ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ - ΑΝΑΠΤΥΞΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
959 αναγνώστες
Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018
13:42

Πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% μέχρι το 2022.


Πρωτογενές πλεόνασμα 2,2% μέχρι το 2060.

 

Όπως λέμε σε κάθε ευκαιρία, ΟΥΔΕΙΣ - ΟΥΔΕΠΟΤΕ πέτυχε τέτοια θηριώδη πλεονάσματα και για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η απαίτηση των παραπάνω πλεονασμάτων είναι χωρίς καμία δόση υπερβολής εξοντωτική και επί της ουσίας υπαγορεύει ξεκάθαρα στις ελληνικές κυβερνήσεις τις πολιτικές που είναι υποχρεωμένες να ακολουθήσουν. Οι πολιτικές αυτές είναι οι χωρίς λοξοδρόμιση υπερφορολόγηση και το υπερβολικό μάζεμα του κράτους ...

Η υπαγόρευση στα αγγλικά είναι dictate. Αυτός που σου υπαγορεύει είναι ο dictator και ο νοών νοείτο.

Επί της ουσίας λοιπόν καμία ελληνική κυβέρνηση μέχρι το 2060 δεν έχει ελευθερία να ασκήσει άλλη πολιτική. Την ανάγκη προσήλωσής μας στα "συμφωνηθέντα" θα μας υπενθυμίζουν συχνά πυκνά με γλυκό ή αυστηρό τρόπο οι διάφοροι κ.κ. Ρέγκλινγκ, Λαγκάρντ, κλπ ως εκπρόσωποι των εμπλεκομένων θεσμών.

Ο μηχανισμός που πρότεινε η Γαλλία για το χρέος μας ήταν ξεκάθαρα πράξη αλληλεγγύης και μάλιστα ισότιμης με αυτήν που (σωστά) προσφέρθηκε στους γερμανούς μετά το τέλος του ΒΠΠ. Η λύση που προκρίθηκε σίγουρα δε μπορεί να αποκληθεί αλληλεγγύη.

Αν οι δανειστές μας (κυρίως οι γερμανοί) δεν ήθελαν να σταθούν αλληλέγγυοι, θα έπρεπε να μας αφήσουν να χρεοκοπήσουμε ολοσχερώς περί το 2010, με τις τράπεζες και τα funds τους να αναλαμβάνουν το μερίδιο που τους αντιστοιχεί στις ζημιές των ελληνικών ομολόγων (περί τα € 110 δις) στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος που βαυκαλιζόμενοι θεωρουμε ότι ισχύει. Κατά την ταπεινή μας άποψη (και μιλώντας υποθετικά και εκ των υστέρων), η χρεοκοπία θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να είναι ευχής έργον.

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ και ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ ήταν από την αρχή το κλειδί της εξόδου από την κρίση, όμως για άγνωστο λόγο δε δόθηκε η πρέπουσα σημασία από κανέναν. Η ουσιαστική ανάπτυξη ακόμα και κάτω από το βάρος που μας φόρτωσαν το PSI, η δανειακή σύμβαση, το αγγλικό δίκαιο, θα μπορούσε να είναι η λύση στο πρόβλημά μας.

Όμως δυστυχώς, με πρόσχημα α) τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας και β) την αντιστροφή του αρνητικού εμπορικού ισοζυγίου (και δεδομένης της αδυναμίας άσκησης νομισματικής πολιτικής λόγω ΕΥΡΩ) μάς υπαγορεύτηκε άρων άρων η "λύση" της εσωτερικής υποτίμησης, λύση η οποία αποδείχτηκε απολύτως καταστροφική αφού ισοπέδωσε κυριολεκτικά τα πάντα και παρέσυρε το ΑΕΠ σε απώλειες που μόνο με το ΚΡΑΧ του 1929 ή με έναν παγκόσμιο πόλεμο μπορούν να συγκριθούν.

Το γεγονός και μόνο ότι μετά από 8 περίπου χρόνια και παρά την "αρωγή" των Capital Controls, η οικονομία μας εξακολουθεί και παράγει τεράστια ελείμματα στο εμπορικό της ισοζύγιο γεγονός που με τη σειρά του δημιουργεί ανάγκες νέου δανεισμού αποδεικνύει από μόνο του την αποτυχία της επιβεβλημένης λύσης.

Η παταγωδώς αποτυχημένη λύση της εσωτερικής υποτίμησης πέραν του λάθους ότι έγινε δεκτή από την εξουσία της πατρίδας μας (κατά πάσα πιθανότητα στα πλαίσια ασφυκτικών πιέσεων και εκβιασμών,  χωρίς μελέτη των συνεπειών από την εφαρμογή της και χωρίς καμία ουσιαστική αντίσταση), σίγουρα εφαρμόστηκε επιλεκτικά (με εμφανή κατά την ταπεινή μας άποψή σκοπό την επιβίωση των πολιτικών δυνάμεων που εναλάσσονται στην εξουσία) και με εντελώς λανθασμένη σειρά, πλήττοντας πρώτα πρώτα και σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα τους μισθούς. 

Aποτέλεσμα της κατάρρευσης των μισθών υπήρξε η κατάρρευση της κατανάλωσης. το κλείσιμο επιχειρήσεων, η έξαρση της ανεργίας, η δημιουργία προβληματικών δανείων, οι απλήρωτοι φόροι, οι πλειστηριασμοί και οι κατασχέσεις, η νομοτελειακή κατάρρευση του ΑΕΠ (από € 242 δις το 2008 στον πάτο των € 174 δις το 2016 - μείωση 28%), η πλήρης απαξίωση και η στο διηνεκές υποθήκευση όλων των δημοσίων και ιδιωτικών περιουσιακών στοιχείων, για να μην αναφερθούμε στoν κυριολεκτικά βιολογικό αφανισμό του ελληνικού έθνους. Αναζητήστε μόνο τον αριθμό των παιδιών που εγγράφονται στην Α΄ δημοτικού για το σχολικό έτος 2018-2019 (τα γεννημένα το 2012).

Κυριολεκτικά το μέλλον της πατρίδας και των παιδιών μας υποθηκεύθηκε.

Στο θέμα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας κανένας ντόπιος ή ξένος οικονομικός ή πολιτικός νούς δεν ανέφερε στους έλληνες πολίτες ότι οι μισθοί ως παράγοντας επηρεασμου της ανταγωνιστικότητας μίας οικονομίας δεν βρίσκονται στην κορυφή της σχετικής λίστας. Κανένας δεν ανέφερε ότι προκειμένου να εκτοξεύσουμε την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας θα έπρεπε αδιαπραγμάτευτα και κατ' απόλυτη προτεραιότητα να προβούμε στις  μεταρρυθμίσεις εκείνες που θα βελτίωναν όλους τους άλλους παράγοντες που προηγούνται του εργατικού κόστους (φορολογία, κόστος χρήματος, γραφειοκρατεία, διαφθορά, ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης, κτηματολόγιο κλπ) και κατόπιν να εξετάζαμε νηφάλια και προσεκτικά και το θέμα του επιπέδου των μισθών το οποίο συμφωνούμε ότι έπρεπε να τύχει μίας "μεταρρυθμίσεως", η οποία ωστόσο θα έπρεπε να είναι ηπιότερη και να γίνει αργότερα.

Έχετε αναρωτηθεί γιατί η Ελβετία είναι κορυφαία χώρα σε ανταγωνιστικότητα παρά το γεγονός ότι ο βασικός μισθός ανέρχεται σε περίπου € 3.500 - 4.000;

Με όλα αυτά, φτάσαμε στο παράδοξο σχήμα να έχουμε την τραβεστί χρεοκοπία του  PSI, να μας έχουν κουρευτεί περίπου € 106 δις από τα χρέη μας (εκ των οποίων επωφεληθήκαμε μόλις για τα € 52 δις) αλλά το χρέος μας από 172% επί του ΑΕΠ το 2011 (προ PSI) να έχει μειωθεί στο 160% το 2012 (χρονιά PSI) για να σκαρφαλώσει πάλι στο εκκωφαντικό και μη βιώσιμο 179% το 2017!!! Σε όλα τα παραπάνω ας προσθέσουμε ότι με την τελευταία ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών το 2015 το κράτος απώλεσε την κυριότητα και τον έλεγχό τους, ζημιούμενο κατά δεκάδες δισεκατομμύρια τα οποία ας μην ξεχνάμε ότι τα έχει δανειστεί.

Τι υποθέσεις να κάνει κανείς; Αν βγάλω από το μυαλό μου την ύπαρξη δόλου σε βάρος της πατρίδας και του λαού μας προκειμένου να μη θεωρηθώ συνομωσιολόγος, οι επόμενες σκέψεις μου είναι α) ότι κάποιοι κερδοσκόπησαν σε βάρος μας (δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι σε όποια οικονομία έχει πατήσει το πόδι του το "συγγνώμη κάναμε λάθος στους πολλαπλασιαστές" ΔΝΤ η αξία κάθε ιδιωτικού και δημόσιου περιουσιακού στοιχείου υποτιμήθηκε σημαντικά), ή β) ότι όσοι ενεπλάκησαν στην προσπάθεια επίλυσης του ελληνικού προβλήματος, de facto δεν ήξεραν τι έκαναν και όχι μόνο δεν ήξεραν, αλλά βιάζονταν κιόλας!

Τώρα, με την υποχρεωτική και ανεπιστρεπτί υπερφορολόγηση ποιός επιχειρηματίας θα έρθει να επενδύσει τα όμορφα λεφτουδάκια του στην Ελλάδα με την προοπτική ότι η επιχείρηση που θα στήσει θα μπορέσει να δουλέψει εύρυθμα και θα του προσφέρει μία αξιοπρεπή απόδοση;

 

Καληνύχτα Κεμάλ.

ΥΓ

 

 

Σχόλια

16/07 19:12  SOFOS EL
Και λιγα λες μπραβο για τον σωστο τροπο σκεψεις
Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις