο).
Αν δεν το βλέπουμε, το διαισθανόμαστε σίγουρα.
Τι είναι όμως αυτό το κάτι;
Πότε άλλαξε κάτι;

  • Όταν οι βουλευτές έπαψαν να είναι μέλη της μεσαίας τάξης και να εκπροσωπούν τα συμφέροντα όλων των πολιτών. Αυτό έγινε είτε επειδή οι βουλευτές πλούτησαν, είτε επειδή η πόρτα των ψηφοδελτίων άνοιξαν μόνο σε πλουσίους.
  • Όταν οι βουλευτές μετετράπησαν σε μία κλειστή κάστα, ένα ιερατείο, μετατρέποντας το πολίτευμα σε αριστοκρατικό (αν όχι μοναρχικό, ελέω του κληρονομικού δικαιώματος στην αρχηγία των κομμάτων, άρα και στην κυβέρνηση της χώρας, που διαθέτουν οι απόγονοι συγκεκριμένων οικογενειών μετρημένων στα δάχτυλα του ενός χεριού),  χωρίς καν να αλλάξει το σύνταγμα!

Η παραπάνω διαπίστωση μας οδηγεί στο λογικό συνειρμό ότι τέτοιου είδους κυβερνήσεις και βουλευτές είναι αναμενόμενο ότι θα εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα της ανώτερης οικονομικά τάξης...

Το γεγονός ότι οι βουλευτές έχουν ξεφύγει από τη Μέση τάξη είναι τόσο εμφανές που δε χρειάζεται καν απόδειξη, όπως επίσης είναι εμφανές ότι η Μεσαία τάξη τείνει να εκλείψει, δίνοντας τη θέση της σε μία μάζα νεόπτωχων (στην τσέπη ή/και στο πνεύμα) χωρίς ιδεολογικό υπόβαθρο και ταξική, εθνική ή θρησκευτική συνείδηση, καθώς έχει υπάρξει σημαντική προεργασία για αυτό, μέσω των ΜΜΕ και μέσω της εκπαίδευσης.

Δείτε τώρα το υπέρτατο παράδοξο...

Η πλειοψηφία των ελλήνων ψηφοφόρων, οι οποίοι ενδεχομένως ανήκουν σε μία αναδυόμενη "τάξη" νεόπτωχων (κάτι που δεν ισχύει απόλυτα, αλλά δεχόμαστε την υπόθεση για να συνεχίσουμε το συλλογισμό μας) εξέλεξε ένα κόμμα το οποίο μέχρι τότε χρησιμοποιούσε ριζοσπαστική αριστερή ρητορική, η οποία λες και είναι βγαλμένη από τα γραπτά του Αριστοτέλη σε ό,τι έχει να κάνει με την εκτροπή της ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ. Σε αντίθεση όμως με τη ρητορική του κόμματος τα μέλη της κυβέρνησης ανήκουν  στην πλειοψηφία τους σε τάξη ανώτερη της μεσαίας, των κ.κ. Τσίπρα και Καμμένου μη εξαιρουμένων!

 

Είναι προφανές ότι η πολιτική ελίτ έχει μελετήσει σε βάθος τον Αριστοτέλη και έχει πετύχει να αποκλείσει τη μάζα των νεόπτωχων αλλά επί της ουσίας και κάθε άλλη κοινωνική ομάδα από την εξουσία, καθώς οι πολιτικοί χώροι τους οποίους μπορεί να επιλέξει και να ταυτιστεί  κανείς  έχουν αποδειχτεί ξεκάθαρα ψεύτικες βιτρίνες που επιδεικνύουν άλλα εμπορεύματα από αυτά που "πωλούνται" στην πραγματικότητα. Μιλάμε για καταστάσεις τύπου σπηλαίου του Πλάτωνα (Πολιτεία κεφ. 7) ή πιο απλά τύπου Matrix. Τα ΜΜΕ έχουν αποδειχθεί ως τα καλύτερα βέλη στη φαρέτρα της.

Επιμύθιο:

  • Νεόπτωχοι ψηφίζουν στην Ελλάδα κόμμα με αριστερή ρητορική (αποδεκτό) και μέλη με καπιταλιστικότατη τσέπη και μεγαλοαστικά - αριστοκρατικά χαρακτηριστικά (παράδοξο). 
  • Η εκλεγμένη κυβέρνηση τελικά υπηρετεί νιαουρίζοντας δουλοπρεπέστατα τους δανειστές που προεκλογικά βρυχόνταν ότι θα πολεμούσε (παράδοξο). 
  • Μετατρέποντας το "Όχι" του δημοψηφίσματος σε "Ναι" (παράδοξο), εγκλημάτισε σε βάρος της έστω κατ' επίφαση υπάρχουσας δημοκρατίας, η οποία ήδη από τους προκατόχους της έχει ουσιαστικά καταλυθεί μέσω της αποδοχής της υπαγόρευσης (dictate - και ο νοών νοείτο) των πολιτικών που πρέπει να ακολουθηθούν από "εταίρους", "θεσμούς", "τριπλέτες" και "κουαρτέτα" προκειμένου η ελληνική οικονομία να βγεί από την κρίση.
  • Μέσα στην προσπάθεια να επιτευχθεί η πολυπόθητη ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας γκρεμίζει κάθε εργασιακό δικαίωμα των ανθρώπων εκείνων που την έφεραν στην εξουσία εξυπηρετώντας καταφανέστατα το μεγάλο κεφάλαιο το οποίο "εχθρεύεται" (παράδοξο) και "εξοντώνει" τους συνταξιούχους χωρίς διακρίσεις (παράδοξο).
  • Παράλληλα επιτίθεται με μένος κατά της ευρύτερης Μεσαίας Τάξης ισοπεδώνοντάς την (συνεπές) χρησιμοποιόντας το πιό απλό τρόπο: την υπερφορολόγηση.

Με καταλυμένη σε διπλό επίπεδο τη δημοκρατία, χωρίς πολιτικούς που να ανήκουν στη Μεσαία τάξη και που να εξυπηρετούν το συμφέρον του συνόλου της κοινωνίας και σύντομα χωρίς Μεσαία τάξη, ήδη γευόμαστε μία προκαταβολή από την επερχόμενη εκτροπή των εκτροπών.

Με κυβέρνηση μεγαλοαστών - αριστοκρατών με ριζοσπαστική αριστερή ιδεολογία η οποία εξελέγη από κατώτερα οικονομικά στρώματα προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους, αλλά εν τέλει δεν το πραγματοποιεί, ζούμε ήδη μέσα σε μία υπέρτατη παραδοξότητα.

Υ.Γ.

Όταν με το καλό έρθει η ευλογημένη ημέρα της επανεκκίνησης, η Δημοκρατία μας θα πρέπει να στηθεί από την αρχή, σε νέες υγιείς βάσεις.

Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
12/9ΠΑΙΔΕΙΑ.