ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.
Σελίδες
Σύνδεσμοι


Καθολικό αίτημα: Nέο κρασί σε νέους ασκούς.
1102 αναγνώστες
Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018
16:45

Φίλες και φίλοι ο ξεπεσμός της πατρίδας μας δεν έχει τέλος και δυστυχώς είναι άγνωστο αν έχουμε φτάσει στο τελευταίο το σκαλί, ή αν έχουμε κι άλλα ακόμα να κατεβούμε. Αν ρωτάτε την άποψή μου, προσωπικά πιστεύω ότι έχουμε ακόμα μεγάλη κατηφόρα να κατέβουμε.

Φώς δεν πρόκειται να δούμε όσο δεν έχουν λάβει σάρκα και οστά και καθολικές διαστάσεις κινήματος:

  • η ανάγκη για ομόνοια και αλληλεγγύη μεταξύ των ελλήνων, 
  • το αίτημα για κυριαρχία της υπευθυνότητας, του φιλότιμου και της συνέπειας
  • η με αποκλειστικό γνώμονα το μέλλον της πατρίδας και των παιδιών μας και σε κάθε έκφανση της ζωής μας απέκδυση την νοοτροπίας του βολέματος και η με αυταπάρνηση και χωρίς εκπτώσεις πάνδημη προσπάθεια για το καλύτερο.
  • Η αποτίναξη από την ψυχή μας της αγωνίας που γεννάει ο φόβος. και η απελπισία. 


Είναι το πολιτικό προσωπικό της πατρίδας μας διατεθημένο για τέτοιας κλίμακας Αλλαγή; Είμαστε εμείς οι ίδιοι έτοιμοι να αλλάξουμε πρώτα τους εαυτούς μας και στη συνέχεια μέσω των δημοκρατικών διαδικασιών το πολιτικό προσωπικό και το κράτος το ίδιο;

Για το υφιστάμενο πολιτικό προσωπικό και μέρος του κρατικού μηχανισμού λυπάμαι αλλά είμαι πεπεισμένος πως όχι. Γι αυτό άλλωστε αντιμετωπίζω όλο το πολιτικό φάσμα ως μία γραφικότητα και τίποτα παραπάνω. Αυτοί είναι η τροχοπέδη της πατρίδας μας και η αιτία όλων των δεινών μας.

Για τους εαυτούς μας, πιστεύω ότι ναι μπορούμε. Αρχικά ίσως όχι όλοι. Όμως αν γίνει η αρχή από κάποιους και η προσπάθεια αυτή αποκτήσει σάρκα, οστά και δυναμική, είναι δυνατόν να ακολουθήσουν και κάποιοι που χρειάζονται απλά ένα ψυχολογικό κίνητρο. Θα ακολουθήσουν κάποιοι από φιλότιμο και στο τέλος ο σκληρός πυρήνας της αντίστασης θα ακολουθήσει από ντροπή και ανάγκη.

Στη ζητούμενη ριζική αλλαγή ταιριάζει ακριβώς η ρήση του Χριστού (σε ελεύθερη απόδοση): Νέο κρασί δεν το βάζεις σε παλαιούς ασκούς γιατί σκίζονται. Το νέο κρασί το βάζεις σε νέους ασκούς.

Τα πάντα όλα από την αρχή φίλες και φίλοι. Είναι ακριβώς η κατάλληλη στιγμή. Βρισκόμαστε ακριβώς στο γύρισμα των κύκλων.

 

ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ (Κωστής Παλαμάς)

...

Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,

όπως το βρεις κι όπως το δεις να μην το παρατήσεις.

Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα

και πλούτισε τη χλώρη του και πλάτυνε τη γη του,

κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις,

και να του φέρνεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας,

κι αν αγαπάς τ’ ανθρωπινά κι όσα άρρωστα δεν είναι,

ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά, να φύγουν,

και τη ζωντάνια σπείρε του μ’ όσα γερά, δροσάτα.

Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής. Κι αν είναι

κι έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι,

κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα

για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια,

μη φοβηθείς το χαλασμό. Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα,

ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφ’ το,

και χτίσε κάστρο απάνου του και ταμπουρώσου μέσα,

για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούρια γέννα

π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νά ’ρθει,

κι όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων.

Φτάνει μια ιδέα να σ’ το πει, μια ιδέα να σ’ το προστάξει,

κορόνα ιδέα, ιδέα σπαθί, που θα είν’ απάνου απ’ όλα.

Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις