ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


ΕΧΩ ΡΙΖΕΣ ΒΑΘΙΕΣ. ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΦΤΕΡΟ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ.
1550 αναγνώστες
Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018
14:51

DNA

Σύμφωνα με τις πρόσφατες επιστημονικές μελέτες ΕΙΜΑΙ αποδεδειγμένα απόγονος των Μινωιτών και Μυκηναίων Ελλήνων. Έναν κατά 75% έλληνα δεν τον αποκαλείς μιγά. Μάλλον γνήσιο έλληνα τον λες, αφού το ποσοστό 75% υποδηλώνει ότι μόνο ο ένας παππούς του δεν υπήρξε έλλην. Το Hardware που διαθέτω και το Software που τρέχει στους νευρώνες μου είναι με πατέντα ελληνικά.

Ανήκω λοιπόν στο ίδιο σόι με τον Όμηρο, το Σωκράτη, τον Αισχύλο, το Λεωνίδα, το Μεγαλέξανδρο (την ελληνικότητα του οποίου δε μπαίνω καν στον κόπο να αποδείξω), τον Φιλοποίμενα.

ΕΙΜΑΙ απόγονος εκείνων που μέσα σε μία διαρκή διαδικασία που ξεκίνησε από τα χρόνια του Μίνωα ανέσυραν την ανθρωπότητα στο φως. Είτε το θέλουμε είτε όχι, οι αρχαίοι έλληνες υπήρξαν οι πρώτοι που έδωσαν αξία στον άνθρωπο. Αυτοί θεμελίωσαν τις επιστήμες και τις τέχνες. Αυτοί χτύπησαν τις πέτρες της Αττικής και άναψαν τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ αποθεώνοντας την ισχύ του νόμου.

Αντικειμενικά, χωρίς καμία υπερβολή και χωρίς ίχνος εθνικισμού και μισαλλοδοξίας, η φάρα μου είναι ο αρχιτέκτονας, ο θεμελιωτής και ο κτίστης του δυτικού πολιτισμού.

 

Εις οιωνός άριστος. Αμύνεσθαι περί πάτρης.

ΕΙΜΑΙ απόγονος εκείνων που έθεσαν πρώτα και πάνω από όλα την πατρίδα και με το διαχρονικό παράδειγμά τους δίδαξαν τον πάση θυσία αγώνα για την ελευθερία της. Αυτοί υπήρξαν οι ανά τους αιώνες κυματοθραύστες απέναντι σε κάθε βαρβαρικό κύμα και οι πρόμαχοι της ανθρωπότητας ενάντια σε κάθε επιδρομή σκότους. Στις μέρες μας θα χαρακτηρίζονταν ξεκάθαρα ως πατριδόπληκτοι!

Διαβάστε την απολογία του Σωκράτη. Διαβάστε τον όρκο των Αθηναίων εφήβων. Διαβάστε τον επιτάφιο του Περικλή. Διαβάστε την ελληνική ιστορία.

Είναι δυνατόν τα παραπάνω - τόσο συνειδητά όσο και αταβιστικά - να μην ορίζουν ένα σημαντικό κομμάτι της προσωπικότητάς μου;

 

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική στις ακρογιαλιές του Ομήρου.

ΕΙΜΑΙ απόγονος εκείνης της φυλής που στην ανατολή της ιστορίας έφτιαξε μία γλώσσα άρτια, μελωδική, εύπλαστη, πυκνή και περιεκτική, ικανή να περιγράψει τα πάντα χωρίς καμία εξαίρεση. Όλες οι αρχαίες γλώσσες πέθαναν. Η γλώσσα μου δεν έσβησε ποτέ. Επιβίωσε, εξελίχθηκε και εξακολουθεί να εξελίσσεται. Τη γλώσσα αυτή τη μίλησε και την έγραψε όλη η γνωστή οικουμένη για πολλούς αιώνες. Δεν υπάρχει γλώσσα και επιστήμη που να μη γονιμοποιήθηκαν και να μην εξακολουθούν να γονιμοποιούνται από τη γλώσσα που μιλώ.

Η γλώσσα που μιλάω είχε την τύχη, την τιμή και το προνόμιο να είναι η γλώσσα των Ευαγγελίων. Η γλώσσα που μιλάω είχε την τύχη, την τιμή, το προνόμιο και την ευλογία να διατυπώσει, να διαφυλάξει, να διδάξει το λόγο του Χριστού και ο ελληνισμός στη χριστιανική μετεξέλιξή του να δηλώσει για άλλη μία φορά παρών στην νέα μεγάλη αλλαγή της ανθρωπότητας. Στη γλώσσα μου μίλησαν κι έγραψαν ένας Απόστολος Παύλος, ένας Ιωάννης Χρυσόστομος, ένας Μεγάλος Βασίλειος και ένα ατελείωτο πλήθος φωτισμένων ιεραρχών της εκκλησίας.

Και δεν ήταν μόνο η γλώσσα μου που συνέβαλλε στην διδαχή του λόγου του Χριστού. Ήταν και πάλι το σόι μου που έχυσε άφοβα και χωρίς φειδώ ατελείωτα ποτάμια αίματος για την επιβίωση και τη διάδοση της νέας θρησκείας και εν τέλει συνέβαλλε καίρια στην ορθοτόμηση του λόγου της αλήθειας μέσα από μία πορεία που περιλάμβανε διωγμούς, αντιαιρετικούς αγώνες, εικονομαχία κλπ και αποτελεί σήμερα το φάρο της ορθοδοξίας και το θεματοφύλακα της χριστιανικής πίστης και παράδοσης όπως αυτή διδάχτηκε από τους Αποστόλους στην αρχαία εκκλησία.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν αντικειμενικά γεγονότα και όχι υπερεθνικιστικό παραλήρημα κάποιων τρελλών που πιστεύουν σε αστικούς μύθους και θεωρίες συνομωσίας.

Η γλώσσα που μιλάω, η δομή της, ο ήχος της αλλά και η ιστορία της, θέλω δε θέλω ορίζουν την προσωπικότητά μου.

 

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ.

Όταν μετά από αιώνες οι πρόγονοί μου έχασαν τα πάντα, δεν έχασαν την πίστη τους στο Χριστό και στο γένος. Για περισσότερα από 400 χρόνια σε πείσμα των βαρβάρων δυναστών τους που χρησιμοποίησαν κάθε απάνθρωπο μέσο για να τους σβήσουν κάθε ανάμνηση και συνείδηση, αυτοί ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΑΝ και κατάφεραν με ήθος υψηλό, άκαμπτο κι αδάμαστο και με ηρωισμό λεόντων να διαφυλάξουν την ελληνοχριστιανική τους ταυτότητα. Μάλλον σήμερα όλα αυτά τα εκατομμύρια των ηρώων θα χαρακτηρίζονταν συλλήβδην ως γραφικοί, ως απροσάρμοστοι, ως ακραίοι εθνικιστές και ως χριστιανοταλιμπάν !

Και ήλθε το πλήρωμα του χρόνου. Οι κατά 100% πλέον πρόγονοί μου, έδωσαν και πάλι ένα μοναδικό παράδειγμα στην ανθρωπότητα. Πολέμησαν για άλλη μία φορά για την πίστη τους και για την ελευθερία τους ενάντια σε υπέρτερες και θεωρητικά ακατανίκητες δυνάμεις και έδειξαν ότι ήταν άξιοι - και ανώτεροι κατά την άποψή μου – απόγονοι των ελλήνων της περιόδου των περσικών πολέμων και των ελλήνων λεγεωναρίων του βυζαντινού στρατού, αφήνοντας ως νέα παρακαταθήκη στην ανθρωπότητα το Μεσολόγγι, το Χάνι της Γραβιάς, την Αλαμάνα, το Μανιάκι. Για πρώτη φορά στην ιστορία ένα σκλαβωμένο έθνος, το δικό μου έθνος, αποκτά την ελευθερία του και αναδύεται στο ιστορικό γίγνεσθαι μετά από 4 αιώνες κατατρεγμού κι αφάνειας και ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία δημιουργείται ένα έθνος – κράτος.

Καλώς ή κακώς γνωρίζω από γραπτές πηγές ότι ο προπάππος του προπάππου μου (100% πρόγονός μου και κυριολεκτικά σόι μου) ήταν ένα από τα παλληκάρια του Καραϊσκάκη. Ήταν άλλος ένας από αυτούς τους Έλληνες που αποτίναξαν από πάνω τους τον ΦΟΒΟ και πολέμησαν μέχρις εσχάτων με αρετή και τόλμη.

Μήπως αυτό το γεγονός δεν με ορίζει σαν άνθρωπο; Πρέπει να το ξεχάσω; Πρέπει να αισθάνομαι μειονεκτικά ή να ντρέπομαι; ΘΑ ΑΣΤΕΙΕΥΕΣΤΕ!!!

ΕΙΜΑΙ διαπιστωμένα απόγονος ηρώων του ’21.

Και ήρθε το 1940. Για άλλη μία φορά όλοι οι έλληνες (100% πλέον αίμα μου και ράτσα μου και φυλή μου και έθνος μου και λαός μου) φώναξαν όχι και για άλλη μία έγιναν ο κυματοθραύστης της βαρβαρότητας και οι πρόμαχοι της ανθρωπότητας ενάντια στη σκοτεινιά. Για άλλη μία φορά, το σόι μου ξεπέρασε σε ανδρεία το Λεωνίδα παίρνοντας στο κυνήγι τις πάνοπλες ιταλικές λεγεώνες. Ύψωμα 731, Καλπάκι, Τεπελένι, Κοριτσά, Ρούπελ, Μπέλες η νέα παρακαταθήκη.

Καλώς ή κακώς, γνωρίζω αυτή τη φορά από πρώτο χέρι και όχι από γραπτά, ότι ο παππούς μου, ο πατέρας της μάνας μου, πολέμησε στο Μπέλες. 

Μήπως αυτό το γεγονός δεν με ορίζει σαν άνθρωπο; Πρέπει να το ξεχάσω; Πρέπει να αισθάνομαι μειονεκτικά ή να ντρέπομαι; ΘΑ ΑΣΤΕΙΕΥΕΣΤΕ!!!

ΕΙΜΑΙ πέραν πάσης αμφιβολίας απόγονος των ηρώων του ’40. Είχα την τύχη να μιλήσω με πολλούς της γενιάς τους. Τα χείλη μου φίλησαν τα μάγουλά τους. Τα χέρια μου έσφιξαν τα χέρια τους. Φάγαμε και ήπιαμε μαζί. Τραγουδήσαμε μαζί. Τους συνόδεψα στο τελευταίο τους ταξίδι.

 

ΡΙΖΕΣ

Πιστεύει κανείς ότι όλα τα παραπάνω δεν είναι ικανά να με ορίζουν ως άνθρωπο;

Πιστεύει κανείς ότι δεν πρέπει να έχω ρίζες και μνήμη;

Πιστεύει κανείς ότι πρέπει να έχω ως μόνη έγνοια μου την ύλη και τη σάρκα;

Πιστεύει κανείς ότι πρέπει ως μοναδική ευχαρίστηση να έχω την κατανάλωση προϊόντων και ανθρώπων μηδέ του εαυτού μου εξαιρουμένου;

Όχι φίλοι μου. Ξέρω πολύ καλά από πού έρχομαι. Ξέρω πολύ καλά την ιστορία της πατρίδας μου με τα καλά της και τα κακά της. Ξέρω πολύ καλά ποιοι πάτησαν και εξακολουθούν να πατάνε αυτά τα χώματα τουλάχιστον τα τελευταία 4.500 χρόνια. Η μυρωδιά της σάρκας μου είναι ίδια με τη μυρωδιά τη γης αυτής γιατί αυτή η γη είναι ποτισμένη με το αίμα και τον ιδρώτα των προγόνων μου και κλείνει μέσα της τα ιερά τους κόκκαλα τα οποία είναι οι ρίζες μου που κανείς δεν μπορεί να ξεριζώσει. Αν τις ξεριζώσει από το έδαφος δε θα τις ξεριζώσει από την καρδιά μου και την ψυχή μου.

Έχω πλήρη συνείδηση. Ξέρω πολύ καλά ποιος είμαι. ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ.

 

ΕΥΘΥΝΗ

Γνώμες, καρδιές, όσοι Έλληνες,

ό,τι είστε, μην ξεχνάτε,

δεν είστε από τα χέρια σας

μονάχα, όχι. Χρωστάτε

και σε όσους ήρθαν, πέρασαν,

θα ‘ρθούνε,  θα περάσουν.

Κριτές, θα μας δικάσουν

οι αγέννητοι, οι νεκροί.

(απόσπασμα από το ποιήμα "Η λειτουργία δεν τέλειωσε" του Κωστή Παλαμά)

Πιστεύει κανείς ότι επειδή όλοι οι προηγούμενοι έλληνες έχουν πεθάνει εγώ ο έλληνας του 2018 έχω απαλλαγεί από οποιαδήποτε ευθύνη απέναντί τους; Πιστεύει κανείς ότι δε χρωστάει τίποτα στον Σόλωνα και τον Κλεισθένη, το Λεωνίδα και τον Περικλή, το Μεγαλέξανδρο, τους εβδομήκοντα μεταφραστές της Παλαιάς Διαθήκης, την Αγία Ελένη, τον Άγιο Βασίλειο, τον Αλέξιο Κομνηνό, τον Ιωάννη Βατάτζη, τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, τους σφαγιασμένους των Ψαρών, τον Ιωάννη Καποδίστρια, τους Υψηλάντηδες, το Νικηταρά, τους ξεριζωμένους της Μικρασιατικής καταστροφής, τους ήρωες του 40, τους εκτελεσθέντες των Καλαβρύτων και του Διστόμου, τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, τους γονείς του (και να ‘ταν μόνο αυτοί);

Άλλοι μπορεί να αισθάνονται αποδεσμευμένοι από κάθε αίσθημα ευθύνης. Κάποιοι από αυτούς μπορεί να αντιλαμβάνονται τα πράγματα ως εμπορικά σήματα ή πατέντες ευρεσιτεχνίας. Κάποιοι άλλοι μπορεί να ακολουθούν πιστά και χωρίς αντίλογο τις γραμμές των κομμάτων που υποστηρίζουν. Κάποιοι μπορεί να είναι απλά αδιάφοροι. Εγώ πάντως αυτήν την αίσθηση αποδέσμευσης την αισθάνομαι ως αγνωμοσύνη και αχαριστία απέναντι στους ευεργέτες μου γιατί όπως και να το κάνουμε δε φύτρωσα ξαφνικά και από τύχη σε έναν οποιονδήποτε τόπο σαν το αγριόχορτο, παρά είμαι συγκεκριμένος καρπός και φύτρωσα σε ένα καλό χωράφι που κάποιοι πριν από εμένα ξεβοτάνισαν, όργωσαν, έβαλαν λίπασμα και έσπειραν και πριν από αυτούς κάποιοι άλλοι και πάει λέγοντας μέχρι την αρχή της δημιουργίας. Αν δεν είχε υπάρξει αυτή η προσφορά από τους προηγούμενους ίσως να μην βλάσταινα κι αν βλάσταινα ίσως να μην άνθιζα κι αν άνθιζα δε θα έβγαζα καρπούς κι αν έβγαζα καρπούς δε θα ήταν σωστοί καρποί.

Εμένα η ευθύνη με συντρίβει και με συντρίβει δύο φορές γιατί εκτός από τα εκατομμύρια των ελλήνων που πέρασαν, σκέφτομαι και τα εκατομμύρια των αγέννητων ελλήνων. Έχω ευθύνη απέναντι σε όλες τις γενιές από την εποχή του Μίνωα μέχρι τα παιδιά μου και όλους τους απογόνους των παιδιών μου μέχρι της συντελείας του κόσμου! Αυτό το αίσθημα ευγνωμοσύνης και ευθύνης από το οποίο διακατέχομαι κάποιοι θα το χρησιμοποιήσουν για να με πουνε πατριδόπληκτο και να με χλευάσουν. Όλοι όμως γνωρίζουμε μέσα μας ποιός έχει δίκιο.

 

ΜΙΑ ΛΕΞΗ

Θέλω να είμαι φίλος με τους Σκοπιανούς και γιατί όχι να τους βοηθήσω, ΑΛΛΑ... Μπορεί να μη μου ζητάνε (ευθέως) εδάφη, μου ζητάνε όμως μία λέξη ολοδική μου την οποία εδώ και 70 χρόνια καταχρηστικά χρησιμοποιούν με την ανοχή και τους λάθος χειρισμούς των προηγουμένων ελληνικών κυβερνήσεων. Μου ζητάνε ένα όνομα με 5 συλλαβές. Για οποιαδήποτε άλλη λέξη ίσως να μην είχα αντίρρηση. Τόσες και τόσες λέξεις έχουμε χαρίσει στην ανθρωπότητα. Δυστυχώς όμως μέσω αυτής της παραχώρησης μου ζητείται χωρίς υπερβολή να συναινέσω στον ακροτηριασμό της γλώσσας και κυρίως της ιστορίας μου.  Μου ζητείται να πετάξω στα σκουπίδια τους αγώνες αιώνων του λαού μου. Μου ζητάνε να ξεχάσω.

Παραδίδοντας μόνο αυτήν τη λέξη στον οποιονδήποτε, φροντίζω ώστε οι επόμενες γενιές να κληρονομήσουν μία μικρότερη, μία κουτσουρεμένη πατρίδα, μία πατρίδα σε κίνδυνο. Με την παραχώρηση μίας λέξης; Ναι μίας λέξης, λέξης όμως ιερής.

Σαν χριστιανός που είμαι (πριν και πάνω από την ελληνική μου ιδιότητα), εύχομαι ολόψυχα στο μέλλον να γίνει όλη η ανθρωπότητα ένα. Να καταργηθούν τα κράτη και όλοι να ζήσουν αδελφωμένοι. Επί του παρόντος όμως δε βλέπω τέτοιο φως στον ορίζοντα. Αντιθέτως θεωρώ ότι οι καιροί είναι εξαιρετικά πονηροί και η ανθρωπότητα κοιλοπονάει και ετοιμάζεται να γεννήσει σίγουρα κάτι νέο κι άγνωστο, αλλά φοβάμαι όχι καλό.

Σύνεση και προσοχή χρειάζεται και σίγουρα όχι βιασύνες. Η παραχώρηση της λέξης, η οποία έχει ήδη συντελεστεί σε ανύποπτες συγκυρίες σε παλαιότερα χρόνια και απλά τώρα πάει να παγιωθεί μέσω διεθνών συμφωνιών και συνθηκών, είναι ηλίου φαεινότερον ότι αργά ή γρήγορα θα μας δημιουργήσει πλήθος προβλημάτων με τους βαλκάνιους γείτονές μας (και δεν αναφέρομαι μόνο στα Σκόπια), οι οποίοι όπως γνωρίζουμε εδώ και αιώνες επιβουλεύονται τη Θεσσαλονίκη και επιθυμούν μία έξοδο στο Αιγαίο. Μπορεί οι έλληνες διαπραγματευτές να εστιάζουν τις απαιτήσεις τους στη διαβεβαίωση από τα Σκόπια της απαλοιφής κάθε ίχνους αλυτρωτισμού, όμως ακόμα κι αν αυτός ο στόχος επιτευχθεί, τίποτα δεν απαγορεύει στους αυτοαποκαλούμενους «Μακεδόνες» να συντηρούν τον αλυτρωτισμό αυτό ανεπίσημα. Πόσο δύσκολο είναι για να το καταλάβει όλος ο κόσμος και να αντισταθεί σε αυτό που πάει να γίνει; Το έχουμε κάνει κι εμείς στο παρελθόν, αλλά το κάναμε για κάτι πραγματικό και όχι μέσα στη φαντασία κάποιων που υπέστησαν και εξακολουθούν να υπόκεινται πλύση εγκεφάλου.

Όχι! Το όνομα Μακεδονία είναι μόνο δικό μας. Ανήκει αποκλειστικά στις ερχόμενες γενιές των ελλήνων και δεν παρέχουμε το δικαίωμα σε κανέναν να το διαπραγματεύεται για λογαριασμό μας και σε κανέναν άλλο εκτός Ελλάδος να το χρησιμοποιεί. Δεν ανοίγουμε καμία Κερκόπορτα σε κανέναν!

 

Αυτήν την Κυριακή θα είμαι κι εγώ στο Σύνταγμα και θα φοράω τα καλά μου ρούχα. Θα αντισταθώ χωρίς φόβο και δισταγμό, με μόνο όπλο την παρουσία μου και το μισό τετραγωνικό μέτρο που θα πιάσω επί του οδοστρώματος της οδού Αμαλίας. Δε θα αρθρώσω ούτε μία λέξη. Δε θα φωνάξω ούτε ένα σύνθημα. Θα ψάλλω μόνο τον εθνικό μας ύμνο μαζί με το υπόλοιπο πλήθος. Θα λάβω μέρος με απόλυτα ειρηνικό τρόπο σε έναν αγώνα ο οποίος φαντάζει μάταιος και ήδη χαμένος. Ο αγώνας αυτός όμως πρέπει να δοθεί.

Οι Θερμοπύλες δεν πρέπει να πέσουν δίχως μάχη.

 

 

Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις