ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΦΡΟΝΗΜΑ
293 αναγνώστες
Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017
14:43

Πριν ξεκινήσουμε, επισημαίνεται ότι ο γράφων δεν είναι υποστηρικτής του φασισμού σε καμία από τις δυνατές εκφάνσεις του, παρά (ως θαυμαστής του Σωκράτη και του Ιησού Χριστού) είναι ένθερμος υποστηρικτής της δημοκρατίας, της νομιμότητας, της συνεννόησης και της καταλλαγης μέσω του ακομπλεξάριστου και ειλικρινούς διαλόγου, αδιαφορώντας για το ότι  μπορεί να χαρακτηριστεί ως γραφικός, ονειροπόλος ή νοσταλγός μιας ουτοπίας.

 

1. Ας ξεκινήσουμε με το τι είναι ο φασισμός. Τον υπό την ευρύτερη έννοια ορισμό του θα  χρησιμοποιήσουμε παρακάτω.

Υπό τη στενή έννοια του όρου ο φασισμός α) υπήρξε το δικτατορικό καθεστώς που, με αρχηγό τον Mουσολίνι, επικράτησε στην Iταλία και β) είναι το πολιτικοκοινωνικό σύστημα της άκρας δεξιάς με έντονα αυταρχικό και εθνικιστικό χαρακτήρα, που καταργεί τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία και βασίζεται στον μονοκομματισμό και στον ολοκληρωτισμό.

Υπό την ευρύτερη έννοια, φασισμός αποτελεί χαρακτηρισμό αυταρχικής ενέργειας, πράξης, ή καταπιεστικής - δεσποτικής συμπεριφοράς. (πηγή Ίδρυμα της Βουλής των ελλήνων – στο αρχείο Pdf που θα ανοίξει, ο αναγνώστης θα βρεί και μία πληρέστερη ανάλυση του φασισμού από τον αμερικανό πολιτικό επιστήμονα – ιστορικό Robert Paxton).

 

2. Σε δεύτερη φάση πρέπει να αναφερθούμε σε ένα από τα θεμέλια της δημοκρατίας και των κοινωνιών το ΝΟΜΟ.

Νόμος είναι ο γραπτός κανόνας δικαίου που ρυθμίζει υποχρεωτικά τις σχέσεις μεταξύ πολίτη και πολιτείας καθώς και μεταξύ των πολιτών.

Οι οργανωμένες κοινωνίες από τον καιρό του Μίνωα και του Χαμουραμπί βασίζονται στους ΝΟΜΟΥΣ. Τα σύγχρονα κράτη και η σύγχρονη δημοκρατία βασίζουν τη λειτουργία τούς στους ΝΟΜΟΥΣ στους οποίους ο πολίτης οφείλει να συμμορφώνεται ευσυνείδητα και χωρίς δεύτερη κουβέντα, η δε άγνοιά τους δε συγχωρείται! Ο νόμος και η επιβολή του μέσω της έννομης βίας που δικαιούται να ασκήσει το κράτος είναι ο συνεκτικός δεσμός των κοινωνιών. Αν δεν υπήρχε, θα επικρατούσε ο «νόμος» της ζούγκλας και το χάος.

Η πίστη στο νόμο οδήγησε το Σωκράτη να πιεί το κώνειο κι ας είχε οργανώσει ο μαθητής και φίλος του Κρίτωνας τη δραπέτευσή του από τη φυλακή.

 

3. Μία στροφή πριν το τέλος πρέπει να αναφέρουμε ότι, σε γενικές γραμμές, θεμέλιο του δυτικού κόσμου και ως εκ τούτου και της νομοθεσίας αυτού είναι η χριστιανική θρησκεία και οι αρχές της αγάπης, της επιείκειας και της ανεκτικότητας τις οποίες διδάσκει. Περίπου στο ίδιο μήκος κύματος (ήθος, επιείκεια κλπ) βρίσκεται και ο κατά τ’ άλλα άθεος ανθρωπισμός ο οποίος έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα και επηρέασε αργότερα τους αναγεννησιακούς φιλοσόφους οι οποίοι με τη σειρά τους επηρέασαν μαζί με το χριστιανισμό τα σύγχρονα κράτη και τη νομοθεσία τους.

Ας κάνουμε εδώ μία ιδιαίτερη μνεία στην αρχή της ανεκτικότητας απέναντι στη διαφορετικότητα, την οποία με τόση επιμονή επικαλείται ένα πλήθος θεσμών (όπως ΜΜΕ, ΜΚΟ, πολιτικά κόμματα, κυβερνήσεις) προκειμένου να οδηγήσουν τα συντηρητικά μέλη των κοινωνιών στην αποδοχή νομοθετημάτων όπως π.χ. τα σύμφωνα συμβίωσης μεταξύ ανθρώπων του ιδίου φύλου, ή την δυνατότητα αυτοπροσδιορισμού της σεξουαλικής ταυτότητας από τα 15 έτη κλπ. Προσωπικά δε βρίσκω καμία διαφορά μεταξύ της ανεκτικότητας απέναντι π.χ. στους ομοφυλόφιλους, ή τους μουσουλμάνους και της ανεκτικότητας απέναντι στους φασίστες. Η ανεκτικότητα κατά την ταπεινή μου άποψη είναι στάση ζωής και δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.

 

4. Τέλος, πρίν, πέρα και πάνω από όλα όσα αναφέραμε, το βασικότερο θεμέλιο της δημοκρατίας είναι ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ. Δημοκρατία χωρίς διάλογο δεν είναι δημοκρατία.

 

Πάμε τώρα και στο κυρίως θέμα…

Αφορμή της παρούσης αναρτήσεως υπήρξε η παραπάνω εικόνα η οποία εσχάτως κυκλοφόρησε στο facebook. Στην πρωτότυπή της μορφή αφορούσε αποκλειστικά στο έργο Insomnia (Αϋπνία) του Χίτσκοκ, αλλά κάποιος την προσάρμοσε ώστε αντί για την αϋπνία να αναφέρεται στο φασισμό, ενώ όπως είναι αναμενόμενο την ακολούθησαν διάφορα σχόλια.

Ξεπερνώντας το προφανές μαύρο χιούμορ της πρώτης εντύπωσης, έχω να κάνω ορισμένες επισημάνσεις για το βαθύτερο περιεχόμενο της εικόνας και των σχολίων που την ακολούθησαν και κατόπιν να επεκτείνω τους συλλογισμούς μου προτείνοντας στον αναγνώστη την κατ' εμέ ΟΡΘΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ.

 

Το μήνυμα της εικόνας στην εκδοχή του Χίτσκοκ απευθύνεται αυστηρά προς ανθρώπους που έχουν ένα σοβαρό και άλυτο προσωπικό πρόβλημα (αϋπνία) και εν είδη γιατρού και με χρήση κατάμαυρου πλην όμως έξυπνου χιούμορ τους προτείνει την αυτοκτονία ως φάρμακο.

Η προσαρμοσμένη εκδοχή ξεπερνάει τα χιουμοριστικά όρια της πρωτότυπης, αποκτάει μία άσχημη κακεντρέχεια και ερμηνεύεται ως εξής...

Πρώτα πρώτα το πρόβλημα δεν είναι πρόβλημα υγείας ενός μεμονωμένου ανθρώπου στον οποίο προτείνεται το φάρμακο της αυτοκτονίας. Το πρόβλημα παρουσιάζεται (όχι να το έχει, αλλά) να είναι ένα σύστημα ιδεών (σωστό ή λανθασμένο δε με απασχολεί) και οι οπαδοί του, δηλαδή μία ομάδα ανθρώπων. Το συγκεκριμένο σύστημα ιδεών και οι οπαδοί του φαίνεται να είναι το πρόβλημα για κάποιους άλλους (προφανώς τους αντιφασίστες) επιθυμία των οποίων είναι να απαλλαγούν από το φασισμό και τους φασίστες (καθαρό μίσος και ρατσισμός) μέσω της βιολογικής τους εξόντωσης (μη δημοκρατική – μη χριστιανική και πλήρως παράνομη μεθοδολογία).

ΠΡΟΣΟΧΗ. Επιθυμία των "αντιφασιστών" είναι η απαλλαγή. Είναι το "ξεσκαρτάρισμα" της ανθρωπότητας και όχι η αλλαγή των ανθρώπων, ή η εύρεση μίας άλλης ειρηνικής και μακροπρόθεσμης λύσης.

Η σκέψη της εξόντωσης κάποιου ανθρώπου ή ομάδας ανθρώπων  επειδή δεν μου αρέσει ο πολιτικός τους προσανατολισμός, είναι μία προφανέστατη διαστροφή η οποία δεν απέχει καθόλου από τη φασιστική νοοτροπία, αφού ένας πολίτης  συνειδητά δημοκράτης δε μπορεί να διανοηθεί να παραβεί το νόμο και να ασκήσει οποιαδήποτε μορφή βίας, να αφαιρέσει τη ζωή κάποιου συνανθρώπου του, ούτε καν να προτρέψει άλλους να κάνουν κάτι τέτοιο (σας παραπέμπω στον αντιρατσιστικό νόμο 4285). Η αρρώστια και διαστροφή αυτή μάλιστα, είναι τόσο μεγαλύτερη, όσο περισσότερο υποστηρίζει αυτός που σκέφτεται κατ' αυτόν τον τρόπο ότι είναι δημοκράτης - πολλώ δε μάλλον χριστιανός!!!

Πίσω λοιπόν από το προφανές, το "χιούμορ" δηλαδή που υποστηρίζει ότι έκανε αυτός που άλλαξε την λέξη "αϋπνία" σε "φασισμό" και όλων εκείνων που επαναδημοσίευσαν την εικόνα αποδεχόμενοι το περιεχόμενό της, υποκρύπτεται μίσος φωλιασμένο σε τουλάχιστον υπολανθάνουσα κατάσταση στις καρδιές τους επειδή στην πραγματικότητα δεν κάνουν μαύρο χιούμορ, αλλά μεταξύ σοβαρού και αστείου επιθυμούν το θάνατο συνανθρώπων τους! Όσοι πάλι έκαναν "like" και κοινοποίησαν χωρίς να υπάρχει μίσος μέσα τους, υπέπεσαν μάλλον από απροσεξία σε μεγάλο λάθος καθώς φαίνονται να αποδέχονται τη διαστροφή που μόλις περιγράψαμε.

Το ίδιο με τα παραπάνω ισχύει και για την απαράδεκτη άποψη που έχει μέσα στο μυαλό του ένα πλήθος κόσμου και που χωρίς πολλή σκέψη την παραθέτει κάτω από την εικόνα που σχολιάζουμε, ότι "τους φασίστες τους τσακίζουμε όπου τους βρούμε"! 

Μου δημιουργείται η εντύπωση ότι κάποιοι νομίζουν ότι βρισκόμαστε σε κάποιον ακήρυχτο εμφύλιο πόλεμο κι όχι σε καιρό ειρήνης μέσα σε μία ευνομούμενη (με τα όποια προβλήματά της) κοινωνία!

Σαν δεύτερη σκέψη μου έρχεται η εικόνα οργανωμένων χούλιγκανς 2 ομάδων που δίνουν ραντεβού θανάτου για να λύσουν τις μεταξύ τους διαφορές με καδρόνια και μαχαίρια.

Αλήθεια όμως, ποιός είναι αυτός που νομίζει ότι έχει το δικαίωμα να πάρει το νόμο στα χέρια του και να τσακίσει τους χψ φασίστες; Αύριο αυτός ο "δημοκράτης" μπορεί με τους παλληκαράδες της συμμορίας του να τσακίσει κι εμένα επειδή γράφω σε αυτό το blog και δεν του αρέσουν τα άρθρα μου, ή οποιονδήποτε άλλον του οποίου ο θρησκευτικός ή ο σεξουαλικός προσανατολισμός ή το χρώμα της σάρκας του δε του αρέσει!

 

΄Όπως αναφέραμε και στην αρχή του άρθρου, οι οργανωμένες κοινωνίες από τον καιρό του Μίνωα και του Χαμουραμπί βασίζονται στους ΝΟΜΟΥΣ.  Κανένας πολίτης ή ομάδα πολιτών δεν μπορεί να είναι πάνω από το νόμο και σε κανέναν δεν επιτρέπεται να "παίρνει το νόμο στα χέρια του". Κάτι τέτοιο σημαίνει επιστροφή στη ζούγκλα. Δικαιολογίες ότι "αφού το κράτος δε μεριμνάει για την πάταξη των φασιστών, θα τους πατάξουμε εμείς" είναι εκτός συζήτησης.

Εσύ που σκέφτεσαι έτσι, σκέφτεσαι ακριβώς το ίδιο με τους φασίστες και δεν το έχεις καταλάβει ακόμα. Σκέψου λίγο καλύτερα και θα δεις ότι ζητάς μία Α λα Κάρτ κατάλυση του νόμου, δηλαδή δημοκρατία με αστερίσκους. Δημοκρατία με αστερίσκους δεν είναι δημοκρατία. Αν είσαι πραγματικά δημοκράτης θα καταλάβεις το λάθος σου.

 

Το μίσος είναι 100% λανθασμένο και απορριπτέο συναίσθημα γιατί οδηγεί 100% σε λανθασμένες αποφάσεις και πράξεις.

Για όσους νομίζουν ότι είναι ανθρωπιστές και τους διαφεύγει, έχω να τους πω ότι οι άνθρωποι δεν γενιούνται φασίστες. Η λανθασμένη παιδεία από την οικογένεια και το κράτος καθώς και οι δύσκολες καταστάσεις τους οδηγούν να προσχωρήσουν σε φασιστικά μορφώματα σαν μέσο άμυνας στα προβλήματά τους κι όχι επειδή έχουν έμφυτο κάποιο μίσος ενάντια σε άλλες ομάδες ανθρώπων. Οι "φασίστες" δεν είναι ζώα, ούτε δαίμονες, παρά άνθρωποι με τις ίδιες ανησυχίες, αγωνίες και προβλήματα που βιώνουν όλοι οι άνθρωποι της γης. Είναι άνθρωποι βιοπαλαιστές με γονείς, συζύγους και παιδιά που εξαρτώνται από αυτούς. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να τους μισήσει εξαιτίας της πλάνης τους.

Παρόλα αυτά, το γνωρίζετε, έστω και ενδόμυχα, ότι ο φασισμός δεν περιορίζεται σε πολιτικά συστήματα, αλλά στην πραγματικότητα μπορεί να αποτελεί μία στάση ζωής η οποία ίσως να βρίσκεται μέσα στις καρδιές ακόμα και ανθρώπων που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι είναι δημοκράτες και ανθρωπιστές, που υποστηρίζουν ότι είναι καλοί χριστιανοί, καλοί οικογενειάρχες, καλοί εργοδότες, που ψηφίζουν κόμματα του "δημοκρατικού τόξου" κλπ, ενώ στην πραγματικότητα είναι μέχρι το μεδούλι τους μαυρόψυχα φασιστόμουτρα γεμάτα εγωισμό, ψέμμα και υποκρισία, πονηριά, φθόνο και μίσος, κατάκριση και εξουδένωση, αυστηρότητα, αδιαλλαξία και νταηλίκι, που είναι δυνάστες των οικογενειών τους ή των υφισταμένων τους σε εργασιακό επίπεδο κλπ. 

Είμαι χριστιανός και η θρησκεία μου μου απαγορεύει το μίσος και μου ζητάει ειρήνη και αγάπη και να προσπαθώ να κατανοώ με επιείκια τον συνάνθρωπό μου. Είμαι δημοκράτης και η αστική δημοκρατία προτάσσει πρώτα και πάνω από όλα το νόμο, έχει την αποκλειστικότητα στη χρήση της (έννομης) βίας, επιτρέπει την ύπαρξη όλων των πολιτικών ροπών και τέλος για όσους δεν το γνωρίζουν έχει ως βασικό θεμέλιό της το ΔΙΑΛΟΓΟ. 

Είναι ο οπαδός του φασισμού ανοικτός στο διάλογο; Η δημοκρατία και όσοι είναι πραγματικά δημοκράτες τον καλωσορίζουν, του παρέχουν το δικαίωμα και το πλαίσιο να πει ό,τι θέλει και τον ακούνε κιόλας.

Αυτό είναι ΥΓΕΙΑ φίλες και φίλοι. Αυτό είναι ΕΛΠΙΔΑ για πρόοδο και ένα καλύτερο μέλλον! 

Δεν θέλει ο οπαδός του φασισμού να κάνει διάλογο και περιχαρακώνεται ελλείψει επιχειρημάτων στη γνωστή συνθηματολογία; Δικαίωμά του. Κανείς δε νομιμοποιείται να τον τσακίσει (με ή χωρίς εισαγωγικά) επειδή δεν κάνει διάλογο. Όταν όμως θα έρθει η ώρα που θα παρανομήσει, τότε όπως κάθε άλλος πολίτης που παρανομεί, θα φάει ενδεχομένως το (νόμιμο) ξύλο που του αντιστοιχεί από το αρμόδιο όργανο του ΚΡΑΤΟΥΣ, το δε σύστημα της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ θα του επιβάλλει την προβλεπόμενη ποινή την οποία θα εκτίσει όπως και όπου ορίζει Ο ΝΟΜΟΣ απέναντι στον οποίο φασίστες και δημοκράτες είμαστε όλοι ίσοι!

 

Ένα δημοκρατικό κράτος οφείλει να λειτουργεί εύρυθμα, να εντοπίζει έγκαιρα τις δυσλειτουργείες του και τα προβλήματα των πολιτών του και να προσπαθεί να βρίσκει λύσεις γι αυτά. Είναι η αδράνεια σε αυτούς τους τομείς που δίνει χώρο στο φασισμό και τίποτε άλλο

Αποκτάει ο φασισμός ρεύμα στους πολίτες; Το πολιτικό σύστημα πρέπει να προβληματιστεί και να διορθώσει ΑΜΕΣΑ τα λάθη ΤΟΥ τα οποία οδήγησαν τη φασιστική ιδεολογία σε έξαρση

Καταλήγοντας έχω να πω ότι με γροθιές πάνω στο μαχαίρι και με ρητορικές μισαλλοδοξίας δεν γίνεται τίποτα αξιόλογο. Αν κάνεις το ίδιο με αυτούς που πολεμάς, μάλλον πολεμάς τους ομοίους σου.

 

Η σωστή παιδεία είναι η λύση σε όλα ΚΑΙ στο πρόβλημα του φασισμού και απογοητεύομαι πάρα πολύ όταν διαπιστώνω ότι ο κόσμος που στερείται σωστής παιδείας είναι περισσότερος από όσος ήλπιζα.

Η παιδεία όμως πρέπει να μας διδάσκει πριν ακόμα και από τα γράμματα του αλφαβήτου και τους αριθμούς τις αρχές της δημοκρατίας. Η παιδεία πρέπει να μας διδάσκει τις αρχές του σωστού διαλόγου και της αμοιβαίας κατανόησης και συνεννόησης. Η παιδεία πρέπει να μας διδάσκει την επιείκια και την ανεκτικότητα. Η παιδεία πρέπει να μας διδάσκει την ομόνοια την αλληλεγγύη και την αγάπη.

Η παιδεία μέσα σε μία γενιά μπορεί να λύσει αυτόματα το συγκεκριμένο πρόβλημα και να κάνει τον κόσμο καλύτερο για τις γενιές που έρχονται.

Αν θέλετε πραγματικά να αλλάξετε τον κόσμο, απαιτήστε από τις κυβερνήσεις οι δαπάνες για πολεμικό υλικό να κατευθυνθούν στα σχολεία για την εκπαίδευση των βλαστών σας.


 

Λουκά κεφ. ι' στίχοι 25-37

Εκείνο τον καιρό κάποιος νομικός πλησίασε τον Ιησού πειράζοντας τον και λέγοντας Διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; Και ο Ιησούς του είπε· Τι είναι γραμμένο στο Νόμο; Τι διαβάζεις; Και ο νομικός απάντησε και είπε· Να αγαπήσεις τον Κύριο τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη σου τη δύναμη και με όλη σου τη σκέψη και τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου. Τότε του είπε ο Ιησούς· Ορθά αποκρίθηκες- αυτό να κάνεις και θα ζήσεις.
 

Μα ο νομικός, θέλοντας να δικαιολογηθεί είπε στον Ιησού· Και ποιος είναι ο πλησίον μου; Τότε παίρνοντας λόγο ο Ιησούς είπε.

Ένας άνθρωπος κατέβαινε από τα Ιεροσόλυμα στην Ιεριχώ και έπεσε στα χέρια ληστών. Οι ληστές αφού τον έγδυσαν και τον έδειραν, έφυγαν και τον άφησαν μισοπεθαμένο. Έτυχε τότε και κατέβαινε στο δρόμο εκείνο ένας ιερέας που τον είδε και προσπέρασε το ίδιο και ένας λεβίτης, που βρέθηκε σ εκείνο τον τόπο, ήλθε, είδε και προσπέρασε. Κάποιος Σαμαρείτης που ταξίδευε ήλθε προς τα εκεί και τον σπλαχνίστηκε και αφού πλησίασε του έδεσε καλά τα τραύματα πλένοντας τα με κρασί και βάζοντας επάνω λάδι και αφού τον ανέβασε στο ζώο του τον πήγε στο πανδοχείο και τον φρόντισε. Την άλλη μέρα που έφυγε έβγαλε και έδωσε δυο δηνάρια στον πανδοχέα, και του είπε: φρόντισε τον και αν τύχει και ξοδέψεις κάτι παραπάνω, εγώ στο γυρισμό μου θα στο πληρώσω.

Ποιος λοιπόν σου φαίνεται πως από αυτούς τους τρεις έγινε πλησίον σ εκείνον που έπεσε στα χέρια των ληστών; Και ο νομικός είπε- εκείνος που τον πόνεσε και τον κοίταξε. Του είπε λοιπόν ο Ιησούς- Πήγαινε και κάνε κι' εσυ το ίδιο. 

Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις